Kutsal kitapları eleştirenleri anlayabiliyorum. Hissettikleri şeyleri de. Yani mesela benim de hayalimdeki tanrı örneğini bir Hulusi Kentmen, bir Adile Naşit örneği ile açıklayabilirim. Fakat, örneğin İslam'ın kutsal kitabına bakıyorsun ne bir Kentmen, ne de Naşit görebiliyorsun. Saçma geldi...