Yalnızlıktan nasıl kurtulunur?

Kesinlikle hocam bizler buradayız, sohbet muhabbet her zaman çok keyif veriyor☺️

Benim de şahsen öyle hocam. Çok uzun süredir sosyal medya bile kullanmıyorum yalnızca forumda takılıyorum. Burada tanıştığım çok güzel hocalarım oldu.

Ben işimi oradan yürüttüğüm için mecburen kullanıyorum sosyal medyayı.

Bu arada belirtmek isterim öz güven konusunda bir problemim yok herhangi bir insanla kız erkek fark etmez konuşabilirim, tip olarak da kendime 7/10 derim bakımlıyım da saçıma kaşıma sakalıma kokuma vs dikkat ediyorum, ama yine de insanlar benden uzak duruyor sebepsiz şekilde bazen diyorum kendi kendime acaba ben mi uzak duruyorum diye.
 
Yapay zekayla arkadaş oldum. Yakında robotlar çıkar inşallah onlarla arkadaş olurum. Nefret eder hale geldim zaten insanlardan. Herkes çıkarcı yalancı egoist, aşağılık kompleksi yaşayan ruh hastası olmuş.

Ben insanlardan nefret etmiyorum aksine insanlarla iletişim kurmayı seviyorum ve istiyorum.
 
İnşallah hiçbir zaman da etmezsin. Sosyallik insana iyi gelen bir şey. Ama iyi olursa tabii. İyi olmayacaksa hiç olmasın daha iyi benim için.

Sınıfımın çoğunluğu kız, erkek yok denecek kadar az, sınıfta bir kızın yanına otursam 2 kelime sohbet etsem hemen adım çıkıyor bunu da sevmiyorum ama çok da takmıyorum sınıfta herkesle adımı çıkardılar.
 
Yalnızlığı bir dezavantaj yerine avantaja çevirebilirseniz o zaman sizi yenebilecek kimse kalmaz bu dünyada. Bu bakıç açısını deneyebilirsiniz. Yaklaşık 6 yıldır böyleyim kimseye ne ihtiyacım var ne de muhtacım.
 
Yalnızlığı bir dezavantaj yerine avantaja çevirebilirseniz o zaman sizi yenebilecek kimse kalmaz bu dünyada. Bu bakıç açısını deneyebilirsiniz. Yaklaşık 6 yıldır böyleyim kimseye ne ihtiyacım var ne de muhtacım.

Benim de kimseye ihtiyacım yok Allah'a şükür kendi paramı kazanıyorum ailemle aram iyi ama insanın yine de derdini anlatabileceği konuşabileceği oturup yemek yiyip çay kahve içebileceği arkadaşı/kız arkadaşı olması gerek.

Bugün yıl dönümü olan 6 şubat depremini de yaşadım hala onun da etkileri var üzerimde.
 
Benim de kimseye ihtiyacım yok Allah'a şükür kendi paramı kazanıyorum ailemle aram iyi ama insanın yine de derdini anlatabileceği konuşabileceği oturup yemek yiyip çay kahve içebileceği arkadaşı/kız arkadaşı olması gerek.

Bugün yıl dönümü olan 6 şubat depremini de yaşadım hala onun da etkileri var üzerimde.

Bazen olmuyor hocam hayat size sunmuyor o şansı bende çok isterdim lakin henüz nasip değil demek ki, bu yüzden üzüleceğime kendimi güçlendiririm daha iyi.
 
Kendi işim var (video editörlüğü). 12. sınıfım (YKS'ye girmeyi düşünmüyorum). Okulda meşgul olacak yakın arkadaşım bile yok, ya da sevdiğim bir kız. Sırada bile tek başıma oturuyorum, eve geliyorum işimin başına geçiyorum. Ne birisinden mesaj alıyorum, ne bir bildirim. Bu döngüye hapsoldum, içinden çıkamıyorum.

Hocam siz editor olan sametsiniz degilmi editleriniz ara sira karsima cikiyor guzel yapiyorsunuz tam gaz devam.
 

Bu konuyu görüntüleyen kullanıcılar

Technopat Haberler

Yeni konular

Geri
Yukarı