(Başlığa şiir yazdım ama şiir diyemem bu yazdıklarıma. Belki modern olanlar. Şiir kuralları falan da bilmem. Sadece yazıyorum bir şeyler.)
->
ismini sana söyleyemezken,
Geçmişini geçmişte bırakamıyorken,
Hatta gözlerine hasretken bile yorulabiliyormuş insan, özlemekten.
Özlemeye devam edebiliyormuş aşık, aşkının lüzumsuz olduğunu bilse dahi.
Gökyüzü yüzüne, rüzgarlar kokuna bürünse bile erişemez güzelliğine.
Güzelliğine erişseler, güzellememe erişemezler. Ancak seni güzellerim, bir de senden kalanları.
Gerekirse kendimi ateşe verir öyle ısıtırım seni, senin soğuklarında.
Keşke gerekse, keşke gerektirsen.
Sen geçmiş diyebilirsin bana.
Veya üzerinden basıp geçtiğin bir kaldırım taşı.
Ancak benim için kaderin yazgısı daha farklı.
Sen benim hâlâ geleceğimsin, hiç gelmeyecek olan.
Seni sevdiğimi,
Ölümün ötesinde seni, ölüm esnasında da seni düşleyeceğimi biliyorum,
Biliyorum ancak,
Senin beni sevmediğinle yaşıyor, ona göre daha fazla seviyorum seni.
Şaka bir yana rica ederim, ne demek. Evet dediğiniz gibi bir son yapılabilirmiş. Yazdıklarımı eğer yazım hatası veya mantık hatası gibi göze çarpan şeyler yoksa değiştirmeyi sevmiyorum ama gelecek seferlerde daha temkinli olmaya özen gösteririm. Sağ olun. Bu arada yaşınız kaç? Sakıncası yoksa tabii.
Kusura bakmayın burayı boşladım bir süre o sebeple ancak görebiliyorum.
