Benim annem ile babam ben bebekken boşanmış ve babam sorumluluk bir insan değildi.
Buna Rağmen
Çevremizi iyi seçmemiz bir de yüksek irade ve zaman gelişen etik kuralların ve prensiplerin olmalı. Örneğin ben kenar mahalle de büyüdüm. İlkokul da çok kavga ederdim, çünkü arkadaşlarım ile diğer sınıflara zorbalık yapar kavga teneffüste kavga ederdik. Ya da marketten, bakkaldan, ya da başka bir yerden küçük hırsızlıklar yapardık.
Henüz ahlakı değerlerim oturmadığı ve iyilik kötülük dengesini bilmediğim için bende onlara uyar kendimi kanıtlamaya çalışırdım amaç yalnız kalmamaktı. Tabii zaman ile başka insanlar tanıdıkça iyi öğretmenlere sahip oldukça Ahlaki değerlerim gelişti ve onların yaptıklarının aşırı kötü olduğuna karar verip arama mesafe koymuştum.
Aramı açmasaydım belki şu an bir uyuşturucu bağımlısı keş, ya da başka bir sebepten ise hapiste olup ömrümü tamamen çürütecektim, eski arkadaşlarımın yarısı şu an hapisteler. Şükür şu an iyi bir çevrem bana destek olan manevi ailem ve iyi akrabalarım var.
Jhim Rohn diyor ki İnsan Çevresinde ki 5 kişinin ortalamasıdır.
