3 yıllık evlilikte şiddet sonrası boşanma ve velayet kararsızlığı

Ragnar487 · Dün 23:08

Öncelikle merhaba, iyi günler dilerim herkese. Ben erkeğim. Artık ne yapmam gerektiğini bilemediğim için danışmak istedim. Ben yaklaşık 3 yıldır evliyim, 1,5 yaşında bir çocuğum var. Eşimle evlilik öncesinde de 2 yıllık bir birlikteliğimiz vardı. Neredeyse 2 senedir psikolojik ve fiziksel şiddet asla kesilmedi. Herhangi bir kavga da sürekli bana saldırılar, tabak fırlatmalar, akla hayale gelmeyecek küfürler. Normal gündelik yaşamımızda aşağılamalar ve hakaretler bitmek bilmiyor. Kendisinin çocukluktan gelen bir psikolojik sorunları var, ama tedavi olmak istemiyor. 5 kere falan psikoloji doktoruna gitmiş, sadece kendisinde bir sorun olmadığını düşünüyor. Özel hiçbir şekilde konuşamıyorum çünkü sadece kendini haklı görüyor her konuda. Doktorlar da onun haksız olduğunu söylediği için doktorlara sinir olup gitmek istemiyor. Hani artık çok yoruldum, hiçbir şey yapamıyorum. Sadece kendimi savunabiliyorum çünkü ülkemizde kadın haklarının ne kadar güçlü olduğunu biliyorum. En ufak bir el kaldırmamda da rahatlıkla şikayetçi olup hayatımı mahvedebileceğini biliyorum, ama o bana karşı hiçbir şiddetten kaçınmıyor. Hani artık gerçekten dayanılmaz bir noktadayım, eşimden tamamen soğumuş, tiksinmiş durumdayım, ama çocuğum daha küçük olduğu için ondan asla ayrı kalmak istemiyorum. Susuyordum ama artık stres ve sinirden kalp sıkışması dahi yaşamaya başladım. Gerçekten çok çaresizim. Bununla bir hayat geçmiyceğini biliyorum, ama ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Eşim çocuğumuzu gerçekten çok seviyor, onunla hiçbir sorunu yok, ama kusursuz ilgileneceğinden de şüphem var. Sadece çocuğum mutlu olur mu, huzurlu olur mu, onu bilmiyorum. Velayetin asla bana verilmeyeceğini ve eşimin bana olan sinirinden, hırsından da asla çocuğun velayetini sen al demeyeceğini de biliyorum. Boşansam bana ne kadar gösterilecek bilmiyorum. 2 yıldır bir yerde çalışıyordum ve kavga edip bırakmak zorunda kaldım. 3 aydır çalışamıyorum. Ailem çok destek çıkıyor, ailem hep arkamda duruyor. Ailem bu konuda boşanılması gerektiğini diyor, ama onların da tek düşündükleri çocuk ve bunun altından kalkabilecek miyim onu da bilmiyorum, ama boşanmaya da gerçekten çok ihtiyacım var. Sadece tek derdim çocuğumun onun mutlu olması, huzurlu olması, ondan ayrı kalmamak, yoksa umurumda değil başka hiçbir şey. Ama böyle de devam etmiyor. Her gün bir kavga, her hafta şiddetli bir kavga, her gün bir küfür ve hiçbir iş dahi yapmıyor, ne temizlik, ne yemek, ne bulaşık. O konular da annem destek oluyor, istediği gibi her isteğini yapabiliyor, karışan, kısıtlayan yok, ama bir türlü hiçbir şekilde memnun edemiyoruz. Sadece tek yapması gereken çocuğumuzla ilgilenmek, ama o buna rağmen hiçbir şeyden asla memnun değil.

kadirbgcii · Dün 23:23

GRKM DUMAN dedi:
Kadının sinir hastalığı var diyor adam hatta doktora da gitmiş ve doktorlar da hasta olduğunu söylüyorlar. O tarz bir durumda velayet anneye kolay kolay verilmez çünkü kişinin çevresine zarar verme eğilimi var(arkadaşın postta anlattığına göre) bu tarz bir durumda velayet babaya verilir 1.5 yaşında olduğu içinde zaten artık anne sütünden kesilme zamanı gelmiş geçiyor demektir. O yüzden velayetin babaya kalması muhtemel.

Hocam pek bilgili değildim biraz kesin konuşmuşum kusura bakmayın

zKEBAB · Dün 23:24

Hocam eşinizde psikolojik sıkıntı olduğunu yazmışsınız eğer doktor kayıtları varsa çocuğun onda kalma şansı çok düşük. Siddet uyguladığında hastaneye gidip darp raporuda alırsanız mahkemede önde olursunuz.

