"Bu kadar saygı..." lafının ölçüsünü ne kadar kestirmesi zor. Çoğu kişi "Sıfır saygı." görmüş tabi.
Tapınmak, ilah görmek ve kusurunu yok sayacak kadar saygı tabiki aptalca. Peygamberlerin bile ilah değil, her insan gibi kûl olduğu bu dünyada. Ama düşük saygı da mânasız.
Atatürk bir kenera... Çoğu adı geçen ünlü tarihi figürlerin bir başarı ve felsefeleri var. O felsefeyi ve başarılarını rol model veya idol olarak gören insanlar için kenera atmak saçma olur. İnsan sıfırdan felsefe veya fikir yaratamaz sonuçta, bir rol model olur. Onun eserlerini de kendince geliştirir.
Saygı tarafı da yaptıkları ve ödedikleri bedellere karşı olan şey. Sonuçta bir başarı ve bir büyüklük var, ona karşı olan sevgi ve saygıda yersiz değildir. İstiklal Marşı gibi düşünmeyin bunu, daha çok taktir etmek ve hakkını savunmak. İstiklal Marşı daha çok milli bir durum.
Peki Milliyetçi kısım? Türkiye de doğmuş, bir Türk olarak geçen kişi için kötü mü bu? Size göre boş beleş olabilir, bir başkası için ölümden öte olabilir. Ama bu iki kısımda felsefede ki "Denge" kavramına çok ters bence. "0 veya 1" gibi keskin bakmak absürt bir durum.
İnsan örgütlenen bir canlı temelin de ve herhangi bir kavrama tutunup, o topluluğa ait olma isteği olur. İlkel deseniz bile siz kendinize "erkek" demeniz bile bir topluluk aitliği oluşturuyor. Dinlediğiniz şarkı türü bile kimlik oluşturuyor.
Evet farkındayım, kelime seçerek yazsam da aynısı olacaktı o yüzden pek dikkat etmedim.
