Umut ve sabırın hızlı tükenmesi

WolreaG dedi:

Merhabalar kekemelik gerçekten normal bir şey olabilir ama bir insan konuşurken zorlanınca veya karşıdaki kişiyi fazla bekletince otomatik olarak geçmişten gelen yargılar geliyor göz önüne. Kekemeliği dert etmeyi nasıl bırakacağım ki? Ben bir şeyi dert etmeyi bırakamadım hiç, bilgisayarım mı kötü direkt değiştirdim şartlar ne olursa olsun biraz daha dayanayım veya aman boşver diye bişey yapamadım hiç. Aslında roman okumadım ama filmler izledim ve internette gördüklerim etki etmiş olabilir ve psikoloji okumuyorum, okumak isterdim gerçekten ama ben sanayide bir meslek yapıyorum.
Evet sürekli çalışmayı kaldırmaya çalışıyordum ama başaramıyordum hiç, bu konuşma sorunu yüzünden hiçbir etkinliğimin sonunu getiremedim; spor, gitar kursu, futbol gibi gibi. Evet o şakaların altında ezilip durdum ve hep güçsüz oldum hayatım boyunca bu yüzden birisi hep savunurdu beni ne kadar geç olsada. R'ler konusunda haklısınız kelimede çok az karşımıza çıkıyor ama dediğim gibi bir olay yaşanınca üzerine bunlar gelince insan neden olarak bunları buluyor.
Azim denen şeyi nasıl var edebilirim bilmiyorum. Disiplin ve azim bende çok az bulunuyor. Dediğiniz gibi çok savaştım bu sorunla ve artık kabul etmek istiyorum böyleyim ben diye ama benliğim istemiyorda. Mesela şuan çalıştığım işte 4. seviyedeyim neden 10. seviye yani ustamın seviyesine gelemeyeyim; arabam bir Alman markası ve neden o markanın daha iyi bir modeli olmasın diye diye hep kendime yarış koyarım, aslında yarıştan ziyade hayata tutunma çabası olabilir bu. Çünkü gerçekten boş birisiyim, işe gider işten eve gelir akşam konsolumla oynarım ve uyurum. Genel olarak hayatıma nasıl çözüm bulabilirim bilmiyorum ama kendimi düzeltmeyi çok isterim. Bu arada erkeğim.

Herkesin hayattan beklentileri, arzuları veya hedefleri var. "Şunu gerçekleştireyim benim için yeterli" diyenler gibi benimde var ve ben ailemle beraber akşam çay içerken normal bir şekilde babamla siyaset konuşmayı istiyorum. Çok basit bir şey belki insanlar için ama ben siyaset hayatıma girdi gireli bu günü bekliyorum ve siyaset hakkında bilgilerimi babama sunmak onla kavga etmek belkide kazanmak için yaşıyorum diyebilirim. Herkesin hayat beklentisi farklı benimde düzgün konuşarak bunları yapmak...

Genişletmek için tıkla...

Greenville dedi:

Psikolojide yaşadığın şeyin tam tanımı: Overcompensation
Yerini dolduramadığın hayatında birçok eksiklik olduğunu düşünüyorum. Bu eksiklikler sebebiyle anlık motivasyonlarla büyük işlere girişiyorsun.
Tembel olmanı kekemeliğe bağdaştırmışsın. Sanki kekemelik sana bir engelmiş gibi. Pektabii engeldir bu.
Ancak Aşık Veysel, kış soğunda kör şekilde 3 ay Ankara'ya yürürken körlük ona engel değil miydi?
Naim Süleymanoğlu değil miydi, astımına rağmen yüzlerce kiloyu taşıyan?
Donarak şehit olmayı göze alıp -ki şehit de oldu- çocuğunun hayatını bile riske atan 40 derecede cephane taşıyan değil miydi Şerife Bacı?
Arkasında idam fermanı yok muydu Kemal'in kurtarırken ülkeyi?

Kendi durumunu çok büyütüyor ve başarısızlıklarını kekemeliğe bağlıyorsun. Yapma.
Hala var şansın. Hala psikolog olabilirsin belki ilk müşterin ben olurum.

Evet zor bir hayat yaşamışsın anlayabiliyorum. Ama sağlıklısın ve yaşıyorsun. Şu aleme 1 kere geleceksin gerisinin ne olduğu belli değil. Ya hiçlik var ya da gerçekten bir tanrı var.
Tanrı yoksa sorun yok hayata 1 kere gelmişsin ve kötü biri değilsin. Tanrı varsa sorun yok kekemelik boyunca çektiğin acı sana cenneti garantileyecek.

Acının bir cevabı olacak. Senin elinde kalan ve yapabileceğin 2 şey var.
1- Çok çalışacak ve vatanına milletine destek olacaksın. Bu ülkeyi ileri götürecek kişi sen olacaksın.
2- Kekemeliği düzeltmeye değil kabullenmeye başlayacaksın. Ne kadar kafana takarsan o kadar artar.
Bir amaç uğruna yaşayacaksın. Bana sorarsan amacın ne? Türkleri yeniden hak ettiği noktaya toplamak.

Peki sana soruyorum. Senin amacın ne olacak?

Genişletmek için tıkla...

WolreaG dedi:

Merhabalar kekemelik gerçekten normal bir şey olabilir ama bir insan konuşurken zorlanınca veya karşıdaki kişiyi fazla bekletince otomatik olarak geçmişten gelen yargılar geliyor göz önüne. Kekemeliği dert etmeyi nasıl bırakacağım ki? Ben bir şeyi dert etmeyi bırakamadım hiç, bilgisayarım mı kötü direkt değiştirdim şartlar ne olursa olsun biraz daha dayanayım veya aman boşver diye bişey yapamadım hiç. Aslında roman okumadım ama filmler izledim ve internette gördüklerim etki etmiş olabilir ve psikoloji okumuyorum, okumak isterdim gerçekten ama ben sanayide bir meslek yapıyorum.
Evet sürekli çalışmayı kaldırmaya çalışıyordum ama başaramıyordum hiç, bu konuşma sorunu yüzünden hiçbir etkinliğimin sonunu getiremedim; spor, gitar kursu, futbol gibi gibi. Evet o şakaların altında ezilip durdum ve hep güçsüz oldum hayatım boyunca bu yüzden birisi hep savunurdu beni ne kadar geç olsada. R'ler konusunda haklısınız kelimede çok az karşımıza çıkıyor ama dediğim gibi bir olay yaşanınca üzerine bunlar gelince insan neden olarak bunları buluyor.
Azim denen şeyi nasıl var edebilirim bilmiyorum. Disiplin ve azim bende çok az bulunuyor. Dediğiniz gibi çok savaştım bu sorunla ve artık kabul etmek istiyorum böyleyim ben diye ama benliğim istemiyorda. Mesela şuan çalıştığım işte 4. seviyedeyim neden 10. seviye yani ustamın seviyesine gelemeyeyim; arabam bir Alman markası ve neden o markanın daha iyi bir modeli olmasın diye diye hep kendime yarış koyarım, aslında yarıştan ziyade hayata tutunma çabası olabilir bu. Çünkü gerçekten boş birisiyim, işe gider işten eve gelir akşam konsolumla oynarım ve uyurum. Genel olarak hayatıma nasıl çözüm bulabilirim bilmiyorum ama kendimi düzeltmeyi çok isterim. Bu arada erkeğim.

Herkesin hayattan beklentileri, arzuları veya hedefleri var. "Şunu gerçekleştireyim benim için yeterli" diyenler gibi benimde var ve ben ailemle beraber akşam çay içerken normal bir şekilde babamla siyaset konuşmayı istiyorum. Çok basit bir şey belki insanlar için ama ben siyaset hayatıma girdi gireli bu günü bekliyorum ve siyaset hakkında bilgilerimi babama sunmak onla kavga etmek belkide kazanmak için yaşıyorum diyebilirim. Herkesin hayat beklentisi farklı benimde düzgün konuşarak bunları yapmak...

Hocam siz benden büyüksünüz ve siz hayatın bir kısmını yaşamışsınız. Özellikle askere kekemeyiz diye gitmeme diye bişey var mı? Ben param olsa bile 6 ay gidicem diyen kısımdanım ve konuşmam engel olursa gerçekten hayal kırıklığına uğrarım -belki o zaman mutlu olabilirim- Hayat bir yerde rayına giriyor ama düzgün konuşmayı önemsemiyor musunuz hocam? Ben şarkı söylerken çok rahat konuşurum her kekeme böyle ve 'şarkı söylerkenki akışkan konuşmamı normal bir sohbette düşündüğümde garip oluyorum bu mümkün olabilir mi bu büyü mü diye', bunu gerçekleştirmek istiyorum bu yüzden. Bu dediğimi çok küçükken yazmıştım bir kağıda. Yıldızlara ulaşmak gibi bir şey benim için konuşabilmek.

Genişletmek için tıkla...

BeritAksöz dedi:

Askerlikten kastım zorunlu hizmet değil, tamamen konuşma engeliniz yoksa muaflık söz konusu olmaz, ben profesyonel askerlikten bahsettim. Kekemeliğin binbir türlü varyasyonu var, eğer nörolojik temelli ise zaten çözüm pek mümkün olmuyor. Kekemelik yaşamış uzmanlardan terapi görmek daha sağlıklı olacaktır, diğerleri basmakalıp yaklaşım sergiliyor. Ben kabullendiğim için uğraşmıyorum artık.

