Imam Nevevi (rah) hadis konusunda çok büyük bir alimdir. Bir gün medreseyi terk eder. Kendi zekasının yetmediğini , bunun için fazlasıyla ahmak olduğunu düşünür. Dönerken yoldaki bir kuyuya rastlar. Kuyunun dibinde ortası delik bir taş görür. Su damlaya damlaya taşı delmiş. Sonrasında idrak eder, su bile taşı deliyor. Ben ilmi mi beceremeyeceğim? Sonrasında medreseye tekrar döner ve gördüğünüz gibi. Imam Nevevi artık ölümsüz bir alim.
Veren Allah olduktan sonra ne kadar büyük birşey istediğiniz bir önemi yok. Nasip dairesinde çabalamak tek yapabileceğimiz. Bundan ötesini de kimse bekleyemez , isteyemez.