bevveR
Hectopat
- Katılım
- 2 Haziran 2020
- Mesajlar
- 58
Merhaba, 20 yaşındayım. Hayatımda iki kere aşık oldum. 1,5 seneden beri çok sevdiğim, ölüp bittiğim birisi var. Sabahları uyandığımda daha gözlerimi açmadan aklıma geliyor. Geceleri onu düşünmekten uyuyamıyorum. Birazdan uyuyacağım, inşallah. Kız onu sevdiğimi biliyor, ben öyle düşünmüyorum dedi. Aynı zamanda bir o kadar yakın gidiyor bana. Meseleye gelelim, benim bu kızı unutmam lazım ama bir yandan da unutmak istemiyorum. 1 ay sonra uzman çavuşluk için eğitime gidiyorum ve orada onu düşünmek istemiyorum. Kız da öyle düzgün biri değil gibi sanki, ben yanlış tanımışım. Bu arada olacak iş değil zaten. Kız şampiyonlar ligi, ben PTT 1. lig. Aynı şehirde bile yaşamıyoruz. Kendi kendime paranoya yapıyorum, kafayı yemek üzereyim. Sürekli gerginlik, stres, somurtkanlık, iştahsızlık. Başkasıyla konuştuğunu öğreniyorum, elimden hiçbir şey gelmiyor. Hayatımda bu kadar aciz olduğumu hatırlamıyorum. Kendi kendimi bitiyorum bu genç yaşımda yok mudur bunun bir çaresi? Gerçekten bıktım artık.
Zamanla unutacağımı biliyorum ama benim zamanım yok. Adres versem kafama odunla falan vurabilir misiniz? Hafızamı kaybederim belki.
Zamanla unutacağımı biliyorum ama benim zamanım yok. Adres versem kafama odunla falan vurabilir misiniz? Hafızamı kaybederim belki.
Son düzenleme:
