Albüm incelemelerinin ilk girdisinde, Opeth'ten Still Life albümüne göz atacağız. Şahsen en sevdiğim gruplardan olan Opeth'in en sevdiğim albümüyle başlamak istedim.
1. The Moor
Albümün açılış şarkısı ve muhtemelen en göze çarpan eseri. Opeth klasiklerinden olan bu şarkı, 2 dakikalık düşük sesli gitar ve bas partisyonuyla başlar. Bu giriş, albüm için ve şarkının girişindeki growl için çok iyi bir atmosfer hazırlar. Şarkının başyapıt olmasının sebeplerinden bir tanesi de budur diye düşünüyorum. 2 dakikalık partisyon bitiminde yaklaşık 30 - 40 saniye süren, dinleyen herkesin aşık olacağını tahmin ettiğim akustik gitar devam eder. İlk intronun bitiminde distortion gitar ve davul dahil olur ve bayıldığımız The Moor intro riff'i başlar. Riff ardından Akerfeldt'in growl'uyla şarkı verse bölümüne girer.
Şimdi gelelim The Moor ile albümün geri kalanının bağlantısına. Evet, bu albümdeki şarkılar birbiriyle bağlantılı sözler içermektedir. The Moor'u birinci bölüm olarak düşünebilirsiniz.
The Moor, kahramanımızın köyünden dini inançları nedeniyle atıldığını ve herkesin ondan nefret ettiğinden bahseder. Fakat, tek aşkı için geri dönmüştür, Melinda.
Bu kadınla daha sonra karşılaşacağız.
Şarkının teknik yapısından bahsetmemiz gerekirse, şarkının progresif-death türünde olduğunu söylemek mümkündür. Genelde şarkı içerisinde 4/4 ve 6/4 ritim kalıpları kullanılmıştır. Şarkının en ünlü yanlarından bir tanesi elbette Mikeal Akerfeldt'in inanılmaz vokalleridir.
Bu incelememde şarkıları tek tek puanlamayacağım. Çünkü şarkı zevkinin anlık veya dönemsel olarak değişebileceğini ve nesnel şekilde tek tek puanlama yapmanın çok mümkün olmadığını düşünüyorum. Bir şarkıyı puanlarken çok detaylı analiz edip diğer şarkılarla kıyaslamanız gerekir, ki ben öyle bir şey yapma niyetinde değilim. En azından şunu söyleyebilirim, The Moor benim en sevdiğim Opeth şarkısıdır. Bir kere bu şarkıya daldığınızda anlayacaksınız.
2. Godhead's Lament
Bu şarkının Interlude'larına bayılıyorum. Genel olarak albümde çok severek dinlediğim şarkılardan bir tanesidir, ki bu albümde beğenmediğim bir şarkı da yoktur. The Moor'un devamında kahramanın köyüne dönüşünün ardından bu şarkıda dönüş sebebi olan Melinda'yı görmesinden bahseder. Melinda'nın buraya ait olmadığını düşünür.
Teknik yapı olarak tekrar albümün genel türü olan progresif-death'i görüyoruz bu şarkıda da. Verse'ler arasında giren Bridge bölümleri ve Interlude'lar gerçekten dinlerken yüksek keyif veriyor bana. Elbette Mikael'in vokallerini saymıyorum bile.
Genel olarak The Moor kadar olmasa da sevdiğim şarkılardan bir tanesidir bu albümde. Hoştur. Dinleyiniz.
3. Benighted
Albümün tüyleri diken diken eden şarkısıdır. Sakin bir yapısı bulunmakta ve herhangi distortion vokal tekniği barındırmamaktadır. Albümün diğer şarkılarına göre (The Moor, 11:26 - White Cluster, 10:05) oldukça kısadır (05:00).
Üçüncü bölümde kahramanın Melinda'ya beraber kaçmayı ve evlenmeyi teklif etmesini düşündüğü anlatılmaktadır.
Şarkının tüyleri diken diken eden gitar partisyonları ve soloları bulunmakta. Sakin ballad'ımsı Opeth şarkıları içerisinde en sevdiklerimdendir, tabi en sevdiğim de bu albümde, daha geleceğiz.
Opeth'e yeni başlamış birisine önerebileceğim bir şarkıdır, ağır death vokalleri veya aşırı progresif ilerlemeler barındırmamaktadır. Fakat şarkının atmosferi istediğiniz kadar Opeth'çi olun farketmez, tüylerinizi diken diken eder.
Albümün en iyi şarkılarındandır kanımca.
4. Moonlapse Vertigo
Tekrar ağır progresif-death bir şarkıyla karşınızdayız. Dördüncü bölümde kahraman, kimseye görünmemek için gece vakti el lambasıyla Melinda'yı evine kadar takip eder. Onun evine sağ şekilde gittiğinden emin olur.
Şahsen albümün en sevdiğim şarkıları içerisinde yer almasa da solosunu çok severim, dinlemenizi tavsiye ederim. Şarkının riff'lerinden midir bilemiyorum nedense çok çekilemedim bu şarkının içerisine. Fakat ikinci bölümde Mikael temiz vokallere geçer, işte o kısma bayılırım. Fakat o kısma gelene dek 7 dakika geçmektedir ve bu sebepten şarkıyı en üstlere koymuyorum kendi nezlimde en azından. Seveni için sağlam şarkıdır.
5. Face Of Melinda
İşte o şarkıya geldik. Opeth'in The Moor'dan sonra bu albümdeki ikinci şaheseridir efenim bu şarkı. Sözler bakımından da albümü konsept olarak dinlediğinizde hikayenin bir yerlere gelmeye başladığını hissettiğiniz şarkıdır.
Kahramanımız Melinda'ya aşkını ilan eder, fakat Melinda başka bir adamla evli olduğunu söyler ve teklifi reddeder. Fakat adam Melinda'yı onunla kaçması için ikna eder, çünkü kadın da adama aşıktır. Sonunda ikisi kavuşacaklardır.
Şarkı yapı olarak yine temiz vokaller içermektedir. inanılmaz gitar partisyonları içermektedir. İnsan dinlerken başka bir insanevladının böyle bir beste yapabileceğine gerçekten şaşırıyor, inanılmaz başarılı ve hayran olunası.
Elbette bu şarkıyı başyapıt yapan etkenlerden bir tanesi 4. dakikadan itibaren giren distortion gitarlar. Girdikleri anda tüylerinizi diken diken ederler. Davullar bir anda fırçadan bagete geçer, şarkı inanılmaz değişmiştir bir anda. Fakat bu değişime karşın vokaller temiz kalmaya devam eder. Yine tüyleri diken diken eden bir şarkıdır.
6. Serenity Painted Death
İnanılmaz güzel bir açılış riff'iyle başlayan Opeth güzidesi. Mikael'in bu şarkıdaki growllarını çok beğenmekteyim, nedense kulağa fazlaca melodik geliyor gibi. Oldukça amatör bir yorum oldu ama idare ediverin.
Gelelim şarkının sözlerine. 6. bölüme geldik, hatırlarsanız eğer geçen bölüm Melinda kaçmayı kabul etmişti. Bu şarkıda anlatılanlarla alakalı oldukça farklı teoriler bulunuyor. Kendi görüşüm Melinda'nın yakalanması ve kocasına karşı yaptıklarından ötürü öldürülmesidir. Bir kısım görüş Melinda'nın hiç evli dahi olmadığına ve dinden çıktığı için öldürüldüğünü söylese de, bence durumlar böyle değil. Çünkü şarkılardaki bazı satırlar Melinda'nın evli olduğuna işaret etmekte. İnternette okuduğum bir yazıda ise Melinda'nın intahar ettiği söylenmiş, açıkcası pek isabetli gelmedi. Zaten aşık olduğu adamla kaçarken neden intahar etsin ki?
Zaten böyle olayların olmasının oldukça müsait olduğu belirtilen bir köyde Melinda'nın başka kocaya kaçtığı için öldürülmesi bana açıkcası daha mantıklı ve olası geliyor, ki sözler de zaten buna işaret etmekte.
Melinda öldükten sonra kahraman, intikam almaya yemin eder. Bu şarkının sözleri gerçekten yaralar. Özellikle yine son verse'te kullanılan temiz vokaller gerçekten konsept olarak dinlediğiniz taktirde ilk dinleyişte duygulandırabilir.
Yine albümün en iyilerindendir.
7. White Cluster
Sona geldik efenim.
Şarkı, kahramana karşı köyde bulunan nefret ve Serenity Painted Death'te göstermiş olduğu intikam işareti veren hareketler sebebiyle kahramanın idam edilmesini konu alır.
Kahraman ölmeden önceki son anlarını betimler ve albüm biter.
Yine farkı görüşler kahramanın neden asıldığıyla alakalı farklı görüşler sunar. İlk olarak dindar köyde ateist olması ve rahibe olan Melinda'yı kaçırması sebebiyle asıldığı söylenmektedir, ki olabilir. Bunun haricinde siyahi olduğu için ve o dönemde ırkçılık çok yüksek noktada olduğu için asıldığını söyleyenler de mevcuttur. Ve kendisi ateist olduğu için beyaz üstle asıldığı söylenir. Normalde idama siyah kıyafetlerle icabet edilmektedir.
Şarkının belirli satırları ilk konsept olarak dinlediğimde beni duygulandırmıştı nedense. Çok sağlam şarkıdır. Çok sağlam albümdür.
Genel Değerlendirme
Sadece Opeth'in değil, sadece metal kütüphanesinin değil, gelmiş geçmiş en iyi albümler arasında yer aldığını düşündüğüm bir albümdür. Zaten konsept albümlere bayılan biri olarak (yakında Metropolis'i de incelemeyi düşünüyorum), bu albüme bayıldığımı söylemem gerekiyor. Bu arada inanılmaz bir performans gösterdiğini düşündüğüm Martin Lopez'e de credit vermek istiyorum. Kendisi bateriyi gerçekten farklı çalıyor.
Bu albümü dinleyecekseniz tek oturuşta odağınızı vererek dinlemenizi tavsiye ederim. Zaten 1 saatlik, çok uzun olmayan bir albüm. En sevdiğim konsept albüm olma özelliğine, ve Opeth'in en sevdiğim şarkılarına ev sahipliği yapma özelliğine sahiptir benim için.
Albüm Puanı: 9.5/10
1. The Moor
Albümün açılış şarkısı ve muhtemelen en göze çarpan eseri. Opeth klasiklerinden olan bu şarkı, 2 dakikalık düşük sesli gitar ve bas partisyonuyla başlar. Bu giriş, albüm için ve şarkının girişindeki growl için çok iyi bir atmosfer hazırlar. Şarkının başyapıt olmasının sebeplerinden bir tanesi de budur diye düşünüyorum. 2 dakikalık partisyon bitiminde yaklaşık 30 - 40 saniye süren, dinleyen herkesin aşık olacağını tahmin ettiğim akustik gitar devam eder. İlk intronun bitiminde distortion gitar ve davul dahil olur ve bayıldığımız The Moor intro riff'i başlar. Riff ardından Akerfeldt'in growl'uyla şarkı verse bölümüne girer.
Şimdi gelelim The Moor ile albümün geri kalanının bağlantısına. Evet, bu albümdeki şarkılar birbiriyle bağlantılı sözler içermektedir. The Moor'u birinci bölüm olarak düşünebilirsiniz.
The Moor, kahramanımızın köyünden dini inançları nedeniyle atıldığını ve herkesin ondan nefret ettiğinden bahseder. Fakat, tek aşkı için geri dönmüştür, Melinda.
Bu kadınla daha sonra karşılaşacağız.
Şarkının teknik yapısından bahsetmemiz gerekirse, şarkının progresif-death türünde olduğunu söylemek mümkündür. Genelde şarkı içerisinde 4/4 ve 6/4 ritim kalıpları kullanılmıştır. Şarkının en ünlü yanlarından bir tanesi elbette Mikeal Akerfeldt'in inanılmaz vokalleridir.
Bu incelememde şarkıları tek tek puanlamayacağım. Çünkü şarkı zevkinin anlık veya dönemsel olarak değişebileceğini ve nesnel şekilde tek tek puanlama yapmanın çok mümkün olmadığını düşünüyorum. Bir şarkıyı puanlarken çok detaylı analiz edip diğer şarkılarla kıyaslamanız gerekir, ki ben öyle bir şey yapma niyetinde değilim. En azından şunu söyleyebilirim, The Moor benim en sevdiğim Opeth şarkısıdır. Bir kere bu şarkıya daldığınızda anlayacaksınız.
2. Godhead's Lament
Bu şarkının Interlude'larına bayılıyorum. Genel olarak albümde çok severek dinlediğim şarkılardan bir tanesidir, ki bu albümde beğenmediğim bir şarkı da yoktur. The Moor'un devamında kahramanın köyüne dönüşünün ardından bu şarkıda dönüş sebebi olan Melinda'yı görmesinden bahseder. Melinda'nın buraya ait olmadığını düşünür.
Teknik yapı olarak tekrar albümün genel türü olan progresif-death'i görüyoruz bu şarkıda da. Verse'ler arasında giren Bridge bölümleri ve Interlude'lar gerçekten dinlerken yüksek keyif veriyor bana. Elbette Mikael'in vokallerini saymıyorum bile.
Genel olarak The Moor kadar olmasa da sevdiğim şarkılardan bir tanesidir bu albümde. Hoştur. Dinleyiniz.
3. Benighted
Albümün tüyleri diken diken eden şarkısıdır. Sakin bir yapısı bulunmakta ve herhangi distortion vokal tekniği barındırmamaktadır. Albümün diğer şarkılarına göre (The Moor, 11:26 - White Cluster, 10:05) oldukça kısadır (05:00).
Üçüncü bölümde kahramanın Melinda'ya beraber kaçmayı ve evlenmeyi teklif etmesini düşündüğü anlatılmaktadır.
Şarkının tüyleri diken diken eden gitar partisyonları ve soloları bulunmakta. Sakin ballad'ımsı Opeth şarkıları içerisinde en sevdiklerimdendir, tabi en sevdiğim de bu albümde, daha geleceğiz.
Opeth'e yeni başlamış birisine önerebileceğim bir şarkıdır, ağır death vokalleri veya aşırı progresif ilerlemeler barındırmamaktadır. Fakat şarkının atmosferi istediğiniz kadar Opeth'çi olun farketmez, tüylerinizi diken diken eder.
Albümün en iyi şarkılarındandır kanımca.
4. Moonlapse Vertigo
Tekrar ağır progresif-death bir şarkıyla karşınızdayız. Dördüncü bölümde kahraman, kimseye görünmemek için gece vakti el lambasıyla Melinda'yı evine kadar takip eder. Onun evine sağ şekilde gittiğinden emin olur.
Şahsen albümün en sevdiğim şarkıları içerisinde yer almasa da solosunu çok severim, dinlemenizi tavsiye ederim. Şarkının riff'lerinden midir bilemiyorum nedense çok çekilemedim bu şarkının içerisine. Fakat ikinci bölümde Mikael temiz vokallere geçer, işte o kısma bayılırım. Fakat o kısma gelene dek 7 dakika geçmektedir ve bu sebepten şarkıyı en üstlere koymuyorum kendi nezlimde en azından. Seveni için sağlam şarkıdır.
5. Face Of Melinda
İşte o şarkıya geldik. Opeth'in The Moor'dan sonra bu albümdeki ikinci şaheseridir efenim bu şarkı. Sözler bakımından da albümü konsept olarak dinlediğinizde hikayenin bir yerlere gelmeye başladığını hissettiğiniz şarkıdır.
Kahramanımız Melinda'ya aşkını ilan eder, fakat Melinda başka bir adamla evli olduğunu söyler ve teklifi reddeder. Fakat adam Melinda'yı onunla kaçması için ikna eder, çünkü kadın da adama aşıktır. Sonunda ikisi kavuşacaklardır.
Şarkı yapı olarak yine temiz vokaller içermektedir. inanılmaz gitar partisyonları içermektedir. İnsan dinlerken başka bir insanevladının böyle bir beste yapabileceğine gerçekten şaşırıyor, inanılmaz başarılı ve hayran olunası.
Elbette bu şarkıyı başyapıt yapan etkenlerden bir tanesi 4. dakikadan itibaren giren distortion gitarlar. Girdikleri anda tüylerinizi diken diken ederler. Davullar bir anda fırçadan bagete geçer, şarkı inanılmaz değişmiştir bir anda. Fakat bu değişime karşın vokaller temiz kalmaya devam eder. Yine tüyleri diken diken eden bir şarkıdır.
6. Serenity Painted Death
İnanılmaz güzel bir açılış riff'iyle başlayan Opeth güzidesi. Mikael'in bu şarkıdaki growllarını çok beğenmekteyim, nedense kulağa fazlaca melodik geliyor gibi. Oldukça amatör bir yorum oldu ama idare ediverin.
Gelelim şarkının sözlerine. 6. bölüme geldik, hatırlarsanız eğer geçen bölüm Melinda kaçmayı kabul etmişti. Bu şarkıda anlatılanlarla alakalı oldukça farklı teoriler bulunuyor. Kendi görüşüm Melinda'nın yakalanması ve kocasına karşı yaptıklarından ötürü öldürülmesidir. Bir kısım görüş Melinda'nın hiç evli dahi olmadığına ve dinden çıktığı için öldürüldüğünü söylese de, bence durumlar böyle değil. Çünkü şarkılardaki bazı satırlar Melinda'nın evli olduğuna işaret etmekte. İnternette okuduğum bir yazıda ise Melinda'nın intahar ettiği söylenmiş, açıkcası pek isabetli gelmedi. Zaten aşık olduğu adamla kaçarken neden intahar etsin ki?
Zaten böyle olayların olmasının oldukça müsait olduğu belirtilen bir köyde Melinda'nın başka kocaya kaçtığı için öldürülmesi bana açıkcası daha mantıklı ve olası geliyor, ki sözler de zaten buna işaret etmekte.
Melinda öldükten sonra kahraman, intikam almaya yemin eder. Bu şarkının sözleri gerçekten yaralar. Özellikle yine son verse'te kullanılan temiz vokaller gerçekten konsept olarak dinlediğiniz taktirde ilk dinleyişte duygulandırabilir.
Yine albümün en iyilerindendir.
7. White Cluster
Sona geldik efenim.
Şarkı, kahramana karşı köyde bulunan nefret ve Serenity Painted Death'te göstermiş olduğu intikam işareti veren hareketler sebebiyle kahramanın idam edilmesini konu alır.
Kahraman ölmeden önceki son anlarını betimler ve albüm biter.
Yine farkı görüşler kahramanın neden asıldığıyla alakalı farklı görüşler sunar. İlk olarak dindar köyde ateist olması ve rahibe olan Melinda'yı kaçırması sebebiyle asıldığı söylenmektedir, ki olabilir. Bunun haricinde siyahi olduğu için ve o dönemde ırkçılık çok yüksek noktada olduğu için asıldığını söyleyenler de mevcuttur. Ve kendisi ateist olduğu için beyaz üstle asıldığı söylenir. Normalde idama siyah kıyafetlerle icabet edilmektedir.
Şarkının belirli satırları ilk konsept olarak dinlediğimde beni duygulandırmıştı nedense. Çok sağlam şarkıdır. Çok sağlam albümdür.
Genel Değerlendirme
Sadece Opeth'in değil, sadece metal kütüphanesinin değil, gelmiş geçmiş en iyi albümler arasında yer aldığını düşündüğüm bir albümdür. Zaten konsept albümlere bayılan biri olarak (yakında Metropolis'i de incelemeyi düşünüyorum), bu albüme bayıldığımı söylemem gerekiyor. Bu arada inanılmaz bir performans gösterdiğini düşündüğüm Martin Lopez'e de credit vermek istiyorum. Kendisi bateriyi gerçekten farklı çalıyor.
Bu albümü dinleyecekseniz tek oturuşta odağınızı vererek dinlemenizi tavsiye ederim. Zaten 1 saatlik, çok uzun olmayan bir albüm. En sevdiğim konsept albüm olma özelliğine, ve Opeth'in en sevdiğim şarkılarına ev sahipliği yapma özelliğine sahiptir benim için.
Albüm Puanı: 9.5/10
