Her şey geri düzelebilir ama yozlaşmaya ugramış toplumu düzeltmek mümkün degil. Ben mi hata yapıyorum yoksa haklı mıyım? Gittikce umutsuzlanmaya başladım. Daha 2 yıl önce çok iyi bildigim insanlar bugün sadece kendi çıkarını düşünüyor. Ailem sağ olsun yetiştirilme tarzımdam dolayı çogu insanın karakterini fark edip serseri tipli insanlardan uzak durdum özellikle lise hayatımda, sonunda düzgün arkadaş buldum dedigim anda gerçek yüzlerini fark ettim hepsi çıkarcı egosonu tatmin etmeye çalışan kıskanç insanlar oldugu ortaya çıktı.
Lisede ilk senemde 2. dönem daha iyi bir okula geçtim. Sözde arkadaş dedigim kişiler nasılsın dedigimde direkt ders ortalamamı soruyorlardı, yeni okulumda sınıf arkadaşı dedigim kişiler hocalar beni övünce kıskançlıkdan kuduruyorlardı, 2. senemde gerçekten iyi insan sandıgım arkadaşım vardı, agzından küfür çıkmaz degişik hareketler yapmazdı ödev oldugunda eve, ramazanda iftara çagırırdım buluşurduk ama sonuç olarak 3. senemde bölümümüz ayrıldıgında görmezden gelmeye başlayıp arkadan hakkımda özel şeyleri yaymış. Niye yaptıgıda tam komedi sayılır
Dil sınıfına geçtigim, ortam degiştigi için bu sefer iyi denk gelir diye umut ettigim anda sadece egosunu tatmin etmek için her söyledigi laftan yarısı yalan çıkan insanlarla karşılaştım (çocuk bir gün 3 monitörüm var şu ekran kartım var vb. hava atıyordu sonraki haftalarda unutup bunun farklı versiyonuyla hava attıgını sanıp yalanını ortaya çıkarıyordu), son senemde yeni kişi geldi belki farklılık olur dedim sohbet ettim o kişi de aldıgım nottan giyindigim tarza kadar kıskanç çıktı. Sene sonunda gidersem kötü bir üniversiteye gidecektim ama lisede yaşadıgımı yaşamamak için ilk 10 sayılabilecek üniversiteye gidebilmek için mezuna kaldım. Birinin yardıma ihtiyacı varsa ettim, benim yemegim varsa yanındakinin yoksa paylaştım.
Ders notlarımla da hava atan bir insan olmadım ama hoca toplu olarak notları okudugunda yüzleri degişip illaki kıskanacak bir şeyler buldular, sadece okul degil yaz zamanlarında işte çalışırken çıkışımı verdigimde benim yüzüme gülen insanların arkadan çatladıklarını gördüm. En sonunda çevre olmadan zamanımı sınava hazırlanıp, kitap okur halde buldum. Nasıl uygun arkadaş bulabilecegim, ters yaptığım bir şeyler mi var? İşin tuhafı bir tanıdıgım akraba çevresindeki arkadaşlarını hiç umursamaz arasınlar isterse açar istemezse 1 hafta sonra geri arar birisi aradıgında derdini anlattıgında bir daha arama derse bile peşini bırakmazlar daha birçok yaptıgı şey var ama benim tam tersi durumumu yaşıyor. Belki de çözüm kimseyi umursayıp, çevreye göre egoist olup yaşamaktır.
Lisede ilk senemde 2. dönem daha iyi bir okula geçtim. Sözde arkadaş dedigim kişiler nasılsın dedigimde direkt ders ortalamamı soruyorlardı, yeni okulumda sınıf arkadaşı dedigim kişiler hocalar beni övünce kıskançlıkdan kuduruyorlardı, 2. senemde gerçekten iyi insan sandıgım arkadaşım vardı, agzından küfür çıkmaz degişik hareketler yapmazdı ödev oldugunda eve, ramazanda iftara çagırırdım buluşurduk ama sonuç olarak 3. senemde bölümümüz ayrıldıgında görmezden gelmeye başlayıp arkadan hakkımda özel şeyleri yaymış. Niye yaptıgıda tam komedi sayılır
Dil sınıfına geçtigim, ortam degiştigi için bu sefer iyi denk gelir diye umut ettigim anda sadece egosunu tatmin etmek için her söyledigi laftan yarısı yalan çıkan insanlarla karşılaştım (çocuk bir gün 3 monitörüm var şu ekran kartım var vb. hava atıyordu sonraki haftalarda unutup bunun farklı versiyonuyla hava attıgını sanıp yalanını ortaya çıkarıyordu), son senemde yeni kişi geldi belki farklılık olur dedim sohbet ettim o kişi de aldıgım nottan giyindigim tarza kadar kıskanç çıktı. Sene sonunda gidersem kötü bir üniversiteye gidecektim ama lisede yaşadıgımı yaşamamak için ilk 10 sayılabilecek üniversiteye gidebilmek için mezuna kaldım. Birinin yardıma ihtiyacı varsa ettim, benim yemegim varsa yanındakinin yoksa paylaştım.
Ders notlarımla da hava atan bir insan olmadım ama hoca toplu olarak notları okudugunda yüzleri degişip illaki kıskanacak bir şeyler buldular, sadece okul degil yaz zamanlarında işte çalışırken çıkışımı verdigimde benim yüzüme gülen insanların arkadan çatladıklarını gördüm. En sonunda çevre olmadan zamanımı sınava hazırlanıp, kitap okur halde buldum. Nasıl uygun arkadaş bulabilecegim, ters yaptığım bir şeyler mi var? İşin tuhafı bir tanıdıgım akraba çevresindeki arkadaşlarını hiç umursamaz arasınlar isterse açar istemezse 1 hafta sonra geri arar birisi aradıgında derdini anlattıgında bir daha arama derse bile peşini bırakmazlar daha birçok yaptıgı şey var ama benim tam tersi durumumu yaşıyor. Belki de çözüm kimseyi umursayıp, çevreye göre egoist olup yaşamaktır.
Son düzenleyen: Moderatör: