Toparlanıp bunları başarmak için umut var mı?

MuhammetH

Femtopat
Katılım
9 Nisan 2022
Mesajlar
44
Boş vakti olanlar okusun!
Benim birtakım problemler ve bu problemlerin getirdiği sıkıntıların kafamın içindeki kuruntuların meydana getirdiği olaylar, ağır hastalıkları olan her gün babamın boğulmasıyla (hastalık nedeniyle) uykunun ortasında panikle kalkmam buna rağmen babamın bana bakması derdimi anlatabileceğim, sıkıntılarımı paylaşabileceğim kafamdakilere fikir alıp cevaplayabileceğim kimsemin olmaması, içime kapanmam ve bu sorunlardan oluşan hatam (?) sonucu istemeyerek eğitim hayatımda başarılı olmama rağmen koptum. Bu kopuş üç sene boyunca bu altı, yedi ve sekizinci sınıf olmak üzere devam etti okula yarım yamalak gittim konuları bilmiyorum kendimi çok yavaşta olsa toparladım LGS sınavı geliyor ben konu bilmiyorum ilk dönem sınavlarımı verdim ancak ikinci dönem okula hiç gitmedim sınavları vermedim. Dediğim gibi kendimi yavaş yavaş toparladım, düzelmeye karar verdim. Hayallerim var: Lise ikinci sınıfta değişim sistemine katılmak ve yabancı bir ülkede eğitim görmek (İngiltere, Almanya, Amerika), babamın bu çabalarını boşa çıkarmamak ve eğitim hayatımda eskisi gibi çok başarılı olmak ama aklımdaki sorular bitmek bilmiyor kafayı bu sorulara takmaktan artık eğlenemiyorum sürekli içimde bir burukluk, üzüntü, korku duyguları var ya yapamazsam artık bunlar imkansızsa? Bu hayaller artık olmaz deyip perdemi çekmem lazım? Yoksa hayallerimi hâlâ gerçekleştirmek için fırsatım var mı? Daha yolun sonu değil mi? Zaten bu sene okulda kaldın artık bitti... Her gün bunları düşünmekten yoruldum, baş ağrısı çekmekten yoruldum.
 
KS
KS
M

MuhammetH

Femtopat
Katılım
9 Nisan 2022
Mesajlar
44
@MuhammetH hocam son 12 gün, 12 gün için hedefinizi yüksek tutmayın.
Lisede asılırsınız ama LGS için ümitlenmiyin.

Bunu 12 gün sonra sınava girecek olarak diyorum.

Hocam eğer dikkat ettiyseniz yüksek bir lise veya LGS sınavı için ümitlendiğime dair bir şey yazmadım cevap verdiğiniz için teşekkür ediyorum.
 

Frendallpear

Femtopat
Katılım
22 Mart 2022
Mesajlar
51
Boş vakti olanlar okusun!
Benim birtakım problemler ve bu problemlerin getirdiği sıkıntıların kafamın içindeki kuruntuların meydana getirdiği olaylar, ağır hastalıkları olan her gün babamın boğulmasıyla (hastalık nedeniyle) uykunun ortasında panikle kalkmam buna rağmen babamın bana bakması derdimi anlatabileceğim, sıkıntılarımı paylaşabileceğim kafamdakilere fikir alıp cevaplayabileceğim kimsemin olmaması, içime kapanmam ve bu sorunlardan oluşan hatam (?) sonucu istemeyerek eğitim hayatımda başarılı olmama rağmen koptum. Bu kopuş üç sene boyunca bu altı, yedi ve sekizinci sınıf olmak üzere devam etti okula yarım yamalak gittim konuları bilmiyorum kendimi çok yavaşta olsa toparladım LGS sınavı geliyor ben konu bilmiyorum ilk dönem sınavlarımı verdim ancak ikinci dönem okula hiç gitmedim sınavları vermedim. Dediğim gibi kendimi yavaş yavaş toparladım, düzelmeye karar verdim. Hayallerim var: Lise ikinci sınıfta değişim sistemine katılmak ve yabancı bir ülkede eğitim görmek (İngiltere, Almanya, Amerika), babamın bu çabalarını boşa çıkarmamak ve eğitim hayatımda eskisi gibi çok başarılı olmak ama aklımdaki sorular bitmek bilmiyor kafayı bu sorulara takmaktan artık eğlenemiyorum sürekli içimde bir burukluk, üzüntü, korku duyguları var ya yapamazsam artık bunlar imkansızsa? Bu hayaller artık olmaz deyip perdemi çekmem lazım? Yoksa hayallerimi hâlâ gerçekleştirmek için fırsatım var mı? Daha yolun sonu değil mi? Zaten bu sene okulda kaldın artık bitti... Her gün bunları düşünmekten yoruldum, baş ağrısı çekmekten yoruldum.

Eğer sınavları olursan geçirebilirler. Bu arada bana sorarsan, fırsatın var.
 

Berkay4154

Kilopat
Katılım
29 Ekim 2015
Mesajlar
2.609
Çözümler
14
Aslında hiç vaktim yok ama konu kaparken denk geldim "eğitim, hastalık" kısımlarına gözüm takılınca benzer şeyleri zamanında yaşayan biri olarak belki bir motive olur diye eklemek istediğim birkaç şey var:
1- Şahsi sağlığınız bozulmadıkça hayatın sonu asla değildir.
2- Ailenize ek destek verecek birisi yoksa kurum ve/veya kuruluşlardan destek almaya çalışın.
3- Eğitim hayatınız hakkında hakikaten rehberlik (zaten senden bir şey olmaz git bari elin ekmek tutsun, sizi buraya okumaya yollamıyorlar vs. tarzı avam kafalı sözde öğretmenlerden değil tabi) edebilecek birilerinden görüş almaya çalışın.
4- Kusana kadar, tıksırana kadar okuyun. İlginiz olan alanları daha çok okuyun ama olmayanları da muhakkak okuyun. Kitap bulamazsanız halk kütüphanelerine gidin, gerekirse kitap istetin.
5- Hiçbir sınav sonrası hayatınız sıfırlanmayacak. Sadece siz vazgeçersiniz yahut o sonuca razı gelirseniz bu olur.
6- Eğer bireysel hareket kabiliyetiniz yoksa yani üniversite kazandığınız da ya da şehir dışı yatılı lise okumak istediğiniz de yahut (genellersek) bireysel bir şey yapmak istediğiniz de eğer aileniz bağlıysanız yani birey olamıyor, ailenizde vücudunuzun bir parçası gibi bir hal aldıysa. Yapacağınız işi ve tercihlerinizi buna göre yapmanız hayatınızı kolaylaştırır. Yapmazsanız da işiniz olur (ki ben o yönde yapmadım) ama işiniz çok karmaşık bir hal alır ve üzerinize binen aşırı yük, aşırıdan öte bir hal alır.
7- Derdinizi birilerine anlatmanız sizi rahatlatabilir ama günün sonunda iç dünyanızda yalnızsınızdır. O yüzden kendinizle barışık yaşamaya ve gerçeklere sarih (kolay, berrak) bakmaya çalışıp öyle algılama gayretinde olun.
8- 2 ve 3'de bahsettiğim kurum/kuruluş ve/veya rehberlerden (tabi rehber kısmı duruma göre sizi başka yere yönlendirebilir) psikolojik destekte (tabi bu destekten kasıt size ilaç verilmesi vs. tarzında değil, daha çok psikolog havasında ) alabilirsiniz eğer anlatamamak yorucu ise.
9- Yaşadığınız olayları normal karşılamaya çalışın ve fazla düşünmeyin zira olumsuzlukların içinden çıkamayacağınızı düşünür bir ruh haliyle düşündükçe depresif ruh hali tehlikeli bir hal almaya başlar.
Not: Amiyane ve sade bir şekilde yazmaya çalıştım ama düzenleme vaktim yok, umarım anlaşılır.
 
KS
KS
M

MuhammetH

Femtopat
Katılım
9 Nisan 2022
Mesajlar
44
Eğer sınavları olursan geçirebilirler. Bu arada bana sorarsan, fırsatın var.
Vakit ayırıp cevap verdiğin için teşşekür ederim.
Aslında hiç vaktim yok ama konu kaparken denk geldim "eğitim, hastalık" kısımlarına gözüm takılınca benzer şeyleri zamanında yaşayan biri olarak belki bir motive olur diye eklemek istediğim birkaç şey var:
1- Şahsi sağlığınız bozulmadıkça hayatın sonu asla değildir.
2- Ailenize ek destek verecek birisi yoksa kurum ve/veya kuruluşlardan destek almaya çalışın.
3- Eğitim hayatınız hakkında hakikaten rehberlik (zaten senden bir şey olmaz git bari elin ekmek tutsun, sizi buraya okumaya yollamıyorlar vs. tarzı avam kafalı sözde öğretmenlerden değil tabi) edebilecek birilerinden görüş almaya çalışın.
4- Kusana kadar, tıksırana kadar okuyun. İlginiz olan alanları daha çok okuyun ama olmayanları da muhakkak okuyun. Kitap bulamazsanız halk kütüphanelerine gidin, gerekirse kitap istetin.
5- Hiçbir sınav sonrası hayatınız sıfırlanmayacak. Sadece siz vazgeçersiniz yahut o sonuca razı gelirseniz bu olur.
6- Eğer bireysel hareket kabiliyetiniz yoksa yani üniversite kazandığınız da ya da şehir dışı yatılı lise okumak istediğiniz de yahut (genellersek) bireysel bir şey yapmak istediğiniz de eğer aileniz bağlıysanız yani birey olamıyor, ailenizde vücudunuzun bir parçası gibi bir hal aldıysa. Yapacağınız işi ve tercihlerinizi buna göre yapmanız hayatınızı kolaylaştırır. Yapmazsanız da işiniz olur (ki ben o yönde yapmadım) ama işiniz çok karmaşık bir hal alır ve üzerinize binen aşırı yük, aşırıdan öte bir hal alır.
7- Derdinizi birilerine anlatmanız sizi rahatlatabilir ama günün sonunda iç dünyanızda yalnızsınızdır. O yüzden kendinizle barışık yaşamaya ve gerçeklere sarih (kolay, berrak) bakmaya çalışıp öyle algılama gayretinde olun.
8- 2 ve 3'de bahsettiğim kurum/kuruluş ve/veya rehberlerden (tabi rehber kısmı duruma göre sizi başka yere yönlendirebilir) psikolojik destekte (tabi bu destekten kasıt size ilaç verilmesi vs. tarzında değil, daha çok psikolog havasında ) alabilirsiniz eğer anlatamamak yorucu ise.
9- Yaşadığınız olayları normal karşılamaya çalışın ve fazla düşünmeyin zira olumsuzlukların içinden çıkamayacağınızı düşünür bir ruh haliyle düşündükçe depresif ruh hali tehlikeli bir hal almaya başlar.
Not: Amiyane ve sade bir şekilde yazmaya çalıştım ama düzenleme vaktim yok, umarım anlaşılır.
Cevabın ve ilgin için çok teşşekür ediyorum.
 
Yukarı