Nasıl bir kişilik sahibisiniz?

  • Konuyu başlatan Raine
  • Başlangıç Tarihi
  • Mesaj 26
  • Görüntüleme 576
Çok konuşan insana adapte olmam oldukça üşendirici bir de gereğinden fazla sesli konuşuyorlar. Hassas kulaklara sahibim benim için iyi olmuyor. Bazen seslerini ayarlayamadıkları için tehdit olarak algılayabiliyorum. Özel konuşmalarımızı başkaları da duyuyor gibi oluyor.
Bende sesini ayarlayamayan kişiyi sanki bana kızıyormuş veya kötü emelli laf atıyormuş sandığımdan çoğu zaman savunma pozisyonuna geçiyorum. İnsanların bir çoğunda diksiyon problemi var maalesef.
 
Bende sesini ayarlayamayan kişiyi sanki bana kızıyormuş veya kötü emelli laf atıyormuş sandığımdan çoğu zaman savunma pozisyonuna geçiyorum. İnsanların bir çoğunda diksiyon problemi var maalesef.
Eskiden bende sesli konuşuyordum çünkü beni büyüten dedem işitme sorunları yaşıyordu mecbur sesli konuşmak gerekiyordu. Zaman içinde sesimi kontrol etmeyi öğrendim. Öğrenilmeyecek bir şey değil. Tabi hani heyecanlı, mutlu olunca insanın ses seviyesi artar normal karşılarız. O da birkaç dakika olan bir şey. 😀
 
Eskiden bende sesli konuşuyordum çünkü beni büyüten dedem işitme sorunları yaşıyordu mecbur sesli konuşmak gerekiyordu. Zaman içinde sesimi kontrol etmeyi öğrendim. Öğrenilmeyecek bir şey değil. Tabii hani heyecanlı, mutlu olunca insanın ses seviyesi artar normal karşılarız. O da birkaç dakika olan bir şey. 😀

Olur öyle durumlar hocam :)

Bende sesini ayarlayamayan kişiyi sanki bana kızıyormuş veya kötü emelli laf atıyormuş sandığımdan çoğu zaman savunma pozisyonuna geçiyorum. İnsanların birçoğunda diksiyon problemi var maalesef.

Evet genelde oluyor maalesef :)
 
Kişiliğimi yazmak için mesaj yazan kişilerin ne yazdıklarına baktım bende hangisi var hangisi yok yaptım, gerisini siz düşünün. :)

Ama sakin birisiyim sabrım tanıdıklarıma çok yok, asosyal birisiyim. Çalışmayı seven ama zor iş yapmaktan nefret ederim. Sayfa sayısı 4-5'e çıkarsa biraz daha eklerim. :)
 
Sinirlendiğim insanları seviyorsam çok hızlı affederim, bu özelliğimden nefret ediyorum. Fakat artık sevmek için kendimde bir sebep bulamıyorsam aramızdaki bağın kökünü kazırım.
 
Eskiden bende sesli konuşuyordum çünkü beni büyüten dedem işitme sorunları yaşıyordu mecbur sesli konuşmak gerekiyordu. Zaman içinde sesimi kontrol etmeyi öğrendim. Öğrenilmeyecek bir şey değil. Tabi hani heyecanlı, mutlu olunca insanın ses seviyesi artar normal karşılarız. O da birkaç dakika olan bir şey. 😀
Ya o durumlarda normal karşılanır zaten bende normal karşılarım o kadar değil 😃. Ama sanki Cafe de veya başka yerde sadece O ve çevresindekiler varmış gibi konuşanlar aşırı itici. ve nefret edilesi. Özellikle avazı çıktığı kadar kadın, içki, kumar muhabbetleri yapanlardan ciddi iğreniyorum. Yapacaksan aranızda yapın biz niye duyuyoruz?
 
Sakin, asosyal, korkak, mükemmeliyetçi, gereğinden fazla iyi = ben.

1769550493301.png
 
Yatış değil iş insanıyım, cahil kalmakta kararlı ve çok konuşan insanlardan nefret ederim. Hırtlardan tiksinirim, atalarıma ve büyüklerime saygılıyım saygısızlık edeni görürsem yine affetmem. Fazla sosyal olmayı sevmem, ne kadar fazla arkadaş o kadar +1 sırta bıçak demektir bana göre. İnsanlara güvenmem. Bu kadar umarım kendimi açıklayabilmişimdir.

Haklısın ihanetin üzücü yanı en sevdiklerimizden gelmesidir zaten güven konusunda bende senin gibiyim ayrıca saygı çok büyük bir erdemdir maalesef günümüzde nadir bulunuyor.
 

Bu konuyu görüntüleyen kullanıcılar

Technopat Haberler

Yeni konular

Geri
Yukarı