Genişletmek için tıkla...

Greenville dedi:

Psikolojide yaşadığın şeyin tam tanımı: Overcompensation
Yerini dolduramadığın hayatında birçok eksiklik olduğunu düşünüyorum. Bu eksiklikler sebebiyle anlık motivasyonlarla büyük işlere girişiyorsun.
Tembel olmanı kekemeliğe bağdaştırmışsın. Sanki kekemelik sana bir engelmiş gibi. Pektabii engeldir bu.
Ancak Aşık Veysel, kış soğunda kör şekilde 3 ay Ankara'ya yürürken körlük ona engel değil miydi?
Naim Süleymanoğlu değil miydi, astımına rağmen yüzlerce kiloyu taşıyan?
Donarak şehit olmayı göze alıp -ki şehit de oldu- çocuğunun hayatını bile riske atan 40 derecede cephane taşıyan değil miydi Şerife Bacı?
Arkasında idam fermanı yok muydu Kemal'in kurtarırken ülkeyi?

Kendi durumunu çok büyütüyor ve başarısızlıklarını kekemeliğe bağlıyorsun. Yapma.
Hala var şansın. Hala psikolog olabilirsin belki ilk müşterin ben olurum.

Evet zor bir hayat yaşamışsın anlayabiliyorum. Ama sağlıklısın ve yaşıyorsun. Şu aleme 1 kere geleceksin gerisinin ne olduğu belli değil. Ya hiçlik var ya da gerçekten bir tanrı var.
Tanrı yoksa sorun yok hayata 1 kere gelmişsin ve kötü biri değilsin. Tanrı varsa sorun yok kekemelik boyunca çektiğin acı sana cenneti garantileyecek.

Acının bir cevabı olacak. Senin elinde kalan ve yapabileceğin 2 şey var.
1- Çok çalışacak ve vatanına milletine destek olacaksın. Bu ülkeyi ileri götürecek kişi sen olacaksın.
2- Kekemeliği düzeltmeye değil kabullenmeye başlayacaksın. Ne kadar kafana takarsan o kadar artar.
Bir amaç uğruna yaşayacaksın. Bana sorarsan amacın ne? Türkleri yeniden hak ettiği noktaya toplamak.

Peki sana soruyorum. Senin amacın ne olacak?

Genişletmek için tıkla...

SiyahPassat dedi:

Kekemeliğin konuşma egzersizleri var diye biliyorum. Hayata bir kere geliyorsun bunu unutmayarak yaşamak lazım. Şu anda çamurun içinde bomboş debelenmek yerine çıkmak için çare aramak lazım. Kendini motive edip kendini geliştir birkaç ay sonra bana ne olmuş diye inanamazsın kendini.

Son olarak spor yapıp fit olduktan sonra kötü bir yüz bile kızların ilgisini çekiyor. Kekemeliği şirin bulan milyonlar var. Sana tavsiyem yabancı bul sende.

Genişletmek için tıkla...

Maddoxkkm dedi:

Hocam merak ettiğimden soruyorum, mesajda Tanrı ya varsa ya da yoksa demişsiniz. Sizin inandığınız bir seçenek yok mu? Ya var, ya yok olmaz. Birine inanılır.

Genişletmek için tıkla...

SiyahPassat dedi:

Ağlamayı bırakıp para kasmak lazım. Köppek gibi çalışıp iyi bir hayat elde etmek lazım. Deli gibi spor yapıp fit olup karı kız tavlamak lazım.

Hayata bir kere geliyoruz ve şahsen Tanrı'lara inanmıyorum. Düzgün yaşamak çok önemli. Herhangi bir şeye bahane bulup üzülmeyi bırakmak lazım.

Türkiye iğrenç bir ülke olmaya gidiyor, çözüm olarak almancı manita yaptım kendisini sürekli aşağılayan, güzel olduğuna inanmayan efsanevi bir kızla tanıştım. Bayağı asosyaldi. Eski sevgilisi aldatmış. Yedinci ayımıza giriyoruz şu an. Bir iki ay içinde evleneceğim daha 18 olmama rağmen. Kendisini seviyorum kullanma gibi bir amacım yok fakat bu kararın hayatımı değiştireceğine inancım tam.
Bir de istediğim üniversiteye gidip diş hekimliğini bitirirsem tadından yenmeyecek.



Bence hayat kaliteni düşüren komplekslerden vazgeçmeye çalış. Güzel arkadaşlar edinebilirsin bu çok işe yarıyor.

Genişletmek için tıkla...