Kısa Öykü - Sakin Bir Ev

'Kitap' bölümünde Recep Baltaş tarafından 15 Ocak 2011 tarihinde başlatılan konu.

  1.  
    Recep Baltaş
    Çevrimdışı

    Recep Baltaş Technopat Yönetici

    Katılım:
    14 Ağustos 2010
    Mesajlar:
    30.794
    Beğenileri:
    14.981
    Yer:
    İstanbul
    Sakin bir ev mi dediniz? Evet şimdi sakin bir ev. Ama az önce cehennemdi. Şunu düşünün üstümüzde ve altımızda küçük çocuklu aileler var. Ağlamalar, bağırmalar, kavgalar, tepinmeler ve küçük öfkeli ayaklarıyla eşelenmeler. İlk önce süpürgenin sapıyla tavana ve tabana vuruyorduk. Bu işe yaramayınca kocam telefon etti. Evet, özür dileriz dedi anne babası, küçük olan diş çıkarıyor, ikizlerden biri de yürümeyi öğreniyor. Tabi böyle mazeretler kanmadık. Kocam yöneticiye şikâyet etti. Her hafta bir kere sonra sabır taştı. Yönetici alttaki ve üstteki insanlara mektup yazdı ve onları hemen evden çıkarmakla tehdit etti. Sonra durumlar düzeldi. Burada daireler fazla pahalı değil ve bu genç çiftin taşınmak için paraları yok. Çocuklar nasıl susturuldu? Tam olarak bilmiyorum. Belki de yatak direklerine bağlamışlardı böylece sadece emekleyebilirler. Bu daha az gürültü yapar. Belki de güçlü sakinleştirici veriyorlar. Artık sevinçle bağıramıyorlar, sadece uykudaymış gibi kendi kendilerine gevezelik ediyorlar. Şimdi merdivenlerden çıkarken anne babalarını selamlıyoruz yine. Çocuklarını bile soruyoruz. İyi diyorlar. Bunu söylerken neden gözleri yaşarıyor anlamıyorum.
    druid bunu beğendi.

Sayfayı Paylaş