Furkann368
Decapat
- Katılım
- 20 Ocak 2024
- Mesajlar
- 200
Daha fazla
- Cinsiyet
- Erkek
Ben 14 yaşında kendi halinde takılan bir çocuğum. Daha önceden de anlattığım gibi pek sosyal bir çocuk değilim. Ben son 1 aydır bir kızdan hoşlanmaya başlamıştım, sonra ben bunu içimde tutamadım onca dert varken. Kıza mesaj yazdım biraz sohbet ettik, kız benle sanki zorla konuşuyormuş hissi veriyordu. Sonra kıza ''ben senden hoşlanıyorum'' dedim. Kız da bana düşünmem için zaman verir misin dedi ben de olur dedim. Üzerinden bir süre geçti ve bu akşam bana arkadaş kalmak istediğini söyledi, aslında böyle şeyleri kafam takmam ama bu bardağı taşıran son damlaydı. Ben artık tahammül edemiyorum çünkü bu 4. deneyişimdi. Benim de bir kız arkadaşım olsun istedim, benimle sohbet edecek, kafamı onunla beraber dağıtabileceğim birisi istemiştim. Etrafımdaki insanlar benim yakışıklı bir kişi olduğumu söylüyorlar ancak bunların hepsi yalan. Çevremdeki herkes sahte, iyi gün dostu. Hayatım beni gerçekten bu yaşımda yaşadıklarımla beni yetişkin biri yaptı. Çevremdeki bir diğer insanlar ise benimle dalga geçiyor onlar sevgilisiyle bana sırıtarak bakıyor, birbirlerini bebek gibi seviyorlar. Ben de belki bana da gerçekten değer veren bir insan olursa beni psikolojik açıdan azda olsa düzeltebileceğini düşündüm ve denedim, olmadı ve beni daha da derinlere sürükledi. Yanlış anlaşılmasın konuşacağım kimse olmadığı için buraya yazdım, ergence olduğunu düşünenler olacak kendi kararınız ama iyi değilim.
Son düzenleyen: Moderatör:
