AKA CABBAR JR
Kilopat
- Katılım
- 11 Nisan 2018
- Mesajlar
- 284
23 yaşındayım, bedensel bir engelim var. Tek başıma dışarı çıkamıyor kısıtlı bağımsız hareket edebiliyorum. Yürümeyi öğreniyorum gibi bir şey kaslarım güçsüz ve aynı konuma gelebilmek için sürekli durmadan çalışmam gerekiyor. Bu süreçlerden çok yoruldum. Hayatımda tedaviden başka hiçbir şey yok. Başka bir şey yaptığımda odaklanamıyorum bile. Psikolojik destek alıyorum elbet alabildiğim kadar ama her gün aynı günü yaşayıp kağnı gibi ilerlemekten çok yoruldum gençliğime geç kalmış hissediyorum. Babam da 23 yaşında memur oldu, muhtemelen ben de olacağım. Hayatımı 30-35 yaşında insanlarla bir devlet dairesinde geçiremem. Ödüm kopuyor, gururuma yediremiyorum.
