Baba evde iken huzursuzlaşmak anormal mi?

xYper7

Decapat
Katılım
18 Ağustos 2023
Mesajlar
545
Daha fazla  
Cinsiyet
Erkek
Arkadaşlar ben babamı çok seviyorum. Canımı istese canımı veririm. Bizi büyütmek için ne emekler verip hala da çabaladıgı için ona sonsuz saygı ve minnet de duyuyorum. Ama benim bir sorunum var; babam eve gelince bir huzursuz oluyorum? Her yaptığım harekette eylemde sonsuz dikkat ve bilinç sahibi gibi davranıyorum. Oyun oynuyorsam bırakıp yanına geçiyorum. Yaptığım eylemlerde üzerimde bir baskı varmış gibi yani babam yokkenki benimle babam varkenki ben asla aynı kişi degiliz. Bazen eve gelmesin istiyorum belki serbest rahat takılabildigim için. Evde genel bir huzursuzluk yarattıgı veya beni sevmedigi icin de degil. Belki içgüdüsel ya da bilinçaltımdan kaynaklanan bir durum ben de çözemiyorum. Siz de benim gibi hissediyorsanız tecrübe ve fikirlerinizi paylaşırsanız çok sevinirim. Ayrıca psikolojiden anlayan veya bunu ekmek kapısı edinen abi ablalarım varsa düşüncesini paylaşması beni mutlu eder. Anormal olan sanki benim ama hepinizi dinlemek isterim. İyi sosyaller.
 
Arkadaşlar ben babamı çok seviyorum. Canımı istese canımı veririm. Bizi büyütmek için ne emekler verip hala da çabaladıgı için ona sonsuz saygı ve minnet de duyuyorum. Ama benim bir sorunum var; babam eve gelince bir huzursuz oluyorum? Her yaptığım harekette eylemde sonsuz dikkat ve bilinç sahibi gibi davranıyorum. Oyun oynuyorsam bırakıp yanına geçiyorum. Yaptığım eylemlerde üzerimde bir baskı varmış gibi yani babam yokkenki benimle babam varkenki ben asla aynı kişi degiliz. Bazen eve gelmesin istiyorum belki serbest rahat takılabildigim için. Evde genel bir huzursuzluk yarattıgı veya beni sevmedigi icin de degil. Belki içgüdüsel ya da bilinçaltımdan kaynaklanan bir durum ben de çözemiyorum. Siz de benim gibi hissediyorsanız tecrübe ve fikirlerinizi paylaşırsanız çok sevinirim. Ayrıca psikolojiden anlayan veya bunu ekmek kapısı edinen abi ablalarım varsa düşüncesini paylaşması beni mutlu eder. Anormal olan sanki benim ama hepinizi dinlemek isterim. İyi sosyaller.

Bence normal bana da oluyor.
 
Arkadaşlar ben babamı çok seviyorum. Canımı istese canımı veririm. Bizi büyütmek için ne emekler verip hala da çabaladıgı için ona sonsuz saygı ve minnet de duyuyorum. Ama benim bir sorunum var; babam eve gelince bir huzursuz oluyorum? Her yaptığım harekette eylemde sonsuz dikkat ve bilinç sahibi gibi davranıyorum. Oyun oynuyorsam bırakıp yanına geçiyorum. Yaptığım eylemlerde üzerimde bir baskı varmış gibi yani babam yokkenki benimle babam varkenki ben asla aynı kişi degiliz. Bazen eve gelmesin istiyorum belki serbest rahat takılabildigim için. Evde genel bir huzursuzluk yarattıgı veya beni sevmedigi icin de degil. Belki içgüdüsel ya da bilinçaltımdan kaynaklanan bir durum ben de çözemiyorum. Siz de benim gibi hissediyorsanız tecrübe ve fikirlerinizi paylaşırsanız çok sevinirim. Ayrıca psikolojiden anlayan veya bunu ekmek kapısı edinen abi ablalarım varsa düşüncesini paylaşması beni mutlu eder. Anormal olan sanki benim ama hepinizi dinlemek isterim. İyi sosyaller.
Babam aklima gelince bile huzursuzlasiyorum. Normaldir.
 
Herkes babasını çok sever ama bir yaştan sonra yine her erkek anlaşamamaya başlar normal yani.
Ya hocam iyi anlaşıyoruz hatta çoğu hareketimde ona özendiğimi taklit ettiğimi onun gibi olmaya çalıştığımı farkettim.Ama konuda yazdığım şeyi hala anlamış değilim.
 
Bunu yaşamayan tek kişiyim sanırsam. Saygı çerçevesini bozmadan arkadaş gibiyiz.

Tabii olumsuz yönleri de var. Arkadaş gibiyiz dediğim gibi bu yüzden bazen dediklerini pek ciddiye alamıyorum. O da söyleniyor beni hiç ciddiye almıyorsun falan diye. Biraz kavga biraz dostça yaşayıp gidiyoruz.

Sizin durum da sanırsam babanızla pek yakınlaşmamışsınız veya çok ciddi birisi.
 
Bunu yaşamayan tek kişiyim sanırsam. Saygı çerçevesini bozmadan arkadaş gibiyiz.

Tabii olumsuz yönleri de var. Arkadaş gibiyiz dediğim gibi bu yüzden bazen dediklerini pek ciddiye alamıyorum. O da söyleniyor beni hiç ciddiye almıyorsun falan diye. Biraz kavga biraz dostça yaşayıp gidiyoruz.

Sizin durum da sanırsam babanızla pek yakınlaşmamışsınız veya çok ciddi birisi.

Yakınlaşmamız yaklaşık 12-13 yaşlarımda beraber çalışmamızla başladı diyebilirim. Ondan önce de beraber gezerdik tozardık bir şeyler yapardık ama demek istediğim onu anlamaya ve gerçekten saygı duymaya başlamam 12 13 yaşlarıma tekabül ediyor. O döneme kadar daha çok anneciydim. Şu an 16 yaşındayım son 3 4 senedir babamla yakınız gerçekten onu anlıyorum ve onun için elimden ne gelirse yapıyorum, o zaten 17 senedir yapıyor. Biraz otoriter olduğunu söyleyebilirim; ve çocukluğumda kendi beceriksizliğim, sakarlığım ve bazen saflıklarım sebebi ile kendisi beni çok azarlardı. Şiddet uygulamazdı ama kızardı ve beni bunlar etkilerdi hala da etkiler. Şu an nadir de olsa el beceriksizliklerime kızar ama büyütmem. Sanırım bu rahatsızlığım son anlattığım şeylerden kaynaklanıyor. Ama her ne olursa olsun onu çok seviyorum.
 
Yakınlaşmamız yaklaşık 12-13 yaşlarımda beraber çalışmamızla başladı diyebilirim. Ondan önce de beraber gezerdik tozardık bir şeyler yapardık ama demek istediğim onu anlamaya ve gerçekten saygı duymaya başlamam 12 13 yaşlarıma tekabül ediyor. O döneme kadar daha çok anneciydim. Şu an 16 yaşındayım son 3 4 senedir babamla yakınız gerçekten onu anlıyorum ve onun için elimden ne gelirse yapıyorum, o zaten 17 senedir yapıyor. Biraz otoriter olduğunu söyleyebilirim; ve çocukluğumda kendi beceriksizliğim, sakarlığım ve bazen saflıklarım sebebi ile kendisi beni çok azarlardı. Şiddet uygulamazdı ama kızardı ve beni bunlar etkilerdi hala da etkiler. Şu an nadir de olsa el beceriksizliklerime kızar ama büyütmem. Sanırım bu rahatsızlığım son anlattığım şeylerden kaynaklanıyor. Ama her ne olursa olsun onu çok seviyorum.

Belki sorun sizde de olabilir. Baba bu kızacaktır illaki. Bunu kafanıza takıp sorun yapmayın. Kimse ailesinden azar yemeden bir hayat geçirmemiştir ülkede.
 

Bu konuyu görüntüleyen kullanıcılar

Technopat Haberler

Geri
Yukarı