1eflatun129
Zeptopat
- Katılım
- 4 Ocak 2026
- Mesajlar
- 2
Daha fazla
- Cinsiyet
- Erkek
Arkadaşlar merhaba, iyi akşamlar.
Ben İstanbul’da yaşıyorum, 18 yaşındayım ve bu aralar kendimi kötü hissettiğim bir hayat yaşıyorum. 2025 YKS sınavına girdim ve Balıkesir Üniversitesi Uluslararası Ticaret bölümünü kazandım. Ailecek orada bir ev kiraladık, kalacağım yurdu falan ayarladık ama ben gitmek istemedim.
Gitmek istememe nedenlerim şunlardı: Fakülte, 3 ya da 4 katlı bir otelden oluşuyor ve buranın sadece uzun bir koridorunu üniversiteye ayırmışlar. Ayrıca bulunduğu ilçede erkek yurdu yoktu. O yüzden başka bir ilçeye kayıt yaptırdım. Otobüs yoktu, durak yoktu; sadece iki minibüsle yaklaşık 1,5 saatte gidilebiliyordu. Bulunduğu ilçede sadece 1 tane Migros ve 1 tane A101 vardı, başka hiçbir şey yoktu. Eve geldikten sonra gitmek istemediğimi söyledim ve ailem bunu kabul etti.
Sonrasında 17 Kasım’da bir işe girdim ve sorun da burada başlıyor. Çalıştığım yer bir ilaç firması. Burada tulumla, eldivenle ve içliklerle çalışıyorum; sadece gözlerim açık. Çalıştığım yerin böyle olduğunu bilmiyordum. Ellerimi birbirine vurduğumda bile etrafa partikül yayılıyor diye uyarı alıyorum. Böyle bir yerde normalde hiç tuvalet sıkıntısı yaşamazken, sanki sürekli o tulumun içinde tuvaletimi kaçırıyormuşum gibi hissediyorum. Hapşurduğum zaman da maskenin dışına çıkacakmış gibi geliyor. Sürekli ama sürekli bunu kontrol ediyorum: Maskem ıslak mı, tulumum ıslak mı diye hep aklımda.
İkinci sıkıntım ise çalışma saatleri. Sabah 5’te kalkıp akşam 5’te eve giriyorum. Yol 1 saat sürüyor. Bu zamanda eve gelince ders çalışıyorum çünkü İstanbul’da bir yer kazanmak istiyorum. Eve geldiğim an baş ağrısı ve vücut yorgunluğuyla saat 12’ye kadar ders çalışıyorum. Ama maalesef beni akşamcı yapmaya başladılar. Öğlen 3.30’da gidip gece 2.40’ta geliyorum ve sabah uyanamıyorum, resmen nevrim dönüyor. Bir hafta gündüz, bir hafta akşam şeklinde çalışıyorum.
Babam üniversite kazanamayacağımı düşünüyor ve “Burada devam et, en azından bir iş öğrenirsin” diyor. Ama ben burada çalışmayı hiç istemiyorum. O yüzden şöyle düşünüyorum: Ocak ayının sonuna kadar deli gibi, hiç durmadan sabah akşam ders çalışıp ailemi kazanabileceğime ikna etmeyi planlıyorum. Bu birkaç haftanın sonunda “Bakın, ben istiyorum. İstanbul’da okumak istiyorum” demeyi düşünüyorum. Onlar “çıkma” deseler bile, kendim istifa etmeyi düşünüyorum.
Sizin bana tavsiyeleriniz var mı acaba? Tavsiyeleriniz için şimdiden çok teşekkür ederim.
İyi akşamlar, sağ olun.
Ben İstanbul’da yaşıyorum, 18 yaşındayım ve bu aralar kendimi kötü hissettiğim bir hayat yaşıyorum. 2025 YKS sınavına girdim ve Balıkesir Üniversitesi Uluslararası Ticaret bölümünü kazandım. Ailecek orada bir ev kiraladık, kalacağım yurdu falan ayarladık ama ben gitmek istemedim.
Gitmek istememe nedenlerim şunlardı: Fakülte, 3 ya da 4 katlı bir otelden oluşuyor ve buranın sadece uzun bir koridorunu üniversiteye ayırmışlar. Ayrıca bulunduğu ilçede erkek yurdu yoktu. O yüzden başka bir ilçeye kayıt yaptırdım. Otobüs yoktu, durak yoktu; sadece iki minibüsle yaklaşık 1,5 saatte gidilebiliyordu. Bulunduğu ilçede sadece 1 tane Migros ve 1 tane A101 vardı, başka hiçbir şey yoktu. Eve geldikten sonra gitmek istemediğimi söyledim ve ailem bunu kabul etti.
Sonrasında 17 Kasım’da bir işe girdim ve sorun da burada başlıyor. Çalıştığım yer bir ilaç firması. Burada tulumla, eldivenle ve içliklerle çalışıyorum; sadece gözlerim açık. Çalıştığım yerin böyle olduğunu bilmiyordum. Ellerimi birbirine vurduğumda bile etrafa partikül yayılıyor diye uyarı alıyorum. Böyle bir yerde normalde hiç tuvalet sıkıntısı yaşamazken, sanki sürekli o tulumun içinde tuvaletimi kaçırıyormuşum gibi hissediyorum. Hapşurduğum zaman da maskenin dışına çıkacakmış gibi geliyor. Sürekli ama sürekli bunu kontrol ediyorum: Maskem ıslak mı, tulumum ıslak mı diye hep aklımda.
İkinci sıkıntım ise çalışma saatleri. Sabah 5’te kalkıp akşam 5’te eve giriyorum. Yol 1 saat sürüyor. Bu zamanda eve gelince ders çalışıyorum çünkü İstanbul’da bir yer kazanmak istiyorum. Eve geldiğim an baş ağrısı ve vücut yorgunluğuyla saat 12’ye kadar ders çalışıyorum. Ama maalesef beni akşamcı yapmaya başladılar. Öğlen 3.30’da gidip gece 2.40’ta geliyorum ve sabah uyanamıyorum, resmen nevrim dönüyor. Bir hafta gündüz, bir hafta akşam şeklinde çalışıyorum.
Babam üniversite kazanamayacağımı düşünüyor ve “Burada devam et, en azından bir iş öğrenirsin” diyor. Ama ben burada çalışmayı hiç istemiyorum. O yüzden şöyle düşünüyorum: Ocak ayının sonuna kadar deli gibi, hiç durmadan sabah akşam ders çalışıp ailemi kazanabileceğime ikna etmeyi planlıyorum. Bu birkaç haftanın sonunda “Bakın, ben istiyorum. İstanbul’da okumak istiyorum” demeyi düşünüyorum. Onlar “çıkma” deseler bile, kendim istifa etmeyi düşünüyorum.
Sizin bana tavsiyeleriniz var mı acaba? Tavsiyeleriniz için şimdiden çok teşekkür ederim.
İyi akşamlar, sağ olun.
