Bunun gerçek olduğunu düşünürsek, yani İbrahim'in bir mit değil de tarihi bir kişilik olduğunu düşünürsek, İbrahim bir sanrı içerisindedir.
Paganistik kültürde çocuk kurbanı yaygın bir durumdur. Burada bilinmesi gerekilen durum, İbrahim'in kabilesi içindeki hiyerarşisi. Eğer, koşullar zor ve kabile de zor durumda ise bu durumdan kurtulabilmek için oğlunu kurban etmeyi tercih etmiş, bunu da "Tanrı böyle istiyor." diye yorumlamış olabilir.
Felsefi olarak tartışmak isterdim ama ortada felsefi bir çıkarım yok. Çünkü, İbrahim korkuyor. İnsanlar, anlamlandıramadığı şeyden korkarlar. Büyük ihtimalle İbrahim, psikolojik sorunlar ile baş ediyordu ve sesler duyuyordu. Bunu da anlamlandıramadığı için bunu "Tanrı böyle istiyor." sebebine bağladı.
Yani İbrahim, Eyüp ile aynı eylemi gerçekleştirdi.
KORKTU...
İkinci olarak, önkabul Tanrının sıfatları değil, Tanrının kendisidir. Tanrıya "iyi" sıfatını yüklemek o zamanın Mezopotamya kültürüne göre bakarsak, absüttür. Çünkü birden çok Tanrı ve Tanrıların nitelikleri vardır.