Sosyal olamıyorum arkadaşlar. Lise 3.sınıfım 1 ay önce kaliteli başarılı ve iyi insanların olduğu bir liseye nakil aldırdım şehirde değiştirmiş oldum aynı zamanda şehir hayatına alışmaya çalışıyorum. Kendimle ilgili anksiyete kaygı endişe herhangi bir şey yok genellikle ezik değilim hakkımı alırım kendimi ezdirmem insanlarla ilk iletişimim hep çok iyi olur iyi anlaşırız. Ancak ortamlara giremiyor bire bir konuşurum bir grup sohbetine dahil olduğum zaman kendimi hep yabancı hissederim sohbet ilerlemez dinleyici olurum bunu hissettiğim ilk an toz olurum oradan. Sosyal medya kullanmıyorum belki bununda etkisi vardır herkesle okulda gördüğüm kadar konuşurum genelde bir günüm sıramda, teneffüste tek başıma yürüyerek geçer her zaman biri gelsede sohbet etsem derim gider konuşmaya çalışırım herhangi bir çekince yok ama sohbet sarmaz. Bugün de şunu yaşadım az biraz samimi olduğum bir çocuk dışarı çıkacağız yemek yemeye sende gel dedi iyi olur gelirim dedim sonra başka sınıflardan tanışmadığım insanlarında geleceğini fark ettim ben de caydım. Neden çünkü bunlar kim bilir ne kadar zamandır arkadaşlar tanışıyorlar ben yine pasif kalacağım sohbette diye düşündüm. Ayrıca yalnızlık çok koymaya başladı. Nefret ediyorum kimse yalnızlığı övmesin bir yerlerde öpüşen sarılan yaşıtlarımı görünce hayattan soğuyorum, nefret duyuyorum her şeyden. Ne olacak benim bu halim? Gençler her şeyi yazamadım her türlü soruyu sorun daha detaya inelim.
Son düzenleyen: Moderatör:
