Liseye nasıl alışabilirim?

Kardeşim öncelikle seni tebrik ediyorum başarıların için ama bu kadar kafaya takmanın günün sonunda sadece sana zarar verir emin ol buradaki arkadaşlarınlada bir süre sonra vedalaşıp kendi hayatını çizeceksin sen derslerini çalışıp sınıf arkadaşlarınla futbol vs gibi aktiviteler oynarak takıl zamanla kendiliğinden olacağına varır. Zaten genel olarak yeni bir sınıfa geçme ve alışma süreci sıkıntılı oluyor ki emin ol bütün 9. sınıflar senin durumunu yaşıyor ek olarak 11. sınıfta bölüm seçtiğin vakit sınıfının yarısı ile ayrılmış olacaksın ki o vakit gideceğin sınıfta yine herkes senin gibi olacak ve kim bilir 9. sınıfta aradığın arkadaşlığı 11. sınıfta bulacaksın sana bir abi olarak tavsiyem bu tür şeyleri takmadan eğitim hayatını ilerletmen derslerine odaklan :)
 
Zamanla alışırsın bir şeyi dert etmene gerek yok, akışına bırak. En güzel arkadaşlıklarını belki de gençlik aşkını bulacağın bir 4 sene seni bekliyor. Paniğe kapılma, biraz zaman ver.
 
Zamanla alışırsın bir şeyi dert etmene gerek yok, akışına bırak. En güzel arkadaşlıklarını belki de gençlik aşkını bulacağın bir 4 sene seni bekliyor. Paniğe kapılma, biraz zaman ver.

Belki haklısındır ama alışılacak gibi değil. Hala adamakıllı arkadaşım bile yok. Belki çocukluğumdan beridir mahallemden çıkıp zenginlerin olduğu yerlerde okuduğum içindir yeni okuldaki herkesin bana serseri, ergence davranması falan. Teneffüslerde yalnızım, bir bank buldum oturuyorum akşama kadar. Düşünüyorum; müzikleri, sözleri bazen bir konu hakkında kendi kendime tartışıyorum ama en zoruda eskiler. Çok duygusal ve kırgın insanım eskileri hatırladıkça hemen gözlerim dolar. Her şeye rağmen belki de sorun bendedir. Gençlik aşkı falan bana göre yalan çünkü bana çok çocukça geliyor. Akşama kadar neden yalnız oturduğumu soran kızlarla bile konuşamıyorum. Bütün bunlara rağmen sorun bende. İnkar etmeye devam ediyorum ben buraya layık değilim diye. Bütün çocuklar dershaneye, özel hocalara falan giderken ortaokulda ben kendi başıma en yüksek ortalamayı yapan çocuktum. Şimdi ise 94 hatta bu sene 87 OBP olan okula düştüm. Şimdi ise tek hedefim okul birinciliği. Kabullenmekten başka çarem yok :)
 
Belki haklısındır ama alışılacak gibi değil. Hala adamakıllı arkadaşım bile yok. Belki çocukluğumdan beridir mahallemden çıkıp zenginlerin olduğu yerlerde okuduğum içindir yeni okuldaki herkesin bana serseri, ergence davranması falan. Teneffüslerde yalnızım, bir bank buldum oturuyorum akşama kadar. Düşünüyorum; müzikleri, sözleri bazen bir konu hakkında kendi kendime tartışıyorum ama en zoruda eskiler. Çok duygusal ve kırgın insanım eskileri hatırladıkça hemen gözlerim dolar. Her şeye rağmen belki de sorun bendedir. Gençlik aşkı falan bana göre yalan çünkü bana çok çocukça geliyor. Akşama kadar neden yalnız oturduğumu soran kızlarla bile konuşamıyorum. Bütün bunlara rağmen sorun bende. İnkar etmeye devam ediyorum ben buraya layık değilim diye. Bütün çocuklar dershaneye, özel hocalara falan giderken ortaokulda ben kendi başıma en yüksek ortalamayı yapan çocuktum. Şimdi ise 94 hatta bu sene 87 OBP olan okula düştüm. Şimdi ise tek hedefim okul birinciliği. Kabullenmekten başka çarem yok :)

Böyle olursan zor arkadaş bulursun gözüne kestirdiğin insanlarla konuş kızlarla konuşmaktan da korkma alışırsın zaten bende kazanmama rağmen 91 OBP alan okula gittim yakın diye sarmıştı ortamı.
 
Kardeşim öncelikle seni tebrik ediyorum başarıların için ama bu kadar kafaya takmanın günün sonunda sadece sana zarar verir emin ol buradaki arkadaşlarınlada bir süre sonra vedalaşıp kendi hayatını çizeceksin sen derslerini çalışıp sınıf arkadaşlarınla futbol vs gibi aktiviteler oynarak takıl zamanla kendiliğinden olacağına varır. Zaten genel olarak yeni bir sınıfa geçme ve alışma süreci sıkıntılı oluyor ki emin ol bütün 9. sınıflar senin durumunu yaşıyor ek olarak 11. sınıfta bölüm seçtiğin vakit sınıfının yarısı ile ayrılmış olacaksın ki o vakit gideceğin sınıfta yine herkes senin gibi olacak ve kim bilir 9. sınıfta aradığın arkadaşlığı 11. sınıfta bulacaksın sana bir abi olarak tavsiyem bu tür şeyleri takmadan eğitim hayatını ilerletmen derslerine odaklan :)

Arkadaşlık konularınıda geçtim benim kabullenmem gerek abi, hedeflediğim 450'lik okuldan gelen çocuklara baktıkça yüreğim yanıyor. Ben hiç yapamadım onlar benden üstün gibi düşünüyorum. Onlar kazandı LGS puanı ile girdi ama sen yapamadın, OBP'ye kaldın ve kötü okuldasın. Bu sesler hep beynimin içinde, çıkamıyor, kabullenemiyorum. Lisem güzel olsa belki de sorunum olmazdı.
 
Arkadaşlık konularınıda geçtim benim kabullenmem gerek abi, hedeflediğim 450'lik okuldan gelen çocuklara baktıkça yüreğim yanıyor. Ben hiç yapamadım onlar benden üstün gibi düşünüyorum. Onlar kazandı LGS puanı ile girdi ama sen yapamadın, OBP'ye kaldın ve kötü okuldasın. Bu sesler hep beynimin içinde, çıkamıyor, kabullenemiyorum. Lisem güzel olsa belki de sorunum olmazdı.

Dostum sadece normal bir sınav kazandılar sanki harvard kabul mektubu almışlar gibi konuşuyorsun OBP ile girdiğin için triplere girme hayat sınavdan ibaret değil kazanamayınca yok olmuyorsun alış buna artık yapabileceğin bir şey yok yapamadıysan yapamadın zorlamanında manası yok herkes sınavı kazanacak diye bir kaidede yok ben kazanmama rağmen gitmiştim o liseye ve bunu hiç kafama takmadım.
 
Dostum sadece normal bir sınav kazandılar sanki harvard kabul mektubu almışlar gibi konuşuyorsun OBP ile girdiğin için triplere girme hayat sınavdan ibaret değil kazanamayınca yok olmuyorsun alış buna artık yapabileceğin bir şey yok yapamadıysan yapamadın zorlamanında manası yok herkes sınavı kazanacak diye bir kaidede yok ben kazanmama rağmen gitmiştim o liseye ve bunu hiç kafama takmadım.

Bazen keşke tembel bir velet olsaydım sözü geçiyor içimden. Ne kadar rahatları varsa onlar. Ama benim sülalemde deyim adamakıllı iş becermiş 1,2 kişi zor sayarsın. Bana çocukluğumda yüklediler bu yükü çok çalış diye diye. Şimdi darma dağın olmuş bir insan var. Yarın ise gidip erkek veya kız bana benzeyen kim varsa arkadaş edineceğim. Erkeklerden çok karşı cins beni anlıyor. Artık toparlayacağım kendimi her şey yeniden olacak. Hatta 2 yıl sonrasına bir mesaj bırakıyorum buradan: Değdi mi?
 
Bazen keşke tembel bir velet olsaydım sözü geçiyor içimden. Ne kadar rahatları varsa onlar. Ama benim sülalemde deyim adamakıllı iş becermiş 1,2 kişi zor sayarsın. Bana çocukluğumda yüklediler bu yükü çok çalış diye diye. Şimdi darma dağın olmuş bir insan var. Yarın ise gidip erkek veya kız bana benzeyen kim varsa arkadaş edineceğim. Erkeklerden çok karşı cins beni anlıyor. Artık toparlayacağım kendimi her şey yeniden olacak. Hatta 2 yıl sonrasına bir mesaj bırakıyorum buradan: Değdi mi?

Böyle düşünmemen lazım sen çalıştın çabaladın belki olmadı nasipte ne varsa o olur senin için hayırlısı buymuş dostum arkadaşlar edin sana da güzel gelir okul başarılı olamadım falan bunları düşünme kimsenin senden bir şey beklediği olamaz.
 
Böyle düşünmemen lazım sen çalıştın çabaladın belki olmadı nasipte ne varsa o olur senin için hayırlısı buymuş dostum arkadaşlar edin sana da güzel gelir okul başarılı olamadım falan bunları düşünme kimsenin senden bir şey beklediği olamaz.
Teşekkürler abi, bana yardım ettiğin için :)
 

Bu konuyu görüntüleyen kullanıcılar

Technopat Haberler

Yeni konular

Yeni mesajlar

Geri
Yukarı