Fallout New Vegas'ta bazı görevler için seviye kasmayı pek sevmiyorum. Bir de The Forest'ta ise bir keresinde arkadaşımla kule yapmıştık ve bir girl yüzünden kırılmıştı emeklerimiz boşa gitmişti öyle durumları pek sevmiyorum.
Hikayeyi vermeyen oyunlar, ses kaydı yada sayfalarca yazı okumak istediğimde zaten kitap okuyorum. Oyuna gerek yok. Ayrıca uzun sinematikler istesem dizi izlerim. Oyun içinde ver işte vereceğini ne oyalıyosun.
1. Looter-shooter. Bknz. Marvel's Avengers.
2. Aynı şeyi tekrarlayan bölümler. Bknz. Mafia III.
3. Bölümü oynamak/başlatmak için haritayı ele geçirmek. Bknz. Just Cause.
4. P2W. Bknz. PAYDAY 2.
5. Bug, bug ve bug. Bknz. Bugisoft ve Cyberbug 2077.
Dandik dandik oyunların sanki çok kaliteliler miş gibi bütün haritayı vakit israfı yan görevlerle doldurması ve bu yan görevleri yapmazsan ana görevde ilerlemeni işkenceye çevirmesi.
1. looter-shooter. Bknz. Marvel's Avengers.
2. aynı şeyi tekrarlayan bölümler. Bknz. Mafia III.
3. bölümü oynamak/başlatmak için haritayı ele geçirmek. Bknz. Just Cause.
4. P2W. Bknz. Payday 2.
Anlamsız takip görevleri.
Minimap'e bakmaya zorunlu olmak.
Oyunun atmosferi , grafikleri vesaire kopup gidiyor sadece minimap'e odaklanıyorsun çoğu oyunda.
Ghost Of Tsushima bunu kırmıştı mesela hoşuma gitmişti.
Sırf haritayı büyük göstermek için bomboş uzatıp saçma sapan şeylerle doldurmalarına illet oluyorum. Mesela Battlefield 2042 haritasına bakın, yarısı düzlük ve tepelik alanlar. Hiç bina vesaire yok.
Mini haritadaki navigasyonun saçma sapan olması. Normal yollara göre navigasyonu yapıyorlar, kalan mesafeyi gösteriyorlar ama yolu kullanan kim. Mesela The Witcher 3 oynarken yol kullandığımı hatırlamıyorum. Hep ormanlardan vs. geçerek gittim hedefime.
P2W çok genel bir terim aslında. PAYDAY 2 seçmemin asıl nedeni DLC paketleri. Bu paketler aslen "kazanmanıza" yardımcı olduğu için P2W olarak örnek verdim. Patlayıcılar ve fonksiyonel yakın dövüş silahlar DLC paketlerinde içeriyor misal.