Gün 4 (Okyanusun Dibinde)

poyriho · Dün 23:56

Şu Tercih meselesi beni bitirdi, iyi ki tercihinden pişman olmamışsın. Ben zaten derslere yeteneksiz biriyim, matematik yapamıyorum mesela aptal damgası bile yedim bu yüzden. Bizim eve özel hoca gelirdi aptal yaftası yapardı alttan alttan. Anlamıyorum sanıyordu herhalde ama güzel bir şekilde anlıyordum. Deri döküntülerim oldu, çünkü yapamayacağımı, sınavda kaybedeceğimi zaten biliyordum. Gene de çalıştım, elimden geldiği kadarıyla falan. Hatta kendime güvenim de var gibiydi. Sınav sonuçları açıklanınca zaten kaybedeceğimi bildiğim halde ağladım o sonuçları görünce. Ama ben kendim için değil de daha çok annem için ağladım diyebilirim. Bir gram umudunu kırmadan bana destek olan tek insandı açıkçası, matematiğim kötü olduğu halde bir şekilde yaparsın falan demişti. Pek ne oldu dersen? Tercih yaptım ama hiç bilmediğim bir meslek ve hiç sevmediğim ve asla gitmek istemediğim bir Üniversiteye gidiyorum. Okuldan zaten nefret ediyordum artık iyice nefret kelimesini de aştı bende. Ben okula gitmeyi sevmediğim halde annem hep seviniyor, kendisi benim üzerinden kendini tatmin ediyor kısacası. Ne olacak bilmiyorum, ve hayır benim geleceğim zaten çok seneler önce bitmişti yani benim geleceği bitiren şey bu değildi. Bu olayın hayatıma etkisi karakter anlamında.

Bu arada şunu ekleyeyim: Bölümümü sormayın, söylemekten zaten hoşlanmıyorum üstüne söyleyince de insanlar bana tip tip bakıyor, onu seçeceğine hiç okuma daha iyi diyorlar, haklılar. Hepsi annemin suçu. Ama mezuna kalsam da çalışmayacaktım sınava zaten.

Tek diyebileceğim, YKS çalışan arkadaşlar, sınav sonucunuz kötü gelirse ve istediğiniz yer gelmezse her şeye rağmen mezuna bırakın. Benim gibi kelaynak olursunuz yoksa.

the_saliks · Bugün 00:25

poyriho dedi:
Şu tercih meselesi beni bitirdi, iyi ki tercihinden pişman olmamışsın. Ben zaten derslere yeteneksiz biriyim, matematik yapamıyorum mesela aptal damgası bile yedim bu yüzden. Bizim eve özel hoca gelirdi aptal yaftası yapardı alttan alttan. Anlamıyorum sanıyordu herhalde ama güzel bir şekilde anlıyordum. Deri döküntülerim oldu, çünkü yapamayacağımı, sınavda kaybedeceğimi zaten biliyordum. Gene de çalıştım, elimden geldiği kadarıyla falan. Hatta kendime güvenim de var gibiydi. Sınav sonuçları açıklanınca zaten kaybedeceğimi bildiğim halde ağladım o sonuçları görünce. Ama ben kendim için değil de daha çok annem için ağladım diyebilirim. Bir gram umudunu kırmadan bana destek olan tek insandı açıkçası, matematiğim kötü olduğu halde bir şekilde yaparsın falan demişti. Pek ne oldu dersen? Tercih yaptım ama hiç bilmediğim bir meslek ve hiç sevmediğim ve asla gitmek istemediğim bir üniversiteye gidiyorum. Okuldan zaten nefret ediyordum artık iyice nefret kelimesini de aştı bende. Ben okula gitmeyi sevmediğim halde annem hep seviniyor, kendisi benim üzerinden kendini tatmin ediyor kısacası. Ne olacak bilmiyorum, ve hayır benim geleceğim zaten çok seneler önce bitmişti yani benim geleceği bitiren şey bu değildi. Bu olayın hayatıma etkisi karakter anlamında.

Bu arada şunu ekleyeyim: Bölümümü sormayın, söylemekten zaten hoşlanmıyorum üstüne söyleyince de insanlar bana tip tip bakıyor, onu seçeceğine hiç okuma daha iyi diyorlar, haklılar. Hepsi annemin suçu. Ama mezuna kalsam da çalışmayacaktım sınava zaten.

Tek diyebileceğim, YKS çalışan arkadaşlar, sınav sonucunuz kötü gelirse ve istediğiniz yer gelmezse her şeye rağmen mezuna bırakın. Benim gibi kelaynak olursunuz yoksa.

