Ne anladıysan direkt onu. Bir insan ailesine harcayacağı parayı havaya atmak olarak adlandırırsa ailesi şu ana kadar o insan için paraya havayı atmıştır. Oldukça üzücü.Ne demek istediniz?
Bu yazdığım konu özel bir durum olduğu için %5 bile değildir olayın, o yüzden yaşadığımı yaşasanız anlarsınız ne demek istediğimi ama paylaşmak istemiyorum.Ne anladıysan direkt onu. Bir insan ailesine harcayacağı parayı havaya atmak olarak adlandırırsa ailesi şu ana kadar o insan için paraya havayı atmıştır. Oldukça üzücü.
Hocam burada ben bakmayı direk ömür boyunca bakmak anlamında anladım. Belki öyledir kim bilir? Ama ben ömrümü okuyup para kazanıp aileme yetinmek için mi doğdum? Sonuçta ben doğarken sen okuyacaksın yaşlanınca bize bakacaksın demediler. Bana bakmak onların sorumluluğu ama ben bilmiyorum. Bakmak sorun değil yardım edilir para verilir mobilya alınır her neyse ama işte anlatamadığım şeyler var. Bunlar olaya girince çok içerleyip çok zoruma gidiyor. Lütfen anlayın beni hocalarım.Seni bir nevi yaratan onlar büyümeni sağlayıp buralara kadar gelmeni sağlayan da onlar. Ailevi bir sorunun yoksa tabii ki bakmalısın. Mesela bir arkadaşın dediği gibi ailesinin kendisine katkısı olmamış şimdi o durumda değişir, durumları yoksa yapacak bir şey yok. Ailen sana hep iyi olduysa gereken desteği verdilerse sende vereceksin.
. Bunlar yoksa yükün biraz ağırlaşır ama dediğim gibi "bakmak" demek temel ihtiyaçları karşılamak demektir. Har vurup harman savurmak değildir.
Anladığım kadarıyla ailevi sorunların var ve bu yüzden fazla bakma taraftarı değilsin. Halen paralarını kazanıyorlarsa kendilerine yeteri kadar bakabiliyorlarsa senin fazla ilgilenmene gerek yok. Ancak elden ayaktan düşmüşlerse hiçbir şey yapamıyorlarsa senin onlara sana baktıkları gibi bakman lazım. Zira bir insan yeni doğarken, aileleri binbir sıkıntılarla uğraşır. Hastalığıdır, büyüme sürecidir, ağlamasıdır vesaire. En azından senin de onlara bakman gerekiyor, onlara bakacak durumun yoksa orası ayrı durumun ola ola bakmıyorsan hayal kırıklığı oluşturursun ortada. Anne babanın emeğini bir çırpıda çöpe atarsın.Bu yazdığım konu özel bir durum olduğu için %5 bile değildir olayın, o yüzden yaşadığımı yaşasanız anlarsınız ne demek istediğimi ama paylaşmak istemiyorum.
Hocam burada ben bakmayı direk ömür boyunca bakmak anlamında anladım. Belki öyledir kim bilir? Ama ben ömrümü okuyup para kazanıp aileme yetinmek için mi doğdum? Sonuçta ben doğarken sen okuyacaksın yaşlanınca bize bakacaksın demediler. Bana bakmak onların sorumluluğu ama ben bilmiyorum. Bakmak sorun değil yardım edilir para verilir mobilya alınır her neyse ama işte anlatamadığım şeyler var. Bunlar olaya girince çok içerleyip çok zoruma gidiyor. Lütfen anlayın beni hocalarım.
Evlenmeye karşıyım.
Çocuk yapmaya karşıyım.
Aileye karşıyım.
Açıkçası Türkiye şartlarında evlenmek, pek mantıklı değil. Evlilik, kadınların yasal olarak kendisini güvence altına almasından başka hiçbir şey değil. Bu yasal hakkı da yasal silah olarak kullanan var. En ufak durumda, erkeği doğrudan tehdit edebilecek güçteler. Örneğin kadının doğrudan beyanıyla kanıt olmadan doğrudan 6 ay uzaklaştırma, sınırsız nafaka, mal bölünmesi gibi birçok etken; insanları otomatik olarak evlilikten soğutuyor.
Ha, kız tarafının isteklerini hiç saymıyorum bile. Evlenirken kızla mı yoksa ailesiyle mi evlenildiği belli değil. Birçok kız/erkek henüz olgunlaşabilmiş değil ve ailesinden kopamıyor. Çevremde birçok örneği var. Kız evlenmiş ancak annesi ne derse onu yapıyor. Hatta evliliğe karışma noktasına kadar gidip evliliğe müdahale ediyorlar. Aileler böyleyken de kızlarından ya da erkeklerinden pek bir olgunluk beklemek, mantıklı gelmiyor.
Bir de ülkemizde herkes pollyannacılık oynadığı için kimse hatayı kendisinde bulmuyor. Herkese göre kendi haklı fakat bunun orta yolunu bulmak da olmadığı için sonu genellikle boşanmayla bitiyor ya da kadın yasal silah hakkını kullanarak erkeğe hayatı zindan ediyor. Ne olabilir ki demeyin, cidden hukuk tarafında kadının hakkı çok fazla ve bunu kullanmasını bilen kadına denk gelirseniz de hayatı tek anlamıyla zindan eder ve evlenmemiş olmayı dilersiniz.
Bu ve birçok sebepten dolayı Türkiye'de evlenmeyi düşünmüyorum. Ailem, beni belli bir yaşa kadar getirmiş. İleride kız ve kızın ailesiyle uğraşacağıma aileme bakıp onlara sunabileceğim en iyi hayatı sunmaya çalışırım. Mantıklı olan da budur, bana belki katılmayabilirsiniz. Katılmak mecburiyetinde de değilsiniz ancak ülkemiz şartlarında durumlar böyle maalesef. Anlayışlı kıza denk gelmek çok zor, kız tarafında da anlayışlı erkeğe denk gelmek zordur ancak şu ülke şartlarında gerçekten anlayışlı kıza denk gelmek, külçe külçe altın bulmaya eş değerdir benim gözümde.
Evlenmeyi düşünmüyorum açıkçası ama diyelim evlendim. Eşimin huzurunu bozmayacak ve Ali'me yetecek kadar her ay maddi ve manevi destek sağlarım. Evlenmediğim senaryoda çok harcama yapan biri olmadığımdan büyük kısmını onlara veririm veya onlar için harcarım. Annemin ve babamın emeği bende çok fazla açıkçası.
Hocam ikisinin de eli ayağı tutuyor, ortalamanın üstünde geçinebiliyorlar istediklerini yiyip içebiliyorlar yani kısaca kendilerine yetebilecek güçteler. Benim yaşıma bakılırsa çok çok az yaşlılar ama genel olarak 43-46 yaş insanları. Ki birikimleri bile var. Evet yardım ederim. İşleri vardır yardım ederim paraya ihtiyaçları olur ileride veririz ama ömrümü adamak da istemiyorum çünkü bende hakları olan, varlığının bilincinde olan bir bireyim.Anladığım kadarıyla ailevi sorunların var ve bu yüzden fazla bakma taraftarı değilsin. Halen paralarını kazanıyorlarsa kendilerine yeteri kadar bakabiliyorlarsa senin fazla ilgilenmene gerek yok. Ancak elden ayaktan düşmüşlerse hiçbir şey yapamıyorlarsa senin onlara sana baktıkları gibi bakman lazım. Zira bir insan yeni doğarken, aileleri binbir sıkıntılarla uğraşır. Hastalığıdır, büyüme sürecidir, ağlamasıdır vesaire. En azından senin de onlara bakman gerekiyor, onlara bakacak durumun yoksa orası ayrı durumun ola ola bakmıyorsan hayal kırıklığı oluşturursun ortada. Anne babanın emeğini bir çırpıda çöpe atarsın.
Özelini anlatmak zorunda değilsin ben olsam ben de anlatmazdım ancak sorununu tam olarak bilemediğim için ne yorum yapsam boş kalır. Onlarla empati yapabiliyorsan kendin anlayacaksın bakıp bakmak istemediğini.
Ömrünü adamak zorunda değilsin zaten her ne kadar olmasa da bakmak zorundasın. Bunun bilincindeysen ne mutlu sana.Hocam ikisinin de eli ayağı tutuyor, ortalamanın üstünde geçinebiliyorlar istediklerini yiyip içebiliyorlar yani kısaca kendilerine yetebilecek güçteler. Benim yaşıma bakılırsa çok çok az yaşlılar ama genel olarak 43-46 yaş insanları. Ki birikimleri bile var. Evet yardım ederim. İşleri vardır yardım ederim paraya ihtiyaçları olur ileride veririz ama ömrümü adamak da istemiyorum çünkü bende hakları olan, varlığının bilincinde olan bir bireyim.
Hocam bakmayabilirdi diyorsunuz da bakıyorlar yani olmayan durumu ummak saçma geliyor bana. Olan şeyden yola çıkmak ve fikir yürütmek daha mantıklı. Yani siz sadece saygı çerçevesinde bunları yapıyorsunuz ama ileride ne olur bilinmez.Annen baban sana bakmayabilirdi çocukken, sana para harcamayabilirdi, bunu da mı düşünmediniz?