part 1 - Bugün ekransız hobi yapmanın neden bu kadar zorlaştığını. Ve günümüzdeki gençlerin bu denli kültürsüz olup hayata neden bu kadar dar açıda baktıklarını tartışmak istiyorum. Öncelikle ekransız hobi kısmından başlayacağım. Günümüzde son 10 yılda olduğu gibi giderek insanlar teknolojiye bağımlı hale gelmiş bulunmakta. Şu an 1 yaşında çocukların bile ekran süresi 3-5 saat. Bu ailelerin sorumsuzluğu mu yoksa yeni çağın normali mi? Açıkçası bu iki fikrinde ortasındayım demek isterim. Fakat bana göre biraz ailelerin bulduğu kolay yöntem gibi. Bu da muhtemelen yeni nesildeki sanat anlayışını çok değiştirecek. Herkes herkesin kopyası olduğu için muhtemelen yapay zeka ile yapılmış resimlere " sanat" diyeceğiz. Ki günümüzde bile çoğu insanın içinde sanat ruhu yok. Bu durum sadece ülkemizde değil dünyada böyle ki her şey gri-siyah-beyaz temalarda " insan ruhu" anlamını geriye atarak normalleştirilen bir konu. Gelecekte muhtemelen sadece bu renklere sahip bir gelecek yaşayacağız. Konumuza geri dönersek kendim neredeyse 18 yaşındayım. Etrafa baktığım zaman çok iyi fikirlere sahip insanlarda olsa bile büyük çoğunlukta dünyayı yaşadığı mahalle gibi sanan bir zihniyet mevcut. Her şey bu kadar ulaşılabilirken bu bilgisizlik nasıl oluyor aklım almıyor aslında. Popüler müziklerde kadın ve kadn bedeni aşağılanırken buna bayanların eşlik etmesi. Erkeklerin bu olayları havalandırarak anlatmasını hiç saymıyorum. Peki insanların ekransız hobi
"Yapamaması" bakın yapmaması değil. Bunu okuyacak olursa herkesin kendine bir sormasını istiyorum. En son ne zaman sıkıldınız? En basitinden kitap bile okumaya kalkıldığında bilinmeyen kelimeler, müzikler ya da en basitinden bildirim sesi yüzünden ekrana bakılan bir zamandayız. Gerçekten önceden sıkılırdık ama gerçekten sıkılırdık. Oturur yapacak bir şey bulurduk zaman yavaşlardı. Şu an bile sıkılınca en basitinden oturup Reels kaydırıyoruz. Bu depomin algısını bu denli değişmek ne kadar doğru? Tabii ki gençler için seçenekler çok dar.
"Yapamaması" bakın yapmaması değil. Bunu okuyacak olursa herkesin kendine bir sormasını istiyorum. En son ne zaman sıkıldınız? En basitinden kitap bile okumaya kalkıldığında bilinmeyen kelimeler, müzikler ya da en basitinden bildirim sesi yüzünden ekrana bakılan bir zamandayız. Gerçekten önceden sıkılırdık ama gerçekten sıkılırdık. Oturur yapacak bir şey bulurduk zaman yavaşlardı. Şu an bile sıkılınca en basitinden oturup Reels kaydırıyoruz. Bu depomin algısını bu denli değişmek ne kadar doğru? Tabii ki gençler için seçenekler çok dar.