Zor hocam gerçekten zor ama hayat sizin hayatınız ben bunu fark ettiğimde yüklerimden kurtuldum. Ben bir kere daha yaşayamayacağım. Ailem bir yere kadar benim yanımda. Hiçbir şey için geç değil. Yeter ki ümit var olun aynanın farkında olun değerinizi bilin. İnsanların koydukları kalıplar sizi belirlemez. Siz hayatı en başta kendiniz için yaşayın. Kendinize değer verin çünkü bu hayat he şeye rağmen yaşamaya değer

poyriho · Bugün 00:46

the_saliks dedi:
Zor hocam gerçekten zor ama hayat sizin hayatınız ben bunu fark ettiğimde yüklerimden kurtuldum. Ben bir kere daha yaşayamayacağım. Ailem bir yere kadar benim yanımda. Hiçbir şey için geç değil. Yeter ki ümit var olun aynanın farkında olun değerinizi bilin. İnsanların koydukları kalıplar sizi belirlemez. Siz hayatı en başta kendiniz için yaşayın. Kendinize değer verin çünkü bu hayat he şeye rağmen yaşamaya değer

Yaşamaya değer mi orasını göreceğim. Şuan bir anlam ifade etmiyor ama takılıyorum bir şekilde. Hayat herkesin kendi hayatı zaten de olay milletin beni kontrol etmesinde. Ailemde ki insanlar hala daha çıkıp da etrafına bakmadı. Bu arada dediğim gibi Mezuna kalsam çalışmayacaktım, ama kalmadığım içinde kendimi bitirdim. Öyle yani, siz mutluysanız güzel.

the_saliks · Bugün 00:50

poyriho dedi:
Yaşamaya değer mi orasını göreceğim. Şu an bir anlam ifade etmiyor ama takılıyorum bir şekilde. Hayat herkesin kendi hayatı zaten de olay milletin beni kontrol etmesinde. Ailemde ki insanlar hala daha çıkıp da etrafına bakmadı. Bu arada dediğim gibi mezuna kalsam çalışmayacaktım, ama kalmadığım içinde kendimi bitirdim. Öyle yani, siz mutluysanız güzel.

Hocam bir filin hikayesi vardır. Fil bebekken onu çitlerin içine koyarlar fil dışarı çıkamaz. Çiftçi ne derse onu yapar ama yıllar geçtikçe fil çitleri aşar, tek hamle ile çıkacak duruma gelir ama öyle öğretildiği için çıkamaz. Ben size inanıyorum gerekirse alarm kurarım saat başı gelir yazarım siz kendinize değer verene kadar

poyriho · Bugün 00:52

the_saliks dedi:
Hocam bir filin hikayesi vardır. Fil bebekken onu çitlerin içine koyarlar fil dışarı çıkamaz. Çiftçi ne derse onu yapar ama yıllar geçtikçe fil çitleri aşar, tek hamle ile çıkacak duruma gelir ama öyle öğretildiği için çıkamaz. Ben size inanıyorum gerekirse alarm kurarım saat başı gelir yazarım siz kendinize değer verene kadar

Hocam bu dediğiniz Öğrenilmiş çaresizliğe giriyor, yani Psikolojide böyle. Benim durumum tam olarak böyle değil. Hocam öyle zahmete girmenize gerek yok, ben bir şekilde bu halime alıştım diyebilirim. 11-12.sınıfta çok daha beterdim, şuan bir nebze hafifledim.

the_saliks · Bugün 00:55

poyriho dedi:
Hocam bu dediğiniz öğrenilmiş çaresizliğe giriyor, yani psikolojide böyle. Benim durumum tam olarak böyle değil. Hocam öyle zahmete girmenize gerek yok, ben bir şekilde bu halime alıştım diyebilirim. 11-12.sınıfta çok daha beterdim, şu an bir nebze hafifledim.

Bazen iyileşmek alışmaya karşı gelmek ile başlar hocam siz ne kadar derine gömerseniz o kadar sancılı bir şekilde açığa çıkar yine de hayat sizin. Ben suyu durduramayacağımı fark ettiğimde ve suyun gittiği yeri engelleyemeyeciğimi fark edince rahatladım.

Gün 4 (Okyanusun Dibinde)

Yorumlar

poyriho

the_saliks

poyriho

the_saliks

poyriho

the_saliks

Blog girdisi detayları

Kişisel kategorisindeki diğer girdiler

the_saliks adlı kullanıcının diğer girdileri

Bu girdiyi paylaş

Gizliliğinize önem veriyoruz