cankem122
Centipat
- Katılım
- 7 Ocak 2025
- Mesajlar
- 264
Daha fazla
- Cinsiyet
- Erkek
Yaş 23, asosyal değilim ama bir yanım hep ağırbaşlı ve arka planda durmak istiyor nedenini bilmiyorum. Yaşadığım bölgede girebileceğim işlerin %90'ı satışla alakalı işler. Biliyorsunuz ki satış yapmak; canlı, enerjik ve aktif olmayı gerektiriyor. Ben de çalışmak istiyorum ama işe girdiğim zaman her ne kadar kendimi gazlamaya çalışsam da 2 saat olmadan içimdeki o enerji sönüveriyor. Yani bu fiziksel görüntüme de yansıyor o yetersizlik ve çoğu zaman "az canlan, aktif ol yahu çok bitiksin, kurnaz olman lazım hiç canlı değilsin" tarzında geri dönüşler alıyorum haklı olarak. Belki de çok fazla düşündüğüm için de olabilir ama kafam son 5-6 senedir düşünmeye programlı durumda o sebeple dikkat dağınklığım da var bir hayli.
Ama asıl sormak istediğim; Enerjik ve herkesle muhabbetler açabilen biri olmak istiyorum. Her durumdan, herhangi birisiyle sürdürülebilir muhabbetler kuramıyorum. Ben muhabbet açıp konuşabilmek istiyorum ama beynim hep susmayı istiyor arka planda. Ama sosyal hayatta bu çok büyük bir dezavantaj. Mesela bazıları herhangi bir anda, bir yerde veya birilerinden birçok şeyden şak diye bir ton muhabbet açabiliyor. Sizce bunu nasıl yapabilirim?
Muhabbet açabilmenin, enerjik kalabilmenin bir püf noktası veya noktaları var mıdır? Kızlarla ayrı, erkeklerle ayrı, dayılarla ayrı, teyzelerle ayrı; bu şekilde nabza göre şerbet vermek diyebileceğimiz türden muhabbet açma işini nasıl yapabilirim?
NOT: Utangaç değilim ama saygıdan ötürü çekingen olabiliyorum bazen. Karşımdaki rahatsız olabilir mantığında oluyorum aslında. Ama fark ettiğim kadarıyla öyle olmuyormuş, çekingen de olmamak lazımmış. Yani bunun da farkındayım.
NOT 2: Samimi ortamlardayken (örneğin: Arkadaş ortamı) aşırı aktif ve eğlenceli oluyorum, o kadar da bitik değilim yani samimiyeti kurunca aktiflik artıyor ama asıl sıkıntı: "Muhabbet açamama"
Ama asıl sormak istediğim; Enerjik ve herkesle muhabbetler açabilen biri olmak istiyorum. Her durumdan, herhangi birisiyle sürdürülebilir muhabbetler kuramıyorum. Ben muhabbet açıp konuşabilmek istiyorum ama beynim hep susmayı istiyor arka planda. Ama sosyal hayatta bu çok büyük bir dezavantaj. Mesela bazıları herhangi bir anda, bir yerde veya birilerinden birçok şeyden şak diye bir ton muhabbet açabiliyor. Sizce bunu nasıl yapabilirim?
Muhabbet açabilmenin, enerjik kalabilmenin bir püf noktası veya noktaları var mıdır? Kızlarla ayrı, erkeklerle ayrı, dayılarla ayrı, teyzelerle ayrı; bu şekilde nabza göre şerbet vermek diyebileceğimiz türden muhabbet açma işini nasıl yapabilirim?
NOT: Utangaç değilim ama saygıdan ötürü çekingen olabiliyorum bazen. Karşımdaki rahatsız olabilir mantığında oluyorum aslında. Ama fark ettiğim kadarıyla öyle olmuyormuş, çekingen de olmamak lazımmış. Yani bunun da farkındayım.
NOT 2: Samimi ortamlardayken (örneğin: Arkadaş ortamı) aşırı aktif ve eğlenceli oluyorum, o kadar da bitik değilim yani samimiyeti kurunca aktiflik artıyor ama asıl sıkıntı: "Muhabbet açamama"