Bernese var bende, apartmanda yaşıyorum. Tuvalet eğitimi var. Eğitimi kendim verdim ama nerdeyse 10 aylık olana kadar bu eğitimi almıyor köpekler. Zaten mesaneleri çok gelişmediği için sürekli yapma hissiyatındalar. Büyüdükçe mesaneleri büyüyor ve eğitim almaya başlıyorlar.
Eğitim alana kadar şiş pedi ile idare ettik. O büyük kolaylık oldu bize.
Eşim de ben de çalışıyoruz. Her sabah 6.30'da çıkartıyorum. En az yarım saat gezdiriyorum.
Akşamları da eve gelince 18.00'da çıkartıyoruz. Geceleri de 21-22 gibi tekrar çıkarttığımız oluyor.
Evde en büyük problem tüy. Sürekli süpürge açılıyor. Bizim köpeğin havlama huyu yok, sesi çıkmıyor genelde. O yüzden bir şikayet gelmiyor bize. Büyük ırk bizimki kendi var sesi yok.
Apartmanda küçük ırk var 2 komşuda, sürekli havlıyor onlar. Onlara şikayet var ama komşulardan.
Köpeği eşim aldı. O yüzden geldi bize, yoksa ben asla almazdım. Ama şuan da asla vermem.
Ölene kadar ne olursa olsun bizle.
Apartmanda köpek bakmak köpeğe işkence bence, bahçeli ev olması çok daha iyi.
Bir de eşimde ben de çalıştığım için tüm gün tek kalıyor evde garibim. Özlüyor bizi çok. Kameradan bakıyorum sürekli, eve gelmemize yakın ağlıyor ufaktan.
Köpek bakmak büyük sorumluluk, tatillerimizi bile ona göre şekillendiriyoruz. Köpek bakan yerlere falan gitmek zorunda kalıyoruz. Her yer kabul etmiyor malum. Geçtiğimiz yaz tatilini köpekle yaptık biz, güzel de geçti aslında. Bir sorun yaşamadık.
Alıp bir süre sonra başka sahip aramayacaksınız evde köpek bakılır, sorumlulukları kabul ederseniz neden olmasın. Ama büyük sorumluluk, onun farkında olmanız lazım.