Sosyal açıdan yetersiz olmak

cankem122

Centipat
Katılım
7 Ocak 2025
Mesajlar
264
Daha fazla  
Cinsiyet
Erkek
Yaş 23, asosyal değilim ama bir yanım hep ağırbaşlı ve arka planda durmak istiyor nedenini bilmiyorum. Yaşadığım bölgede girebileceğim işlerin %90'ı satışla alakalı işler. Biliyorsunuz ki satış yapmak; canlı, enerjik ve aktif olmayı gerektiriyor. Ben de çalışmak istiyorum ama işe girdiğim zaman her ne kadar kendimi gazlamaya çalışsam da 2 saat olmadan içimdeki o enerji sönüveriyor. Yani bu fiziksel görüntüme de yansıyor o yetersizlik ve çoğu zaman "az canlan, aktif ol yahu çok bitiksin, kurnaz olman lazım hiç canlı değilsin" tarzında geri dönüşler alıyorum haklı olarak. Belki de çok fazla düşündüğüm için de olabilir ama kafam son 5-6 senedir düşünmeye programlı durumda o sebeple dikkat dağınklığım da var bir hayli.
Ama asıl sormak istediğim; Enerjik ve herkesle muhabbetler açabilen biri olmak istiyorum. Her durumdan, herhangi birisiyle sürdürülebilir muhabbetler kuramıyorum. Ben muhabbet açıp konuşabilmek istiyorum ama beynim hep susmayı istiyor arka planda. Ama sosyal hayatta bu çok büyük bir dezavantaj. Mesela bazıları herhangi bir anda, bir yerde veya birilerinden birçok şeyden şak diye bir ton muhabbet açabiliyor. Sizce bunu nasıl yapabilirim?

Muhabbet açabilmenin, enerjik kalabilmenin bir püf noktası veya noktaları var mıdır? Kızlarla ayrı, erkeklerle ayrı, dayılarla ayrı, teyzelerle ayrı; bu şekilde nabza göre şerbet vermek diyebileceğimiz türden muhabbet açma işini nasıl yapabilirim?

NOT: Utangaç değilim ama saygıdan ötürü çekingen olabiliyorum bazen. Karşımdaki rahatsız olabilir mantığında oluyorum aslında. Ama fark ettiğim kadarıyla öyle olmuyormuş, çekingen de olmamak lazımmış. Yani bunun da farkındayım.
NOT 2: Samimi ortamlardayken (örneğin: Arkadaş ortamı) aşırı aktif ve eğlenceli oluyorum, o kadar da bitik değilim yani samimiyeti kurunca aktiflik artıyor ama asıl sıkıntı: "Muhabbet açamama" :)
 
Yaş 23, asosyal değilim ama bir yanım hep ağırbaşlı ve arka planda durmak istiyor nedenini bilmiyorum. Yaşadığım bölgede girebileceğim işlerin %90'ı satışla alakalı işler. Biliyorsunuz ki satış yapmak; canlı, enerjik ve aktif olmayı gerektiriyor. Ben de çalışmak istiyorum ama işe girdiğim zaman her ne kadar kendimi gazlamaya çalışsam da 2 saat olmadan içimdeki o enerji sönüveriyor. Yani bu fiziksel görüntüme de yansıyor o yetersizlik ve çoğu zaman "az canlan, aktif ol yahu çok bitiksin, kurnaz olman lazım hiç canlı değilsin" tarzında geri dönüşler alıyorum haklı olarak. Belki de çok fazla düşündüğüm için de olabilir ama kafam son 5-6 senedir düşünmeye programlı durumda o sebeple dikkat dağınklığım da var bir hayli.
Ama asıl sormak istediğim; enerjik ve herkesle muhabbetler açabilen biri olmak istiyorum. Her durumdan, herhangi birisiyle sürdürülebilir muhabbetler kuramıyorum. Ben muhabbet açıp konuşabilmek istiyorum ama beynim hep susmayı istiyor arka planda. Ama sosyal hayatta bu çok büyük bir dezavantaj. Mesela bazıları herhangi bir anda, bir yerde veya birilerinden birçok şeyden şak diye bir ton muhabbet açabiliyor. Sizce bunu nasıl yapabilirim?

Muhabbet açabilmenin, enerjik kalabilmenin bir püf noktası veya noktaları var mıdır? Kızlarla ayrı, erkeklerle ayrı, dayılarla ayrı, teyzelerle ayrı; bu şekilde nabza göre şerbet vermek diyebileceğimiz türden muhabbet açma işini nasıl yapabilirim?

