bilgisayar noobu
Kilopat
- Katılım
- 25 Ocak 2018
- Mesajlar
- 742
Yıllar önce forumu çok aktif kullanırdım ve o zamanlar hayatta en çok zevk aldığım şeylerden biriydi burada içimi dökmek. Her türden konular açar, ne kadar saçma olursa olsun konuşurdum.
Tabii aradan yıllar geçti ben de değiştim. Üniversite, iş hayatı, ilişkiler, arkadaşlıklar, kırılan kalpler, gidenler, kalanlar vs. derken insan değişiyor.
Bu zamana kadar hep güldüm, ota da güldüm boka da. Acı çektiğimde içimde tutarım, kendime saklarım birçoğunuz gibi. Tiksindiğimde uzaklaşmam, merak eder derininde ne var onu ararım. Güzel bir şey gördüğümde aklıma not eder, arada düşünürüm. Kötü bir anım aklıma geldiğinde sözsüz bir müzik açar, unutmaya çalışırım. Sıradan bir insanım, hiçbir zaman özel biri olmayacağımı bildiğim halde yaşayıp gidiyorum.
Kendime özel bir parfümüm hiç olmadı. Biri beni kokladığında hiçliğin kokusunu alır. Kendime ait alanım olmadı, ne evimde ne de zihnimde. Çok da param olmadı, istediklerimin çoğunu yapamadım. Unutamadım bazı şeyleri, özellikle acılarımı, çocukluğumu, hayatımdan giden insanları.
Çok çabuk bağlandım insanlara. Yeni bir ilişkim var şu sıralar, 1.5 aylık ve her gün onu düşünüyorum, özlüyorum bunca kaygının içinde. IELTS'e gireceğim 10 gün sonra, cebimde 1000 TL param yok.
Kendimi bulamıyorum bunca kargaşanın içinde, ben kimim onu bile bilmiyorum. Sadece adımı biliyorum sanki. İnsan olmayı beceriyor muyum emin değilim. Üzülüyor muyum bazı şeylere, sinirleniyor muyum emin değilim. Ne için yaşadığımdan dahi emin değilim.
Ufacık hayatımda bunları düşünüyorum. Peki siz hayatınızda neleri düşünüyorsunuz? Kendinizi nasıl anlamlandırıyorsunuz?
Tabii aradan yıllar geçti ben de değiştim. Üniversite, iş hayatı, ilişkiler, arkadaşlıklar, kırılan kalpler, gidenler, kalanlar vs. derken insan değişiyor.
Bu zamana kadar hep güldüm, ota da güldüm boka da. Acı çektiğimde içimde tutarım, kendime saklarım birçoğunuz gibi. Tiksindiğimde uzaklaşmam, merak eder derininde ne var onu ararım. Güzel bir şey gördüğümde aklıma not eder, arada düşünürüm. Kötü bir anım aklıma geldiğinde sözsüz bir müzik açar, unutmaya çalışırım. Sıradan bir insanım, hiçbir zaman özel biri olmayacağımı bildiğim halde yaşayıp gidiyorum.
Kendime özel bir parfümüm hiç olmadı. Biri beni kokladığında hiçliğin kokusunu alır. Kendime ait alanım olmadı, ne evimde ne de zihnimde. Çok da param olmadı, istediklerimin çoğunu yapamadım. Unutamadım bazı şeyleri, özellikle acılarımı, çocukluğumu, hayatımdan giden insanları.
Çok çabuk bağlandım insanlara. Yeni bir ilişkim var şu sıralar, 1.5 aylık ve her gün onu düşünüyorum, özlüyorum bunca kaygının içinde. IELTS'e gireceğim 10 gün sonra, cebimde 1000 TL param yok.
Kendimi bulamıyorum bunca kargaşanın içinde, ben kimim onu bile bilmiyorum. Sadece adımı biliyorum sanki. İnsan olmayı beceriyor muyum emin değilim. Üzülüyor muyum bazı şeylere, sinirleniyor muyum emin değilim. Ne için yaşadığımdan dahi emin değilim.
Ufacık hayatımda bunları düşünüyorum. Peki siz hayatınızda neleri düşünüyorsunuz? Kendinizi nasıl anlamlandırıyorsunuz?
Son düzenleme:
