Selamlar Technopat Sosyal sakinleri,
Ben mirsqdmmdevs. Resmî olarak 8. sınıf öğrencisiyim ama zihnen her zaman sistemlerin içinde, "Bu neden böyle? Daha iyisi yapılamaz mı?" sorusunun peşindeyim. Benim için teknoloji hiçbir zaman sadece bir "oyuncak" olmadı. Hazır uygulamayı kullanırım ama asla onunla yetinmem. Bir şeyi gördüğümde içgüdüm bellidir: Ne bu? Nasıl çalışıyor? Söksek ne olur? Günün sonunda sloganım hep aynıdır: "Bozduk, öğrendik. Şimdi daha iyisini yapalım." İşte bu felsefeyle yola çıkarak kendi işletim sistemi projem olan Aularch OS üzerinde çalışmaya başladım.
Neden Kendi Sistemim ve Neden Arch Tabanı?
Piyasada onlarca stabil dağıtım varken neden böyle bir işe giriştim? Çünkü sistemin "ruhunu" arıyorum. Modern işletim sistemlerinin o şişirilmiş, kullanıcıyı kısıtlayan yapısından sıkıldım. Arch Linux tabanını seçmemin sebebi ise tam olarak bu: Saf kontrol.
Arch'ın "KISS" (Keep It Simple, Stupid) prensibi benim çalışma tarzımla birebir örtüşüyor. Boş bir tuval üzerine kendi dünyamı inşa ediyorum:
Gereksiz Bloatware'den Arınmış: Sistemde sadece benim istediğim paketler ve servisler var.
Rolling Release Avantajı: Her zaman en güncel çekirdek (kernel) ve kütüphanelerle çalışarak "sök-tak" sürecini en modern seviyede tutuyorum.
Pacman ve AUR Esnekliği: Kendi yazdığım araçları ve sistem modüllerini entegre etmek Arch tabanında çok daha mantıklı ve hızlı.
Üretim Süreci ve Derinlik: Yanlik ve Energy.
Aularch OS sadece bir işletim sistemi değil, benim ekosistemimin merkezi. İçerisinde kendi tasarladığım yapay zekâ asistanım Yanlik da yer alıyor. Bu projeleri geliştirirken sadece kod yazmıyorum, onlara bir duygu katıyorum.
Hayatımda sessiz bir dost, üretim öncesi bir "reset tuşu" olan kedim Energy artık yanımda değil; ama onun bende bıraktığı o sakinleştirici derinlik, projelerimin her satırında yaşıyor. Ceza ve No. 1 dinlerken kelimelerle güç kuran o insanlara duyduğum saygıyı, ben de terminal ekranında kodlarla kurmaya çalışıyorum. Tıpkı hayranı olduğum Toby Fox gibi; tek başına bir evren kurabilen zihinlerin izinden gidiyorum.
Hedef: İzzet Baysal Anadolu Lisesi ve Ötesi.
Kısa vadeli hedefim net: İzzet Baysal Anadolu Lisesi. Bu okulun disipliniyle teknik yeteneklerimi birleştirip, Aularch OS'i sadece bir "heves" olmaktan çıkarıp gerçek bir mimariye dönüştürmek istiyorum. Retro cihazların o eski, karakterli sistemlerini modern dünyanın gücüyle birleştirmek en büyük motivasyonum.
Eğer siz de sistemlerin sadece kullanıcısı olmaktan sıkıldıysanız; korkmayın, bozun. Çünkü en iyi ders, bozduğunuz o sistemin içindeki hatayı bulduğunuz an başlar.
Aularch OS: Şu An Hangi Noktadayım?
Peki, Aularch OS şu an sadece bir fikir mi? Tabii ki hayır. "Sök-tak" sürecinde şu anki duraklarım şunlar:
Çekirdek Yapı Tamam: Arch tabanı üzerinde, sistemin en saf ve hafif halini (minimal base) yapılandırdım. Arka planda işlemciyi yoran, ruhu olmayan hiçbir servis barındırmıyorum.
Yanlik Entegrasyonu: Kendi yapay zekâ asistanım Yanlik'i sistemin uçbirimine (terminal) gömdüm. Temel sistem kontrollerini ve dosya yönetimini artık onunla konuşarak (veya komutla) optimize ediyorum.
Ve En Heyecanlı Kısım: Masaüstü Arayüzü (DE) Tasarımı: Şu an tamamen Aularch OS'e özel bir masaüstü deneyimi üzerinde çalışıyorum. Hazır ve ağır arayüzleri bir kenara itip; modern çizgilerle retro sadeliğini birleştiren, performans odaklı bir UI/UX süreci yürütüyorum. Pencere yöneticisinden (Window Manager) panel ayarlarına kadar her şey, sistemin "ruhuna" uygun şekilde şekilleniyor.
Şu an arayüzdeki "dotfile"ları ve görsel dilli optimize etme aşamasındayım. Çok yakında terminalden masaüstüne ilk tam geçişin ekran görüntülerini de paylaşmayı planlıyorum.
Görsel Bekleyenler İçin Küçük Bir Not:
Normalde buraya birkaç ekran görüntüsü (screenshot) serpiştirmek isterdim ama Aularch OS şu an tam olarak "görücüye çıkacak" görsel olgunlukta değil. Henüz her şey çok ham ve her şey "development" aşamasında. Ayrıca, arayüzün o kendine has ruhunu tam oturtmadan ve sistem tam anlamıyla "işte bu" dedirtmeden görselleri erkenden paylaşıp tüketmek istemiyorum. Biraz daha sabır; mutfakta kokular güzel geliyor ama yemeğin tabaklanmasına biraz daha var. Sistemin her satırının arkasında durabildiğim an, o terminaller ve pencereler burayı süsleyecek.
Ben mirsqdmmdevs. Resmî olarak 8. sınıf öğrencisiyim ama zihnen her zaman sistemlerin içinde, "Bu neden böyle? Daha iyisi yapılamaz mı?" sorusunun peşindeyim. Benim için teknoloji hiçbir zaman sadece bir "oyuncak" olmadı. Hazır uygulamayı kullanırım ama asla onunla yetinmem. Bir şeyi gördüğümde içgüdüm bellidir: Ne bu? Nasıl çalışıyor? Söksek ne olur? Günün sonunda sloganım hep aynıdır: "Bozduk, öğrendik. Şimdi daha iyisini yapalım." İşte bu felsefeyle yola çıkarak kendi işletim sistemi projem olan Aularch OS üzerinde çalışmaya başladım.
Neden Kendi Sistemim ve Neden Arch Tabanı?
Piyasada onlarca stabil dağıtım varken neden böyle bir işe giriştim? Çünkü sistemin "ruhunu" arıyorum. Modern işletim sistemlerinin o şişirilmiş, kullanıcıyı kısıtlayan yapısından sıkıldım. Arch Linux tabanını seçmemin sebebi ise tam olarak bu: Saf kontrol.
Arch'ın "KISS" (Keep It Simple, Stupid) prensibi benim çalışma tarzımla birebir örtüşüyor. Boş bir tuval üzerine kendi dünyamı inşa ediyorum:
Gereksiz Bloatware'den Arınmış: Sistemde sadece benim istediğim paketler ve servisler var.
Rolling Release Avantajı: Her zaman en güncel çekirdek (kernel) ve kütüphanelerle çalışarak "sök-tak" sürecini en modern seviyede tutuyorum.
Pacman ve AUR Esnekliği: Kendi yazdığım araçları ve sistem modüllerini entegre etmek Arch tabanında çok daha mantıklı ve hızlı.
Üretim Süreci ve Derinlik: Yanlik ve Energy.
Aularch OS sadece bir işletim sistemi değil, benim ekosistemimin merkezi. İçerisinde kendi tasarladığım yapay zekâ asistanım Yanlik da yer alıyor. Bu projeleri geliştirirken sadece kod yazmıyorum, onlara bir duygu katıyorum.
Hayatımda sessiz bir dost, üretim öncesi bir "reset tuşu" olan kedim Energy artık yanımda değil; ama onun bende bıraktığı o sakinleştirici derinlik, projelerimin her satırında yaşıyor. Ceza ve No. 1 dinlerken kelimelerle güç kuran o insanlara duyduğum saygıyı, ben de terminal ekranında kodlarla kurmaya çalışıyorum. Tıpkı hayranı olduğum Toby Fox gibi; tek başına bir evren kurabilen zihinlerin izinden gidiyorum.
Hedef: İzzet Baysal Anadolu Lisesi ve Ötesi.
Kısa vadeli hedefim net: İzzet Baysal Anadolu Lisesi. Bu okulun disipliniyle teknik yeteneklerimi birleştirip, Aularch OS'i sadece bir "heves" olmaktan çıkarıp gerçek bir mimariye dönüştürmek istiyorum. Retro cihazların o eski, karakterli sistemlerini modern dünyanın gücüyle birleştirmek en büyük motivasyonum.
Eğer siz de sistemlerin sadece kullanıcısı olmaktan sıkıldıysanız; korkmayın, bozun. Çünkü en iyi ders, bozduğunuz o sistemin içindeki hatayı bulduğunuz an başlar.
Aularch OS: Şu An Hangi Noktadayım?
Peki, Aularch OS şu an sadece bir fikir mi? Tabii ki hayır. "Sök-tak" sürecinde şu anki duraklarım şunlar:
Çekirdek Yapı Tamam: Arch tabanı üzerinde, sistemin en saf ve hafif halini (minimal base) yapılandırdım. Arka planda işlemciyi yoran, ruhu olmayan hiçbir servis barındırmıyorum.
Yanlik Entegrasyonu: Kendi yapay zekâ asistanım Yanlik'i sistemin uçbirimine (terminal) gömdüm. Temel sistem kontrollerini ve dosya yönetimini artık onunla konuşarak (veya komutla) optimize ediyorum.
Ve En Heyecanlı Kısım: Masaüstü Arayüzü (DE) Tasarımı: Şu an tamamen Aularch OS'e özel bir masaüstü deneyimi üzerinde çalışıyorum. Hazır ve ağır arayüzleri bir kenara itip; modern çizgilerle retro sadeliğini birleştiren, performans odaklı bir UI/UX süreci yürütüyorum. Pencere yöneticisinden (Window Manager) panel ayarlarına kadar her şey, sistemin "ruhuna" uygun şekilde şekilleniyor.
Şu an arayüzdeki "dotfile"ları ve görsel dilli optimize etme aşamasındayım. Çok yakında terminalden masaüstüne ilk tam geçişin ekran görüntülerini de paylaşmayı planlıyorum.
Görsel Bekleyenler İçin Küçük Bir Not:
Normalde buraya birkaç ekran görüntüsü (screenshot) serpiştirmek isterdim ama Aularch OS şu an tam olarak "görücüye çıkacak" görsel olgunlukta değil. Henüz her şey çok ham ve her şey "development" aşamasında. Ayrıca, arayüzün o kendine has ruhunu tam oturtmadan ve sistem tam anlamıyla "işte bu" dedirtmeden görselleri erkenden paylaşıp tüketmek istemiyorum. Biraz daha sabır; mutfakta kokular güzel geliyor ama yemeğin tabaklanmasına biraz daha var. Sistemin her satırının arkasında durabildiğim an, o terminaller ve pencereler burayı süsleyecek.
