İçimdeki nedenini bilmediğim can sıkıntısı

Başar Birol

Decapat
Katılım
18 Ağustos 2018
Mesajlar
198
Makaleler
1
Çözümler
4
Merhaba arkadaşlar. Yaklaşık 3 gün önce yavaş yavaş içimde bir ağırlık oluşmaya başladı. Hatta bazen nefes alamıyormuş gibi oluyorum. Birden derin nefes alıp hızlıca verdiğim oluyor. Ama bunu ben değil istem dışı beynim yapıyor. Kafamı dağıtmak için müzik dinliyorum arkada da oyun oynuyorum. Oyuna dalıyorum, müzik kötüyse bir anda içime ağırlık çöküyor onun şokuyla bir anda kendime gelip hemen müziği kapatıyorum. Film, dizi izlerken dalıyorum ve oradaki oyuncuya empati kuruyorum durumu kötüyse onun halini düşünüyorum ve gene bir anda içimde ağırlaşma gibi şeyler oluyor. Günden güne şiddeti artıyormuş gibi oluyor. İnsanlara bu durumumdan bahsetsem de ellerinden bir şey gelmiyor.

Birkaç gün önce Amerika'da yaşamak, orada çalışmak gibi şeyler düşünüyordum. İnternet'ten videolar izliyorum. Hatta durduk yere oraya gitsem ne yaparım gibisinden düşünmeye başlıyorum. Sorularıma cevap bulamıyorum ve o soruların, soru işaretlerinin oluşturduğu ağırlık daha da bunaltıyor. İşin garibi kendi bilincimle düşünmüyorum. Bu istem dışı oluyor. Gelecek kaygısı mıdır bilemedim. Kime söylesem geç bu hayalleri gibisinden şeyler söylüyorlar ve tabii sonra o da üzüntüye sebep oluyor. Ama bu iş konusunda ciddiyim.

İnsanların dediklerine alınır oldum. Bir an önce umursamadığım şeyler çok gözüme batıyor.

Arkadaşlarım beni satar gibi hareketleri oluyor. Yapacağım, edeceğim diyorlar ama yapmıyorlar bile. En çok oyunda görüşüyoruz. Yaptıkları hareketler son günlerde çok gözüme batmaya başladı. Bunalma sorunları başladığından beri insanların beni ektiğini, salladığını düşünüyorum. Eğer ki içimizde varsa böyle küçük ama insanı delirten sorunları yenen yazabilirse çok sevinirim.

Bana da yeni yeni olmaya başladı ve durduramıyorum. Korona yüzünden evde kaldığımız günlerde başladı:D
 

Galvarino

Centipat
Katılım
3 Nisan 2020
Mesajlar
227
Yer
Wall Maria
Benim yaptığım gibi içinize atmayın hocam. Depresyon da bir hastalık ve ilerleyince kronikleşiyor. Bence yol yakınken tıbbi destek alın. Ayrıca olumlama telkinini öneririm. Bir nebze rahatlatıyor.
 
KS
Alm06

Alm06

Hectopat
Katılım
14 Nisan 2018
Mesajlar
2.282
Makaleler
1
Çözümler
4
Yer
Ankara
Umarım yakında düzelir. Yoksa gidebilirim doktora. biraz önce eve yeni geldim. Şuanlık yok ama yarın gene gelecek biliyorum.
 

Serendipity

Centipat
Katılım
24 Nisan 2020
Mesajlar
2.135
Makaleler
1
Çözümler
3
Umarım yakında düzelir yoksa gidebilirim biraz önce eve yeni geldim. Şu anlık yok ama yarın gene gelecek biliyorum.

Buradaki kişilerin tavsiyelerinin geçici olduğunu düşünüyorum ve sizinki bir psikolojik sorun o yüzden bunun çözümünü en iyi uzmanlar bilir, vakit kaybetmeden gidin bence.
 
KS
Alm06

Alm06

Hectopat
Katılım
14 Nisan 2018
Mesajlar
2.282
Makaleler
1
Çözümler
4
Yer
Ankara
Varsa önerisi olan beklerim.
 
Katılım
10 Şubat 2014
Mesajlar
573
Çözümler
3
Yer
Adana
Merhaba arkadaşlar, buyurun konuya:
 
Katılım
12 Haziran 2018
Mesajlar
742
Çözümler
5
Dostum tam olarak dediklerini anlıyorum. Ortalama 9 senedir belli ilaçları kullanıyorum psikiyatri önerisi ile. Bu genelde küçük yaşta farkındalık adı altında başlar, ve hayatının sonuna kadar taşıyacağın 'minör depresyon' olarak kafanda kalır. Seni hep bekler. Hep gölgen gibidir. Herkesin mutlu olduğu bir ortamda seni derinlere daldırır, gülmen gerekirken her şey boğazına düğümlenir. Bazen de panik atak ile birlikte gelir. O zaman çekilmez olur...
Çok çaresiz duruma geldiğinde plan yapmayı bırakman ve akışına göre devam etmen gerekir.Psikolojik olarak seni bunaltan şeylerden uzak durmanı ve geleceği kafana takmamayı öğrenmelisin. Bizim gibilerin başka bir kurtuluşu yok sanırım... Yani bunu ben demiyorum 23 senedir peşimde olan o gölgem diyor.
 

Ereborlu Vaveyla

Hectopat
Katılım
11 Temmuz 2018
Mesajlar
940
Makaleler
2
Çözümler
1
Yer
Dünyada bir yerdeyim.
İnsan duygularıyla yaşayan, zihniyle karar veren bir canlıdır. Negatif duygular ise oldukça şiddetli hissedilir ve insan bundan beslenir. Evet, duygular insanı besler.

Umutsuzluk, başaramama korkusu, kendini sevememe, kendine güvenmeme, parasızlık, imkansızlık, birilerinin bir şeylere çaba sarf etmeden hemen ulaşabiliyor olduğunu görmek. Bunlar hep insanı yıpratır.

Yine de her şeye rağmen umut vardır. Yapmayı en sevdiğimiz şeyleri yapalım. Ama sorumluluklardan da kaçmayalım. Daha neşeli müzik de dinleyelim, ağlayalım ve kahkaha atalım. Sınırlamayalım ruhumuzu. Zaman akıp gidiyor. İstesek de istemesek de ölüyoruz. Ruhunuz solmasın forumdaşlarım.
 

sekerr

Hectopat
Katılım
30 Kasım 2018
Mesajlar
3.193
Çözümler
5
Adam soru sormuş sen ne alaka diyorsun. Pozitif olman gerekmez mi? Gerçi ruh haline göre değişir cevapların o ayrı. Alınma can sıkıntın var pozitif düşünmen lazım. İnsanlarla fazla uğraşırsan can sıkıntın olur normal. Kedi evlat edinebilirsin.
 
Yukarı