Sorun aslında oyun platformları değil, kullanıcıya bakış açısı. Dijital ortamda para verip bir şey satın alıyorsun ama hâlâ “uymazsa yavaşlatırız, gerekirse keseriz” mantığı devrede. Fiziksel bir üründe böyle bir şey mümkün değilken, dijital olunca haklar daha kolay görmezden geliniyor.
“Temsilci bulundurma” bahanesiyle işin ucu yine kısıtlamaya geliyor. Sorun çözmek yerine tehdit mekanizması çalışıyor. Bugüne kadar bu yöntemle gerçekten kullanıcı lehine ne çözüldü, orası tartışılır.
Çocukları korumak deniyor ama ortaya çıkan sonuç yine yetişkinlerin de parasını verdiği oyunlara ulaşamaması oluyor. Ebeveyn kontrolü, yaş filtreleri, bilinçlendirme gibi çözümler varken en kolay yol seçiliyor.
O yüzden “desteklemesek ne olur” demek yanlış. Bugün oyun olur, yarın başka bir dijital içerik. Küçük görünen adımlar zamanla normalleşiyor, asıl risk de burada.
