Eliras19
Centipat
- Katılım
- 26 Nisan 2024
- Mesajlar
- 46
Daha fazla
- Cinsiyet
- Erkek
Kendini evin reisi sanan, burnundan kıl aldırmayan, sinirli ve sinir hastası.
(Çok küçük yaştayken babamın sırtına pergel saplamıştı). Böyle bir kişilik.
Kendisi şöyle diyor "dövemeyeceğimi sonunda öleceğimi bilsem bile dalarım."
Ki en ufak bir şeyde sinirleniyor.
Sinirlenip duvara yumruk attığı için kolunu kırmışlığı bile var. Okulda hoca siniri yüzünden psikoloğa bile göndermiş.
Aslında bu hale gelmesi şöyle gerçekleşti.
Babam bizi çok ufak yaşta güreştirdi ben de babam izliyor diye aramızda 7 yaş var.
Ben küçük kardeşime bilerek yenildim.
Ondan sonrası öz güven patlaması.
Babam bunları çok şımarık yetiştirdi.
Akıllı oğlum, zeki oğlum. Her istediklerini sorgusuz yapıyordu küçükler diye ama bizi de en ufak hatamızda döverek yetiştirdi.
Yediğim dayağın etkisiyle 2 hafta yürüyemediğim bile oldu. Ayağıyla kafama basması ise travma olarak kaldı 10 yaşlarındaydım.
Gündelik hayatta insanlık hali olabilecek mesela terliği yüzümü yıkarken ıslatmışım, dikittirmeyi unutmuşum fark etmedim ayağım ıslanmadığı için...
Utanmasa kavga edecek.
Bizim evde en ufak bir tartışma bile fiziksel şiddete dönüyor. Annem ben varken sen karışma diyerek yetiştirdi. Babam da sinirli bir insandı. En ufak hatada dayak yerdim. 10 yaşlarındayken bir sebepten dayak yemiştim ve ayağıyla kafama basmıştı bende travma olarak kalmıştı. Ben genelde bağırırım zarar vermek istemem fiziksel zarar vermem çünkü karşımdaki öz kardeşim. Bir aralar gücü yetmiyordu tabii 3 ws 1 atıyordum kardeşlerimle.
Kardeşim ayrıyeten bir de vücut geliştirme yapıyor. Spor... Birkaç da teknik öğrenmiş.
Geçen sene ders çalışırken gürültü yüzünden uyarmaya gittim tartışma çıktı sadece konuşmak istemiştim oyun oynarken kendinden geçiyor çok bağırıyor diye.
Birkaç rahatsızlığım olduğu için kütüphaneye gidemiyordum. Benim ders çalışma hakkıma saygı göstermedi, ben de ona lafla karşılık verdim. Birkaç bir şeyi suratıma kaktı.
Utanmasa sana biz bakiyoruz diyecek...
Sanki biz kardeşimize hiçbir şey yapmadık.
Kendi kredi paramla bile ona ekipman almıştım. Her neyse beklemiyordum bir anda üzerime koştu bizim koridor dar kafamı duvara vurdum bir an gözüm kararır gibi oldu.
Ayağa kalktım kendime gelmeye çalışırken peş peşe yumruklar yedim suratıma. İşlerin ciddileştiğini o an anladım, her şey 5 Sn'de gerçekleşti. Karşılık verdim, ben de ona yumruk attım. Gözüm karardı, kendime gelmeye çalışırken onu gözden kaybettim. Bir anda arkama geçmiş, boyun kilidine aldı. Tabii o sırada ben yerdeydim kafamı sert vurduğum için. Sokak dönüşünde kullanılan bir kilide aldı, yasaklı bir teknik.
Sonrasında diz dirsek tekme Allah ne verdiyse sanki kardeşi değilim de düşmanıyım. Kilide almasaydım gücüm yetmezdi dedi. O salağın kolunda yırtık olduğu için zarar görsün istememiştim.
O yüzden de karşılık vermedim. Elimle ittirdiğim zaman kendimden uzak tuttuğum zaman ise kolu benim kolumdan kısa olduğu ve yırtığı olduğu için bana ulaşamıyordu.
Bir süre öyle tuttum ama zarar görsün istemediğim için saldım.
Kilidden çıkmaya çalışırken tüm enerjimi harcamıştım. Çok ters bir pozisyonda kaldım.
Ondan kurtulamadım. Dediğim gibi bir ara gücü yetmiyordu kaldırıp götürüyordum.
Bir ara gücümüz eşit gibiydi ama ben yine de zorlamıyordum zarar görsünler istemediğim içn. 4 yıldır bazı sorunlarımdan ötürü kendimi saldığım için (depresyon) vücudum zayıf düştü artık gücüm yetmiyor.
Keşke sakatlanınca fitness yapmayı bırakmasaymışım diyorum bırakmasaydım şu an 2018'den beri spor yapıyor olurdum.
Sanki karşılarında kardeşleri yok da düşmanları var. O olaydan sonra polislik olduk zaten sinirimden elim ayağım titriyordu. Ama bir daha o fırsatı vermem.
Zaten düştüğüm durumu gururuma yediremiyorum ben kardeşim diye.
Alttan alayım ama onlar düşünmeden karşısındakine zarar versin. Mantıklı önerilerinizi bekliyorum. Bir de bu utanmadan polis olacağım diyor, bu sinirle birini vurur bu nasıl polislik yapsın?
(Çok küçük yaştayken babamın sırtına pergel saplamıştı). Böyle bir kişilik.
Kendisi şöyle diyor "dövemeyeceğimi sonunda öleceğimi bilsem bile dalarım."
Ki en ufak bir şeyde sinirleniyor.
Sinirlenip duvara yumruk attığı için kolunu kırmışlığı bile var. Okulda hoca siniri yüzünden psikoloğa bile göndermiş.
Aslında bu hale gelmesi şöyle gerçekleşti.
Babam bizi çok ufak yaşta güreştirdi ben de babam izliyor diye aramızda 7 yaş var.
Ben küçük kardeşime bilerek yenildim.
Ondan sonrası öz güven patlaması.
Babam bunları çok şımarık yetiştirdi.
Akıllı oğlum, zeki oğlum. Her istediklerini sorgusuz yapıyordu küçükler diye ama bizi de en ufak hatamızda döverek yetiştirdi.
Yediğim dayağın etkisiyle 2 hafta yürüyemediğim bile oldu. Ayağıyla kafama basması ise travma olarak kaldı 10 yaşlarındaydım.
Gündelik hayatta insanlık hali olabilecek mesela terliği yüzümü yıkarken ıslatmışım, dikittirmeyi unutmuşum fark etmedim ayağım ıslanmadığı için...
Utanmasa kavga edecek.
Bizim evde en ufak bir tartışma bile fiziksel şiddete dönüyor. Annem ben varken sen karışma diyerek yetiştirdi. Babam da sinirli bir insandı. En ufak hatada dayak yerdim. 10 yaşlarındayken bir sebepten dayak yemiştim ve ayağıyla kafama basmıştı bende travma olarak kalmıştı. Ben genelde bağırırım zarar vermek istemem fiziksel zarar vermem çünkü karşımdaki öz kardeşim. Bir aralar gücü yetmiyordu tabii 3 ws 1 atıyordum kardeşlerimle.
Kardeşim ayrıyeten bir de vücut geliştirme yapıyor. Spor... Birkaç da teknik öğrenmiş.
Geçen sene ders çalışırken gürültü yüzünden uyarmaya gittim tartışma çıktı sadece konuşmak istemiştim oyun oynarken kendinden geçiyor çok bağırıyor diye.
Birkaç rahatsızlığım olduğu için kütüphaneye gidemiyordum. Benim ders çalışma hakkıma saygı göstermedi, ben de ona lafla karşılık verdim. Birkaç bir şeyi suratıma kaktı.
Utanmasa sana biz bakiyoruz diyecek...
Sanki biz kardeşimize hiçbir şey yapmadık.
Kendi kredi paramla bile ona ekipman almıştım. Her neyse beklemiyordum bir anda üzerime koştu bizim koridor dar kafamı duvara vurdum bir an gözüm kararır gibi oldu.
Ayağa kalktım kendime gelmeye çalışırken peş peşe yumruklar yedim suratıma. İşlerin ciddileştiğini o an anladım, her şey 5 Sn'de gerçekleşti. Karşılık verdim, ben de ona yumruk attım. Gözüm karardı, kendime gelmeye çalışırken onu gözden kaybettim. Bir anda arkama geçmiş, boyun kilidine aldı. Tabii o sırada ben yerdeydim kafamı sert vurduğum için. Sokak dönüşünde kullanılan bir kilide aldı, yasaklı bir teknik.
Sonrasında diz dirsek tekme Allah ne verdiyse sanki kardeşi değilim de düşmanıyım. Kilide almasaydım gücüm yetmezdi dedi. O salağın kolunda yırtık olduğu için zarar görsün istememiştim.
O yüzden de karşılık vermedim. Elimle ittirdiğim zaman kendimden uzak tuttuğum zaman ise kolu benim kolumdan kısa olduğu ve yırtığı olduğu için bana ulaşamıyordu.
Bir süre öyle tuttum ama zarar görsün istemediğim için saldım.
Kilidden çıkmaya çalışırken tüm enerjimi harcamıştım. Çok ters bir pozisyonda kaldım.
Ondan kurtulamadım. Dediğim gibi bir ara gücü yetmiyordu kaldırıp götürüyordum.
Bir ara gücümüz eşit gibiydi ama ben yine de zorlamıyordum zarar görsünler istemediğim içn. 4 yıldır bazı sorunlarımdan ötürü kendimi saldığım için (depresyon) vücudum zayıf düştü artık gücüm yetmiyor.
Keşke sakatlanınca fitness yapmayı bırakmasaymışım diyorum bırakmasaydım şu an 2018'den beri spor yapıyor olurdum.
Sanki karşılarında kardeşleri yok da düşmanları var. O olaydan sonra polislik olduk zaten sinirimden elim ayağım titriyordu. Ama bir daha o fırsatı vermem.
Zaten düştüğüm durumu gururuma yediremiyorum ben kardeşim diye.
Alttan alayım ama onlar düşünmeden karşısındakine zarar versin. Mantıklı önerilerinizi bekliyorum. Bir de bu utanmadan polis olacağım diyor, bu sinirle birini vurur bu nasıl polislik yapsın?
Son düzenleyen: Moderatör:
