Her şeyi kafaya takmak

  • Konuyu başlatan krmemr
  • Başlangıç Tarihi
  • Mesaj 22
  • Görüntüleme 566

krmemr

Femtopat
Katılım
27 Mayıs 2025
Mesajlar
0
Daha fazla  
Cinsiyet
Erkek
Merhaba. 14 yaşındayım bu sene liseye geçtim. Yaklaşık 3-4 aydır okula gitmiyorum. LGS zamanı çok stresli geçmişti aile baskısı vs birçok sıkıntı vardı. Onun harici yine zor bir çocukluk geçirmiştim herkesin en iyi zamanları benim en kötü zamanlarım oldu. Küçüklüğümden beri içimde ara sıra gelen giden kronik bir boşluk, anlamsızlık hissi vardı bazı şeyleri kafaya takardım. Yaş ilerledikçe bu durum daha da artmaya başladı şimdilerde beynim sürekli kafayı takacak, sinirlenecek, üzülecek bir şeyler arıyor hiçbir şey'den doğru düzgün zevk alamıyorum. Ortaokul zamanında sınıf kötüydü biraz çok çocuksu kişiler oldukları için genelde sanaldan arkadaşlık kurdum. Ama sanalda gerçek hayattaki gibi olamıyor maalesef ve oradaki ilişkilerimde zamanla bitti öyle kaldım. Zor bir yerde yaşadığım için bir zaman sonra hiçbir şeyden zevk alamayan bitik, isteksiz biri oldum bu sebeple de okula ara verdim. Okula hâlâ gitme şansım var özel rapor çıkartmıştık şu anki durumumla ilgili. Ama saçma gereksiz şeyleri bile bazen fazla kafaya takıyorum ve bazen çabuk sinirlenebilen kendini kontrol edemeyen biri olduğum için insanlarla da bağımı kestim yine bir kavga bir sıkıntı olur kendimi tutamam(normalde gayet sakin biriyim) diye de korkuyorum. Kimseyle konuşamıyorum anksiyete değil de yanlış anlaşılmamak ve sorun çıkarmamak için böyle yapa yapa otomatik olan bir şey haline geldi. Okula gitme konusunda da kararsızım. Düzenli psikoloğa gidiyorum ve ilaç kullanıyorum ama pek bir etkisi olduğunu düşünmüyorum yakında bırakma ihtimalim var. Son olarak güçlü görünmek dikkat çekmek için böyle olduğunu sanan bir ergen değilim neyin ne olduğunu biliyorum. Okuduğunuz için teşekkürler bir tavsiyeniz varsa yazabilirsiniz.
 
Merhaba. 14 yaşındayım bu sene liseye geçtim. Yaklaşık 3-4 aydır okula gitmiyorum. LGS zamanı çok stresli geçmişti aile baskısı vs birçok sıkıntı vardı. Onun harici yine zor bir çocukluk geçirmiştim herkesin en iyi zamanları benim en kötü zamanlarım oldu. Küçüklüğümden beri içimde ara sıra gelen giden kronik bir boşluk, anlamsızlık hissi vardı bazı şeyleri kafaya takardım. Yaş ilerledikçe bu durum daha da artmaya başladı şimdilerde beynim sürekli kafayı takacak, sinirlenecek, üzülecek bir şeyler arıyor hiçbir şey'den doğru düzgün zevk alamıyorum. Ortaokul zamanında sınıf kötüydü biraz çok çocuksu kişiler oldukları için genelde sanaldan arkadaşlık kurdum. Ama sanalda gerçek hayattaki gibi olamıyor maalesef ve oradaki ilişkilerimde zamanla bitti öyle kaldım. Zor bir yerde yaşadığım için bir zaman sonra hiçbir şeyden zevk alamayan bitik, isteksiz biri oldum bu sebeple de okula ara verdim. Okula hâlâ gitme şansım var özel rapor çıkartmıştık şu anki durumumla ilgili. Ama saçma gereksiz şeyleri bile bazen fazla kafaya takıyorum ve bazen çabuk sinirlenebilen kendini kontrol edemeyen biri olduğum için insanlarla da bağımı kestim yine bir kavga bir sıkıntı olur kendimi tutamam(normalde gayet sakin biriyim) diye de korkuyorum. Kimseyle konuşamıyorum anksiyete değil de yanlış anlaşılmamak ve sorun çıkarmamak için böyle yapa yapa otomatik olan bir şey haline geldi. Okula gitme konusunda da kararsızım. Düzenli psikoloğa gidiyorum ve ilaç kullanıyorum ama pek bir etkisi olduğunu düşünmüyorum yakında bırakma ihtimalim var. Son olarak güçlü görünmek dikkat çekmek için böyle olduğunu sanan bir ergen değilim neyin ne olduğunu biliyorum. Okuduğunuz için teşekkürler bir tavsiyeniz varsa yazabilirsiniz.

Tek sen değilsin dostum bende böyleyim ara sıra oluyor mesela Discord'da illeg@l gözükmeye çalışan 15 yaşındaki çocuktan bana da bir şey olacak mı bana da bir şey olacak mı diye stres yapıyorum bazen sonra bir anda geçiyor nedensizce tek kalınca bir şey düşünmeyincede aklım beni bildiğin canlı canlı yiyor bir şeye takmamı istiyor zorla bende aynı sizin gibiyim.
 
Merhaba. 14 yaşındayım bu sene liseye geçtim. Yaklaşık 3-4 aydır okula gitmiyorum. LGS zamanı çok stresli geçmişti aile baskısı vs birçok sıkıntı vardı. Onun harici yine zor bir çocukluk geçirmiştim herkesin en iyi zamanları benim en kötü zamanlarım oldu. Küçüklüğümden beri içimde ara sıra gelen giden kronik bir boşluk, anlamsızlık hissi vardı bazı şeyleri kafaya takardım. Yaş ilerledikçe bu durum daha da artmaya başladı şimdilerde beynim sürekli kafayı takacak, sinirlenecek, üzülecek bir şeyler arıyor hiçbir şey'den doğru düzgün zevk alamıyorum. Ortaokul zamanında sınıf kötüydü biraz çok çocuksu kişiler oldukları için genelde sanaldan arkadaşlık kurdum. Ama sanalda gerçek hayattaki gibi olamıyor maalesef ve oradaki ilişkilerimde zamanla bitti öyle kaldım. Zor bir yerde yaşadığım için bir zaman sonra hiçbir şeyden zevk alamayan bitik, isteksiz biri oldum bu sebeple de okula ara verdim. Okula hâlâ gitme şansım var özel rapor çıkartmıştık şu anki durumumla ilgili. Ama saçma gereksiz şeyleri bile bazen fazla kafaya takıyorum ve bazen çabuk sinirlenebilen kendini kontrol edemeyen biri olduğum için insanlarla da bağımı kestim yine bir kavga bir sıkıntı olur kendimi tutamam(normalde gayet sakin biriyim) diye de korkuyorum. Kimseyle konuşamıyorum anksiyete değil de yanlış anlaşılmamak ve sorun çıkarmamak için böyle yapa yapa otomatik olan bir şey haline geldi. Okula gitme konusunda da kararsızım. Düzenli psikoloğa gidiyorum ve ilaç kullanıyorum ama pek bir etkisi olduğunu düşünmüyorum yakında bırakma ihtimalim var. Son olarak güçlü görünmek dikkat çekmek için böyle olduğunu sanan bir ergen değilim neyin ne olduğunu biliyorum. Okuduğunuz için teşekkürler bir tavsiyeniz varsa yazabilirsiniz.
Akışına bırakmayı dene,oldu geçti de kendine. Basitleştirdiğime bakma ama dene. Bide ben sana ve doktoruna karışmam ama eğer ilaçlar önemliyse iç.
 
Merhaba. 14 yaşındayım bu sene liseye geçtim. Yaklaşık 3-4 aydır okula gitmiyorum. LGS zamanı çok stresli geçmişti aile baskısı vs birçok sıkıntı vardı. Onun harici yine zor bir çocukluk geçirmiştim herkesin en iyi zamanları benim en kötü zamanlarım oldu. Küçüklüğümden beri içimde ara sıra gelen giden kronik bir boşluk, anlamsızlık hissi vardı bazı şeyleri kafaya takardım. Yaş ilerledikçe bu durum daha da artmaya başladı şimdilerde beynim sürekli kafayı takacak, sinirlenecek, üzülecek bir şeyler arıyor hiçbir şey'den doğru düzgün zevk alamıyorum. Ortaokul zamanında sınıf kötüydü biraz çok çocuksu kişiler oldukları için genelde sanaldan arkadaşlık kurdum. Ama sanalda gerçek hayattaki gibi olamıyor maalesef ve oradaki ilişkilerimde zamanla bitti öyle kaldım. Zor bir yerde yaşadığım için bir zaman sonra hiçbir şeyden zevk alamayan bitik, isteksiz biri oldum bu sebeple de okula ara verdim. Okula hâlâ gitme şansım var özel rapor çıkartmıştık şu anki durumumla ilgili. Ama saçma gereksiz şeyleri bile bazen fazla kafaya takıyorum ve bazen çabuk sinirlenebilen kendini kontrol edemeyen biri olduğum için insanlarla da bağımı kestim yine bir kavga bir sıkıntı olur kendimi tutamam(normalde gayet sakin biriyim) diye de korkuyorum. Kimseyle konuşamıyorum anksiyete değil de yanlış anlaşılmamak ve sorun çıkarmamak için böyle yapa yapa otomatik olan bir şey haline geldi. Okula gitme konusunda da kararsızım. Düzenli psikoloğa gidiyorum ve ilaç kullanıyorum ama pek bir etkisi olduğunu düşünmüyorum yakında bırakma ihtimalim var. Son olarak güçlü görünmek dikkat çekmek için böyle olduğunu sanan bir ergen değilim neyin ne olduğunu biliyorum. Okuduğunuz için teşekkürler bir tavsiyeniz varsa yazabilirsiniz.
İnsanların yaptığı, dediği şeylere kafayı takarsan kendini bozarsın. Kendini bozmak demek, kendini insanlara göre ayarlamak demektir. Bu kadar kasma kendini, hayat anda kalmak için değil, akışında yaşamak için var.
 
Merhaba. 14 yaşındayım bu sene liseye geçtim. Yaklaşık 3-4 aydır okula gitmiyorum. LGS zamanı çok stresli geçmişti aile baskısı vs birçok sıkıntı vardı. Onun harici yine zor bir çocukluk geçirmiştim herkesin en iyi zamanları benim en kötü zamanlarım oldu. Küçüklüğümden beri içimde ara sıra gelen giden kronik bir boşluk, anlamsızlık hissi vardı bazı şeyleri kafaya takardım. Yaş ilerledikçe bu durum daha da artmaya başladı şimdilerde beynim sürekli kafayı takacak, sinirlenecek, üzülecek bir şeyler arıyor hiçbir şey'den doğru düzgün zevk alamıyorum. Ortaokul zamanında sınıf kötüydü biraz çok çocuksu kişiler oldukları için genelde sanaldan arkadaşlık kurdum. Ama sanalda gerçek hayattaki gibi olamıyor maalesef ve oradaki ilişkilerimde zamanla bitti öyle kaldım. Zor bir yerde yaşadığım için bir zaman sonra hiçbir şeyden zevk alamayan bitik, isteksiz biri oldum bu sebeple de okula ara verdim. Okula hâlâ gitme şansım var özel rapor çıkartmıştık şu anki durumumla ilgili. Ama saçma gereksiz şeyleri bile bazen fazla kafaya takıyorum ve bazen çabuk sinirlenebilen kendini kontrol edemeyen biri olduğum için insanlarla da bağımı kestim yine bir kavga bir sıkıntı olur kendimi tutamam(normalde gayet sakin biriyim) diye de korkuyorum. Kimseyle konuşamıyorum anksiyete değil de yanlış anlaşılmamak ve sorun çıkarmamak için böyle yapa yapa otomatik olan bir şey haline geldi. Okula gitme konusunda da kararsızım. Düzenli psikoloğa gidiyorum ve ilaç kullanıyorum ama pek bir etkisi olduğunu düşünmüyorum yakında bırakma ihtimalim var. Son olarak güçlü görünmek dikkat çekmek için böyle olduğunu sanan bir ergen değilim neyin ne olduğunu biliyorum. Okuduğunuz için teşekkürler bir tavsiyeniz varsa yazabilirsiniz.

Dostum kafana çok takmamaya çalış benim naçizane tavsiyem bu kafandaki sorunların bir anda önüne geçmeye çalış daha büyümesin yoksa kendini daha fazla üzersin.
 
Bu bir zihinsel sağlık sorunu. Kafaya taktıkça kafandaki o olay büyür, büyüdükçe seni daha çok üzer. Bir uzmandan destek alman daha sağlıklı olur ama yaşın da çok genç. Arkadaş edinmen gerekiyor, ne yapıp ne edip bir kaç arkadaş edineceksin. Hem vakit geçer, kafan dağılır biraz.
 
Bu bir zihinsel sağlık sorunu. Kafaya taktıkça kafandaki o olay büyür, büyüdükçe seni daha çok üzer. Bir uzmandan destek alman daha sağlıklı olur ama yaşın da çok genç. Arkadaş edinmen gerekiyor, ne yapıp ne edip birkaç arkadaş edineceksin. Hem vakit geçer, kafan dağılır biraz.

Ben mesela eskiden beri varmis bu şey tek bendeymis zannediyordum meğerse digerlerindede oluyormus psikolog son sinif okuyan bir abi ile konusmustum cidden cok iyi gelmisti ara sira kafama takiyorum ama sonrasinda bir şey olmadigini anlayinca beyin sakinlesiyor eger tek takiliosamda kafama takılacak bir şey yoksa beynim beni yiyor bildigin cok sıkıntılı bir şey yani.
 
Kardeşim bu dünyaya bir kere geliyorsun onda da insanları, ve onların boş düşüncelerini kafana takarak kendine zehir etme. Gülmeye çalış, eğlenmene bak insanlarla iletişim kur kendini kasma kendi halinde ol gerisi hallolur. Liseye geçmişsin daha başındasın emin ol burdaki çoğu kişi senin yerinde olmak için neler verir. Tadını çıkarmaya bak bu günlere bir daha gelmeyeceksin.
 
Okula gitmiyorsun, kimseyle görüşmüyorsun. Düşüncelerin hiç sirküle olmuyorsa beynin ne yapacak? Tabii ki kendi içinde kurduğu şeyleri tekrar tekrar gözden geçirecek. İnsanları "sosyal canlı" olmaya iten bu zaten.
 
Akışına bırakmayı dene,oldu geçti de kendine. Basitleştirdiğime bakma ama dene. Bide ben sana ve doktoruna karışmam ama eğer ilaçlar önemliyse iç.
Hayatta birşeyler başarmak yapmak istiyorum akışına bırakınca hiçbir şey istediğim gibi olmayacak hiçbir yere gelemeyeceğim gibi hissediyorum benim için zor biraz

İnsanların yaptığı, dediği şeylere kafayı takarsan kendini bozarsın. Kendini bozmak demek, kendini insanlara göre ayarlamak demektir. Bu kadar kasma kendini, hayat anda kalmak için değil, akışında yaşamak için var.
Bende bunun farkındayım ama istemsiz bir şekilde çoğu yerde çoğu zamanda bazısı saçma bazısı doğru bir sürü düşünce geliyor aklıma kafamı yiyor ve bunu engelleyemiyorum sanki kronik birşeymiş gibi.

Dostum kafana çok takmamaya çalış benim naçizane tavsiyem bu kafandaki sorunların bir anda önüne geçmeye çalış daha büyümesin yoksa kendini daha fazla üzersin.
Çok uzun süredir böyleyim durumum büyüyeceği kadar büyüdü gibi🙂

Bu bir zihinsel sağlık sorunu. Kafaya taktıkça kafandaki o olay büyür, büyüdükçe seni daha çok üzer. Bir uzmandan destek alman daha sağlıklı olur ama yaşın da çok genç. Arkadaş edinmen gerekiyor, ne yapıp ne edip bir kaç arkadaş edineceksin. Hem vakit geçer, kafan dağılır biraz.
Öyle maalesef. Resmiyeten 14 yaşındayım ama kendimi her anlamda yaşımın çok üstündeymiş gibi hissediyorum. Sanal ortamda hiç gerçek hayatta göremeyeceğin biri ile uzun süreli sağlam bir ilişki kurmak zor oluyor. Gerçek hayatta kurmak lazım daha çok onda da en büyük seçenek okulun oluyor ama sınıfımın pek arkadaş olunacak türde bir sınıf olduğunu düşünmüyorum o da eleniyor. LGS zamanında böyle olmayıp daha iyi bir puan yapabilseydim sınıfım bana benzer kişilerden oluşurdu herkes düzgün olmasada çoğunluk iyi olurdu sanırım. O da olmadı.
 
Son düzenleme:

Bu konuyu görüntüleyen kullanıcılar

Technopat Haberler

Geri
Yukarı