GRKM DUMAN · Dün 23:25

Hocam en net sonuç için arkadaşın bi iş bulması lazım. Sabit geliri varken ve kanıtlar ile başvurursa kesinlikle velayeti alır. Çocuğun benim bildiğim kadarıyla anne sütüne muhtaç olduğu dönemde velayetin anneye verilme ihtimali çok çok yüksek. Genelde velayet zaten anne tarafına verilmeye daha yatkın ama bu emzirme döneminde ekstra velayet anne tarafına kayıyor. Konudaki çocuk artık anne sütünü bırakma döneminde zaten ve annenin hastalıkları var. Dava açıp kanıtlar sunulduğu vakit velayeti alma ihtimali var arkadaşın.

poyriho · Dün 23:27

Ragnar487 dedi:
Öncelikle merhaba, iyi günler dilerim herkese. Ben erkeğim. Artık ne yapmam gerektiğini bilemediğim için danışmak istedim. Ben yaklaşık 3 yıldır evliyim, 1,5 yaşında bir çocuğum var. Eşimle evlilik öncesinde de 2 yıllık bir birlikteliğimiz vardı. Neredeyse 2 senedir psikolojik ve fiziksel şiddet asla kesilmedi. Herhangi bir kavga da sürekli bana saldırılar, tabak fırlatmalar, akla hayale gelmeyecek küfürler. Normal gündelik yaşamımızda aşağılamalar ve hakaretler bitmek bilmiyor. Kendisinin çocukluktan gelen bir psikolojik sorunları var, ama tedavi olmak istemiyor. 5 kere falan psikoloji doktoruna gitmiş, sadece kendisinde bir sorun olmadığını düşünüyor. Özel hiçbir şekilde konuşamıyorum çünkü sadece kendini haklı görüyor her konuda. Doktorlar da onun haksız olduğunu söylediği için doktorlara sinir olup gitmek istemiyor. Hani artık çok yoruldum, hiçbir şey yapamıyorum. Sadece kendimi savunabiliyorum çünkü ülkemizde kadın haklarının ne kadar güçlü olduğunu biliyorum. En ufak bir el kaldırmamda da rahatlıkla şikayetçi olup hayatımı mahvedebileceğini biliyorum, ama o bana karşı hiçbir şiddetten kaçınmıyor. Hani artık gerçekten dayanılmaz bir noktadayım, eşimden tamamen soğumuş, tiksinmiş durumdayım, ama çocuğum daha küçük olduğu için ondan asla ayrı kalmak istemiyorum. Susuyordum ama artık stres ve sinirden kalp sıkışması dahi yaşamaya başladım. Gerçekten çok çaresizim. Bununla bir hayat geçmiyceğini biliyorum, ama ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Eşim çocuğumuzu gerçekten çok seviyor, onunla hiçbir sorunu yok, ama kusursuz ilgileneceğinden de şüphem var. Sadece çocuğum mutlu olur mu, huzurlu olur mu, onu bilmiyorum. Velayetin asla bana verilmeyeceğini ve eşimin bana olan sinirinden, hırsından da asla çocuğun velayetini sen al demeyeceğini de biliyorum. Boşansam bana ne kadar gösterilecek bilmiyorum. 2 yıldır bir yerde çalışıyordum ve kavga edip bırakmak zorunda kaldım. 3 aydır çalışamıyorum. Ailem çok destek çıkıyor, ailem hep arkamda duruyor. Ailem bu konuda boşanılması gerektiğini diyor, ama onların da tek düşündükleri çocuk ve bunun altından kalkabilecek miyim onu da bilmiyorum, ama boşanmaya da gerçekten çok ihtiyacım var. Sadece tek derdim çocuğumun onun mutlu olması, huzurlu olması, ondan ayrı kalmamak, yoksa umurumda değil başka hiçbir şey. Ama böyle de devam etmiyor. Her gün bir kavga, her hafta şiddetli bir kavga, her gün bir küfür ve hiçbir iş dahi yapmıyor, ne temizlik, ne yemek, ne bulaşık. O konular da annem destek oluyor, istediği gibi her isteğini yapabiliyor, karışan, kısıtlayan yok, ama bir türlü hiçbir şekilde memnun edemiyoruz. Sadece tek yapması gereken çocuğumuzla ilgilenmek, ama o buna rağmen hiçbir şeyden asla memnun değil.

Hocam git boşan gün gelir çocuğa da seker o şiddetleri ve eylemleri. Olmaz deme olur, ihtimali var. Hatta çocuğa herhangi bir şey yaparsa suçu da sana atar bu sonra uğraş dur. Ama hocam hiç mi tahmin etmediniz hani sorunları olduğunu da biliyormuşsunuz sonuçta. Neyse olan olmuş, Ayrıca boşan ki ileri de çocuğun sağlıklı bir psikoloji de ve düzgün bir karakterler büyüsün, böyle bir ailede düzgün yetişmesine gram ihtimal veremiyorum.

ilkay kalfa · Dün 23:31

Bu yaşadığın şey açıkça psikolojik ve fiziksel şiddet. Erkek olman bunu değiştirmez. Böyle bir ortam ne sana ne çocuğa sağlıklı.
Öncelik güvenlik ve delil toplamak olmalı. Velayet otomatik anneye verilmez; mahkeme çocuğun yararına bakar. Sürekli kavga olan ev, ayrı ama huzurlu iki evden daha zararlıdır.
Eş değişmek istemiyorsa değişmez. Hukuki destek alıp planlı şekilde ayrılmayı düşünmek en sağlıklısı. Delil olarak da ilk önce bir avukatla konuş. Eve gizli kamera koy diyeceğim fakat ne kadar hukuksal bir yöntem olur bilemiyorum.

melihhk · Dün 23:31

Hocam erkek yada kadın olman durumu değiştirmez. Erkek ve kadının günümüzde cinsiyetten bağımsız ev için sorumlulukları vardır. Eş olarak seçtiğiniz arkadaş sorumluluklarını yerine getirmiyor ve dünyaya getirdiğiniz çocukla ilgilenmiyorsa ''çocuğa ne olacak boşanırsak'' diye düşünmekten ziyade ''çocuk bu şartlar altında nasıl büyür ve büyüdüğünde ne olur'' diye düşünmeniz daha mantıklı. Eşiniz çocukken sorun yaşamış ve durum ortada. Çocuğunuzda şuan sorun yaşıyor yada daha doğru tanımla sorunlara şahit oluyor. Aklı söylediklerinize ve yaptıklarınıza yetmiyorken çocuğun ayrılıp şahsınız büyütseniz daha iyi olur düşüncesindeyim. Boşanmak ayıp değil, yanlış değil. Ülkede öyle bir algı ve ayıplama mantığı var ki sizi bu düşüncelere iten birazda kültürel durumlar diye düşünüyorum. Anlaşamıyorsa bir aile boşanması en doğrudur. ''Çocuk var ne olacak, komşuya ne deriz, akrabalar ne düşünür'' gibi saçma düşüncelere girmeyin hiç. Kimsenin haddine de değil sizin eşinizden niye boşandığını sorgulamak. Şahsen burada bize pek düşmez bu tür şeylerde size şöyle yapın demek. Sizden ziyade geç olmadan çocuk ''travma'' olarak hatırlayacağı şeylere tanıklık edip aklına kazımadan yasalar çerçevesinde ilişkiyi bitirmek en mantıklısıdır.

Çocuk konusunda şahsi fikrim anneye bu şartlar altında vermezler. Senin işten çıkış sebebinde evdeki durumlarsa eğer yasalar çerçevesinde muhtemelen seni daha pozitif seçenek olarak görürler. Öyle yada böyle çalışmış bir insansın annede öyle bir durumda yok.

Senin şahsen en çok zorlanacağın durum süreç olur. Aileyi bir arada tutmaya çalışıyorlar ilk etapta genelde. Ondan dolayı boşanma mevzuları uzun sürüyor diye biliyorum yanlış biliyor olabilirim. Süreç biraz uzun sürebilir. Resmi kanallardan yada yetkili kişilerden durum hakkında bilgi alman daha doğru olur en azından boşanma konusunda.

Forse · Dün 23:33

Öncelikle yaşadığınız her şey için geçmiş olsun diliyorum gerçekten çok zor şeyler. Erkekler bir insanı kanatlarının altına aldığı zaman onu maddi ve manevi olarak desteklemek zorundaymış gibi düşünür. Aç bıraktığı zaman dertlenir, mutsuz olduğu zaman suçu kendine yükler. Evlilik için söylemiyorum genel olarak. Buna ben çok para kazanırsam eşimi çalıştırmak istemiyorum diyenleri örnek verebilirim. Anne babaya bile yükümlülük ve zorunluluklar bir yere kadardır. Sizin psikolojinizi bozan, hayatınızı alt üst eden bir insan varsa kim olduğuna bakmanıza gerek olmadan, hayatınızdan çıkarmanızı öneririm. Herkes annem,babam,eşim der ama zaten bunlar bu sıfatlara sahipse benim hayatımı alt üst edip, moralimi bozacak şeyler yapmaması gerekiyor. Annelik, eş, babalık sadece isim ile olunmaz. Eylem gerektirir. Boşanmak, zor bir karar. Önce bunu içinizde sindirmeniz gerekiyor ki sonrasında hayatınızı hem kendiniz ve çocuğunuz için kötüleştirmeyin. Acele vermeniz gereken bir karar olmamalı. İp inceldiği yerden kopar bunu unutmayalım.

paWel · Dün 23:34

Hocam kendinizi psikolojik olarak yıprattığınızda değer mi? Siz böylesiniz. Ama o çocuk huzursuz çatışmalı ev ortamında büyüdüğünde onun da karakter gelişimi etkilenir illa ki. Belki size çok zor gelicek ama boşanırsanız çocuğunuz daha iyi temellerde olur. Şimdilik karın tokluğu bile olsa çalışmanız daha iyi olmaz mı hocam? Eşiniz ile güzelce konuşun anlaşalı boşanın. Çünkü emeklilik yaşlılık bir ömür değer mi? Dünyaya bir kez geliyoruz biraz da kendimizi mutlu etmeliyiz.

forcios1 · Dün 23:36

Hocam ilk olarak zaten eşinizin psikolojik durumu çocuğun vilayetinin size verilmesi neden olur diğer yandan eşinizin size karşı ruhsal ve fiziksel saldırılarını yüzü gözükmese dahil kanıtlarsanız para ve daha birçok şey alabilir hatta mal varlığı ve nafaka vermek zorunda kalmazsınız sosyal yardımlaşma başvuruda bulunarak çocuk için hijyen yemek vb şeylerin karşılanmasını isteyebilirsiniz bu şekil de hem ekonomik oalrak rahatlar hem de çocuk iyi büyütülür bunun dışın da çocuk vilayeti birşekil de oldu da anne verilirse inanın ki çocuk size göstermiyeceğine eminim bunun yanı sıra başkasına karşı baskı ve saldırı kuran birinin kendi çocuğuna doğru davranacağı kesin değildir bugün iyi davranıyor diye bir çocuk psikolojisi bozuk bir kadına verilemez siz kabul etseniz dahil yarın öbürgün bu sebebten devlet tamamen çocuğa el koyarak sizin ve eşinizin erişemiyeceğiniz şekil de başka şehirde devlet altında büyütülür. Yani böyle bir şey varsa boşan ve çocuğu kendi himayen altına al.

Mert Can Urcan · Dün 23:41

@Ragnar487 çocuğun sürekli tek veya çift taraflı agresyon/kavga/dövüş/fizikselleşme olan bir ortamda büyümesi kötü.

Evladınız 1.5 yaşında, 2 yaşına kadar anne sütü emebilse iyi olur, ama anne sütten kesmiş/kesilmiş ise yapacak bir şey yok - 6 ay daha dayan diyecektim.

Eğer çocuğunun annesinin psikolog ve/veya psikiatr kayıtları varsa, reçete edilmiş ilaç kullanımı v.b, bunlar boşanmanda sana kolaylık sağlayacaktır. Ancak esas yapman gereken şey, bir avukatla görüşüp eve güvenlik kamerası kurmak ve delil toplamaktır. Buna ek olarak, senin anne baban (babanne,dede) hayatta ve iyi durumdalarsa, boşanma ve velayet durumlarında sana destek olacaktırlar. Lakin babanne, dede hayatta değilse, velayetin sende olması 1.5 yaşında gelişimini sürdüren bir çocuk için büyük bir yük olacak.

Öncelikle avukatla görüşmen gerek. Gidişata göre değiş şeylere bakacaksın.

Lütfen bu süre içinde kendine nasıl yapabiliyorsan yap ama mukayet ol, elinden ağzından çıkabilecek her negatif şey sana karşı olacak çünkü.

3 yıllık evlilikte şiddet sonrası boşanma ve velayet kararsızlığı

Ayrıntılı düzenleme

Ragnar487

Centipat

kadirbgcii

Decipat

zKEBAB

Kilopat

GRKM DUMAN

Hectopat

poyriho

Hectopat

ilkay kalfa

Hectopat

melihhk

Centipat

Forse

Kilopat

paWel

Kilopat

forcios1

Decapat

Mert Can Urcan

Petapat

Benzer konular

Bu konuyu görüntüleyen kullanıcılar

Technopat Haberler

Yeni konular

Yeni mesajlar

Gizliliğinize önem veriyoruz