Ağ teknolojisini o kadar derin öğrenmek istemeseniz de; KURULUM HATALARINDAN kaçınabilmek ve kablosuz ağınızla problem yaşamamak için, en önemli WLAN-Standartlarını biliyor olmanız gerekir.
İnanması zor ama “WLAN” kavramı yeni bir terim değildir, aksine bu ifade 12 yıldır kullanılmakta. 1997’de ilk WLAN-standardını, Amerikalı Mühendisler-Organizasyonu IEEE geliştirdi. O zamandan bu zamana her bir yeni standart IEEE 802.11 normu altında geliştirildi ve bu sembol, “Institute of Electrical and Electronic Engineers” tarafından üretildi (www.ieee.com). Diğer IEEE-standartlarına benzer olarak - Firewire ya da Bluetooth’da olduğu gibi – bu endüstriyel norm hep gelişecek ve yeni teknoloji olanaklarıyla sürekli uyumlu hale getirilecek. Kullanıcı için bu; kendi ağının kurulumunu tam olarak bilmeli, cihazının hangi WLAN-standartlarını desteklediği ve iki farklı WLAN-adaptörü birbiriyle tamamıyla iletişim kurabilir mi, anlamlarına gelir. Bu aynı zamanda, daha eski donanımlar kullanılmaya devam ediliyorsa ya da farklı üreticilerin cihazları bir arada kullanılmak isteniliyorsa geçerlidir.
IEEE 802.11b: Daha fazla hız için ilk adım
Bu değerlerdeki “b” harfi, bir şeylerin değişmesinde önemlidir; önceden 1999 yılında ayrılmış ilk standarttı, geniş bir kitle buldu ve buna benzer günümüzde hala birçok cihaz var. Buna ek olarak Eski-WLAN-standartları gibi frekans hızı yaklaşık 2,4 GHz civarında. Bununla birlikte biraz dar olan, 2,400 ila 2,485 GHz frekans-bandını kullanır. İlk WLAN-Standardı IEEE 802.11’in aksine, teoride 11 Mbit/s 1 ila 2 Mbit/s veri oranı mümkündür. Öte yandan pratikte ise, geriye 5 Mbit/s’lik etkin kısım kalır. IEEE 802.11b bu açıdan bakıldığında, bu standartların eski modelleriyle uyumlu olan 802.11g ve n-cihazlarına oranla daha çok önem arz eder. Daha eski ağlar da, bu standarda göre çalışır ve yeni cihazlarda (bazı diz üstü bilgisayarlarda) tamamıyla geliştirilmiştir. Buna rağmen önceki modellere uyumluluk oranı %10 ila %20 arası başarılı ve doğal olarak bir ağ da, bütüncül performansta hep en yavaş katılımcı olmuştur.
IEEE 802.11a: Birçok WLAN için eski alternatif standart
B ,g ve n’den farklı olarak, 802.11a standardı (1999’dan beri) Avrupa’da değiştirilememiştir. Bunun altında yatan sebep, 802.11a’nın 5 GHz (tam değer:5,140-5,350 GHz arası) bir frekansa sahip olması. Bu nedenle; a-standardı b, g ve birçok n-standardı cihazlarla(2,4 GHz) uyumlu değildir.
Tüm bunlara rağmen 802.11a geç Rönesans dönemini yaşıyor. Çünkü artmakta olan kablosuz ağ yayılımı, 802.11a’nın alanını daha da daraltacak. Bir evde birden fazla WLAN kullanılıyorsa, mevcut kanalın paylaştırılması gerekiyor. Bu da, gerçekte ulaşılabilecek veri aktarımı oranını düşürüyor. Üreticilerin bir kısmı buna tepki gösterdi ve a standardında çalışabilecek n standardına da uyumlu (Dualband-Router) cihazlar sundular.
IEEE 802.11g: Yıllarca kullanılabilecek WLAN standardı
2003’ten bu yana 802.11b gibi 2,4 GHz frekans bandını kullanan IEEE 802.11g standardı, veri aktarım hızında 54 Mbit/s’e ulaşabiliyor. Uygulamada ise, a-standartlarındaki gibi, yaklaşık 20 Mbit/s hız sağlıyor. Yeni n-cihazlarına rağmen 802.11g daha yaygındır. Tek bir üreticiye ait bir model kullanılıyorsa, aktarım oranı da üreticinin belirlediği miktarda gerçekleşebiliyor. Bu tür bir durumda, maksimum (teorik) transfer hızı 108 ya da 125 Mbit/s cihazları seçmeye özen gösterin. Bunların yanı sıra, farklı üreticilerin ürünlerini birleştirerek kullanmaya çalışmayın. Daha hızlı n-cihazlarına rağmen, ADSL’in ortak kullanımında 802.11g halen daha yeterli hıza sahip, bu nedenle eski donanımınızı çöpe atmak için hiçbir sebebiniz yok.
IEEE 802.11n: Sunduğu birçok avantaj ile yeni bir standart
En sonunda bu da başarılabildi; üreticilerin yıllar süren detaylı işbirliği ve birçok tartışmanın ardından, 802.11n Eylül 2009’dan itibaren kullanılıyor. Günümüzde kullanılmakta olan yeni WLAN-cihazları, her ne kadar uzun süreden beri proje (taslak) konumunda bulunsa da, bu standartlarla çalışmakta. Bu nedenle birçok cihazlarda “Draft-n” (taslak) ifadesi yer alır.
Bu yeni standart, 2,4 GHz de çalışabildiği gibi, 5-GHz-frekans bandını da kullanır. Buna rağmen çoğu n-cihazı 2,4 GHz-bant ile sınırlandırılmıştır. Günümüzde bu iki frekans bandını kullanabilen çok az Dualband-yönlendirici var. 802.11n paralel içerik aktarımında 150 Mbit/s hıza ulaşabiliyor. MIMO (Multiple Input Multiple Output) teknolojisi sayesinde ve birçok antenle, aktarım hızı 300 Mbit/s’a arttırılabiliyor. Uygulamada ise, ağ kurulumu ve kullanılan cihazlara bağlı olarak, maksimum değer bunun yarısıdır. Bu nedenden dolayı n-cihazlarında çok antenli yöntem daha avantajıdır; kablosuz ağının kapsama alanı genişletilmelidir ve duvara monte etmek de daha iyi bir çözüm olabilir.
İnanması zor ama “WLAN” kavramı yeni bir terim değildir, aksine bu ifade 12 yıldır kullanılmakta. 1997’de ilk WLAN-standardını, Amerikalı Mühendisler-Organizasyonu IEEE geliştirdi. O zamandan bu zamana her bir yeni standart IEEE 802.11 normu altında geliştirildi ve bu sembol, “Institute of Electrical and Electronic Engineers” tarafından üretildi (www.ieee.com). Diğer IEEE-standartlarına benzer olarak - Firewire ya da Bluetooth’da olduğu gibi – bu endüstriyel norm hep gelişecek ve yeni teknoloji olanaklarıyla sürekli uyumlu hale getirilecek. Kullanıcı için bu; kendi ağının kurulumunu tam olarak bilmeli, cihazının hangi WLAN-standartlarını desteklediği ve iki farklı WLAN-adaptörü birbiriyle tamamıyla iletişim kurabilir mi, anlamlarına gelir. Bu aynı zamanda, daha eski donanımlar kullanılmaya devam ediliyorsa ya da farklı üreticilerin cihazları bir arada kullanılmak isteniliyorsa geçerlidir.
IEEE 802.11b: Daha fazla hız için ilk adım
Bu değerlerdeki “b” harfi, bir şeylerin değişmesinde önemlidir; önceden 1999 yılında ayrılmış ilk standarttı, geniş bir kitle buldu ve buna benzer günümüzde hala birçok cihaz var. Buna ek olarak Eski-WLAN-standartları gibi frekans hızı yaklaşık 2,4 GHz civarında. Bununla birlikte biraz dar olan, 2,400 ila 2,485 GHz frekans-bandını kullanır. İlk WLAN-Standardı IEEE 802.11’in aksine, teoride 11 Mbit/s 1 ila 2 Mbit/s veri oranı mümkündür. Öte yandan pratikte ise, geriye 5 Mbit/s’lik etkin kısım kalır. IEEE 802.11b bu açıdan bakıldığında, bu standartların eski modelleriyle uyumlu olan 802.11g ve n-cihazlarına oranla daha çok önem arz eder. Daha eski ağlar da, bu standarda göre çalışır ve yeni cihazlarda (bazı diz üstü bilgisayarlarda) tamamıyla geliştirilmiştir. Buna rağmen önceki modellere uyumluluk oranı %10 ila %20 arası başarılı ve doğal olarak bir ağ da, bütüncül performansta hep en yavaş katılımcı olmuştur.
IEEE 802.11a: Birçok WLAN için eski alternatif standart
B ,g ve n’den farklı olarak, 802.11a standardı (1999’dan beri) Avrupa’da değiştirilememiştir. Bunun altında yatan sebep, 802.11a’nın 5 GHz (tam değer:5,140-5,350 GHz arası) bir frekansa sahip olması. Bu nedenle; a-standardı b, g ve birçok n-standardı cihazlarla(2,4 GHz) uyumlu değildir.
Tüm bunlara rağmen 802.11a geç Rönesans dönemini yaşıyor. Çünkü artmakta olan kablosuz ağ yayılımı, 802.11a’nın alanını daha da daraltacak. Bir evde birden fazla WLAN kullanılıyorsa, mevcut kanalın paylaştırılması gerekiyor. Bu da, gerçekte ulaşılabilecek veri aktarımı oranını düşürüyor. Üreticilerin bir kısmı buna tepki gösterdi ve a standardında çalışabilecek n standardına da uyumlu (Dualband-Router) cihazlar sundular.
IEEE 802.11g: Yıllarca kullanılabilecek WLAN standardı
2003’ten bu yana 802.11b gibi 2,4 GHz frekans bandını kullanan IEEE 802.11g standardı, veri aktarım hızında 54 Mbit/s’e ulaşabiliyor. Uygulamada ise, a-standartlarındaki gibi, yaklaşık 20 Mbit/s hız sağlıyor. Yeni n-cihazlarına rağmen 802.11g daha yaygındır. Tek bir üreticiye ait bir model kullanılıyorsa, aktarım oranı da üreticinin belirlediği miktarda gerçekleşebiliyor. Bu tür bir durumda, maksimum (teorik) transfer hızı 108 ya da 125 Mbit/s cihazları seçmeye özen gösterin. Bunların yanı sıra, farklı üreticilerin ürünlerini birleştirerek kullanmaya çalışmayın. Daha hızlı n-cihazlarına rağmen, ADSL’in ortak kullanımında 802.11g halen daha yeterli hıza sahip, bu nedenle eski donanımınızı çöpe atmak için hiçbir sebebiniz yok.
IEEE 802.11n: Sunduğu birçok avantaj ile yeni bir standart
En sonunda bu da başarılabildi; üreticilerin yıllar süren detaylı işbirliği ve birçok tartışmanın ardından, 802.11n Eylül 2009’dan itibaren kullanılıyor. Günümüzde kullanılmakta olan yeni WLAN-cihazları, her ne kadar uzun süreden beri proje (taslak) konumunda bulunsa da, bu standartlarla çalışmakta. Bu nedenle birçok cihazlarda “Draft-n” (taslak) ifadesi yer alır.
Bu yeni standart, 2,4 GHz de çalışabildiği gibi, 5-GHz-frekans bandını da kullanır. Buna rağmen çoğu n-cihazı 2,4 GHz-bant ile sınırlandırılmıştır. Günümüzde bu iki frekans bandını kullanabilen çok az Dualband-yönlendirici var. 802.11n paralel içerik aktarımında 150 Mbit/s hıza ulaşabiliyor. MIMO (Multiple Input Multiple Output) teknolojisi sayesinde ve birçok antenle, aktarım hızı 300 Mbit/s’a arttırılabiliyor. Uygulamada ise, ağ kurulumu ve kullanılan cihazlara bağlı olarak, maksimum değer bunun yarısıdır. Bu nedenden dolayı n-cihazlarında çok antenli yöntem daha avantajıdır; kablosuz ağının kapsama alanı genişletilmelidir ve duvara monte etmek de daha iyi bir çözüm olabilir.