Not: Utangaç değilim ama saygıdan ötürü çekingen olabiliyorum bazen. Karşımdaki rahatsız olabilir mantığında oluyorum aslında. Ama fark ettiğim kadarıyla öyle olmuyormuş, çekingen de olmamak lazımmış. Yani bunun da farkındayım.
Not 2: Samimi ortamlardayken (örneğin: Arkadaş ortamı) aşırı aktif ve eğlenceli oluyorum, o kadar da bitik değilim yani samimiyeti kurunca aktiflik artıyor ama asıl sıkıntı: "muhabbet açamama" :)

Konuşamıyorsan "iyi bir dinleyici ol" dedikleri şeyleri onayla kafanı salla gözlerini kıs ve gözlerinin içine bak.
Yaşadığın şeyleri bende yaşıyorum kendini olmak için zorlama kötü yanını iyi yana çevir.
 
Karşımdaki rahatsız olabilir mantığında oluyorum aslında.
Bu cümle özetliyor zaten. Kimi şeyleri beynine yanlış öğretmekten dolayı böyle düşünüyorsun. Bunun farklı farklı örnekleri olur.
-Bir kıza açılırsam çok kötü sonuçları olabilir.
-Patronumla konuşursam çok kötü sonuçları olabilir.
Gibi... Henüz harekete geçmeden sonuçlarını düşünmeye programlısın ve bu sonuçlar da olumsuz olduğundan -dolaylı olarak- çekiniyorsun. Bunu düzeltmenin tek yolu da karşındakinin rahatsız olacağını düşündüğün muhabbetler her neyse, onu yapman. Beynindeki bu yanlış kablolamayı ancak bu şekilde düzeltebilirsin.
 
Bence geçmişteki sosyal deneyiminden dolayı beyniniz çok çalışıyor ve çok düşünüyor. Açıkçası çocukluktan beri öyle sakin bir kalıbınız var ise belki de doğanız gereği öyle olabilirsiniz. Ama bir kişiyle konuşmaya çekiniyorsanız bu psikolojik bir sorun olarak nitelendirilir. Benim tavsiyem karşıdaki kişinin ne dediğini veya nasıl düşünüceğini önemsemeyin ve düşünmeyin. Siz sadece kendinize odaklanın. Emin olun o bahsettiğiniz enerjik ve herkesle muhabbet açanlar sadece kafalarındaki konuyu düşünüyorlar.
 
Yaş 23, asosyal değilim ama bir yanım hep ağırbaşlı ve arka planda durmak istiyor nedenini bilmiyorum. Yaşadığım bölgede girebileceğim işlerin %90'ı satışla alakalı işler. Biliyorsunuz ki satış yapmak; canlı, enerjik ve aktif olmayı gerektiriyor. Ben de çalışmak istiyorum ama işe girdiğim zaman her ne kadar kendimi gazlamaya çalışsam da 2 saat olmadan içimdeki o enerji sönüveriyor. Yani bu fiziksel görüntüme de yansıyor o yetersizlik ve çoğu zaman "az canlan, aktif ol yahu çok bitiksin, kurnaz olman lazım hiç canlı değilsin" tarzında geri dönüşler alıyorum haklı olarak. Belki de çok fazla düşündüğüm için de olabilir ama kafam son 5-6 senedir düşünmeye programlı durumda o sebeple dikkat dağınklığım da var bir hayli.
Ama asıl sormak istediğim; Enerjik ve herkesle muhabbetler açabilen biri olmak istiyorum. Her durumdan, herhangi birisiyle sürdürülebilir muhabbetler kuramıyorum. Ben muhabbet açıp konuşabilmek istiyorum ama beynim hep susmayı istiyor arka planda. Ama sosyal hayatta bu çok büyük bir dezavantaj. Mesela bazıları herhangi bir anda, bir yerde veya birilerinden birçok şeyden şak diye bir ton muhabbet açabiliyor. Sizce bunu nasıl yapabilirim?

Muhabbet açabilmenin, enerjik kalabilmenin bir püf noktası veya noktaları var mıdır? Kızlarla ayrı, erkeklerle ayrı, dayılarla ayrı, teyzelerle ayrı; bu şekilde nabza göre şerbet vermek diyebileceğimiz türden muhabbet açma işini nasıl yapabilirim?

NOT: Utangaç değilim ama saygıdan ötürü çekingen olabiliyorum bazen. Karşımdaki rahatsız olabilir mantığında oluyorum aslında. Ama fark ettiğim kadarıyla öyle olmuyormuş, çekingen de olmamak lazımmış. Yani bunun da farkındayım.
NOT 2: Samimi ortamlardayken (örneğin: Arkadaş ortamı) aşırı aktif ve eğlenceli oluyorum, o kadar da bitik değilim yani samimiyeti kurunca aktiflik artıyor ama asıl sıkıntı: "Muhabbet açamama" :)
19 yaşındayım ve aynı durumu yaşıyorum hatta annem bile bazen bana robot muamelesi yapıyor ve gülmemi söylüyor. Fakat benim durum bir tık daha farklı. Ben insanların çoğunun her hareketinin altında bir mantık arayıp herşeyi analiz etmeye çalışıyorum ve bu yüzden belli bir noktadan sonra konuşmak dayanılmaz hale geliyor bir de bir tık çekinme var desem yalan olmaz. Ek olarak muhabbet açamama konusunda tamamen aynı vaziyetteyim. Konuşsam açacak konu bulamam ve bire bir kaldığım bir anda South Park sessizliği yaşanır. Tabi bu samimiyet seviyesine göre değişir.

Çözümümse yalnız takılıp rahat olmak fakat bu yalnızlık kalıcı ve altı boş olan bir yalnızlık değil, gün içinde insanlarla görüşürüm ama bunlar kısa süreli olur ve birebir kalmam daha sonra işlerimi hallederim ki kaçmış gibi görünmeyeyim. Eğer biriyle birebir kalmam gerekecekse önce araya bir adam sokarım ve o kişi aracılığıyla samimiyetimi artırıp yeterli seviyeye çıkardıktan sonra bire bir kalabilmeye başlarım.

Yani özet olarak diyebileceğim şey, halihazırda samimi olduğunuz insanları kullanarak yeni samimi ilişkiler geliştirmeyi deneyin. İnsanlar kusursuz değildir fakat bu kusurlarını çeşitli yöntemlerle kapatabilir.
Eğer çok zorlanırsanız ortamlara adapte olup analiz etmeyi deneyin. İnsanları çok analiz ederseniz ortam okumanız mümkün olur ve bire bir kaldığınızda ona göre birşey söyleyerek muhabbet açmanız mümkün olabilir.

Şu ana kadar bu yöntemle çok sıkıntı yaşamadım ama yeni insanlar tanımak gibi birşey deneyerek konfor alanından çıkmam gerekirse belki sorun yaşayabilirim. En azından şu anlık işimi gören bir yöntem olduğu için yazmak istedim.

Şahsen bu yöntemi çok fazla kullanırsanız konuşma ve muhabbet konsuunda insanlarla konuşmaya zamanla alışılıp muhabbet açabilme yeteneğinin kazanılabileceğinizi tahmin ediyorum. Sonuçta insanlarla konuştukça yanlış giden bir durum olmadığı sürece daha çok alışılır. Çok fazla değişken olduğundan tahmin etmek dışında kesin birşey söylemek zor.
Kişilik uzun vadede değişebilen birşey, yani eğer gerçekten istiyorsanız kendinizi yavaşça alıştırıp adapte ederseniz enerjik biri olmanızın mümkün olduğunu düşünüyorum.

Ek: İş konusundaysa ağırbaşlı, sakin ama güleryüzlü olmanız bence yeterli olacaktır. Sonuçta bir iş yapılıyorsa kimse eğlence için gitmiyor oraya. (İşyerine göre istenilen muamele değişkenlik gösterebilir Örn: AVM, Kafe vb...)
 
Son düzenleme:
Hocam ben şahsen bayağı iyi muhabbet açan biriyimdir etrafımın dediğine göre. Ben şöyle yapardım. Yaşlı biriyle konuşurken ilk önce 2 3 konu açar adamın analizini yapar öyle konuşurdum. Mesela eski ustam komünistti. Ona soru sorardım. Diyelim oyun bqğımlısı bir çocuk var. Ne bileyim ona uç spesifik örnekler verirdim çocuk o sohbette kalırdı. Önemli olan biraz şöyle 4 5 saniye analiz yapıp benve en uç örneği verme. Örnek ustamın komunist oldupunu öğrenince gityim direk lenini sordum adam anlatmaya başladı. Çünkü seviyor oradan konuyu açtım ta çocukluğuna getirdi.
 

Bu konuyu görüntüleyen kullanıcılar

Technopat Haberler

Yeni konular

Geri
Yukarı