Hayatta hiç başarılı değilim

Valla biliyor musun bu hissi yaşayan tek kişi olmadığım için sevindim ama sevindiğim için üzüldüm. Hocam yetenek her şey değil, sınıfına bak kimde ne yetenek var. 30 kişilik sınıfında 5 kisi de yetenek vardır onda da çok çabalamaktan gelen yetenek. Bir şeyi çok yaparsan öğrenirsin başkasına yetenek gibi gelir. Ben düzelmek istesem ilk yapacağım şey bir sabah kalkip aynadan kendime bakardım ve "düzelmem gerekiyor" derdim. Okulum mu var giderdim eve gelince spor salonuna gitmek icin çabalardım. Arkadaş edinmek zor bir süreç benimde yok o yüzden tavsiye edemem bir şeyi ama spor salonunda arkadaş edinmek kolay, okulda öyle. Sana önerim okumaya çaliş eskilerin dedigi gibi baltaya sap ol, yoksa sabahın 8inde rüzgar yüzüne yüzüne eserken ustana takım götürürsün, o zaman pişman olma...
Yahu kardeşim arkadaş edinmek zor bir süreç değil birine he desen yolsa yine arkadaş olursun. Dost bulmak zor dost.
 
Vallahi biliyor musun bu hissi yaşayan tek kişi olmadığım için sevindim ama sevindiğim için üzüldüm. Hocam yetenek her şey değil, sınıfına bak kimde ne yetenek var. 30 kişilik sınıfında 5 kisi de yetenek vardır onda da çok çabalamaktan gelen yetenek. Bir şeyi çok yaparsan öğrenirsin başkasına yetenek gibi gelir. Ben düzelmek istesem ilk yapacağım şey bir sabah kalkip aynadan kendime bakardım ve "düzelmem gerekiyor" derdim. Okulum mu var giderdim eve gelince spor salonuna gitmek icin çabalardım. Arkadaş edinmek zor bir süreç benim de yok o yüzden tavsiye edemem bir şeyi ama spor salonunda arkadaş edinmek kolay, okulda öyle. Sana önerim okumaya çaliş eskilerin dedigi gibi baltaya sap ol, yoksa sabahın 8'inde rüzgar yüzüne yüzüne eserken ustana takım götürürsün, o zaman pişman olma...

Ya aslında her şeyin farkında olup hiçbir şey yapmamak insanın üzerine daha da büyük bir işkence bırakıyor. Şahsi adıma konuşursam ne sorunum var? Sabah kalkacağım oturup ders çalışacağım ama sabah kalkamadığım zaman tüm günümün iptal olduğunu düşünüyorum. O iğrenç psikolojiye giriyorum ve günüm tamamen iğrenç geçiyor. Sabah erken kalksam da bu sefer diyorum ki "sabah erken kalktın neden daha fazla çalışmadın? Daha fazla çalışma imkanın vardı." böyle diyerekde kendimi yiyorum bu sefer. Başka hayatımda hiçbir yükümlülüğüm yok, ileride pişman olacağımı da çok iyi biliyorum ama bunu bile bile çalışmamak insanı çok üzüntüye götürüyor. Nerede kaçırıyorum anlamadım.

Yahu kardeşim arkadaş edinmek zor bir süreç değil birine he desen yolsa yine arkadaş olursun. Dost bulmak zor dost.

Hocam inanın bazı insanlar için "arkadaş" edinmek bile zor. İnsan fazla darlanabiliyor. Öyle her gelen ile de konuşulmuyor. Ha dost bulmak gerçekten çok çok zor. Lisede bir sürü arkadaşlığım vardı. Okul bittikten sonra bir tanesi gelip "nasılsın?" yazmadı. 9 senelik arkadaşım bile sadece para istemeye yazıyor.
 
Ya aslında her şeyin farkında olup hiçbir şey yapmamak insanın üzerine daha da büyük bir işkence bırakıyor. Şahsi adıma konuşursam ne sorunum var? Sabah kalkacağım oturup ders çalışacağım ama sabah kalkamadığım zaman tüm günümün iptal olduğunu düşünüyorum. O iğrenç psikolojiye giriyorum ve günüm tamamen iğrenç geçiyor. Sabah erken kalksam da bu sefer diyorum ki "sabah erken kalktın neden daha fazla çalışmadın? Daha fazla çalışma imkanın vardı." böyle diyerekde kendimi yiyorum bu sefer. Başka hayatımda hiçbir yükümlülüğüm yok, ileride pişman olacağımı da çok iyi biliyorum ama bunu bile bile çalışmamak insanı çok üzüntüye götürüyor. Nerede kaçırıyorum anlamadım.
Haklısınız bunu bende yaşıyordum. Ülkemizin durumu mu diyeyim yoksa genel liseli psikolojisi mi diyeyim bilmiyorum ama bende böyleydim. Çalışsam yaparım aklım alıyor konuları ama çalışmıyordum. Derse otur soruyu oku düşün karşılaştır doğruyu seç işaretle ve kontrol et döngüsünü hiç sevmedim. Dediğiniz gibi farkında olup yapmamak çok ağır bir şey. Şuan 19 yaşına giricem 1 ay sonra ve geçen dönem mezun oldum liseden direk çalışmaya başladım. Belki de son sınıfta çalışsaydım güzel bölüm kazanıp 4 yıl daha çocukluğumu yaşayacaktım olgunlaşmak zorunda kalmayacaktım. Bunları düşününce insanın "neden varım ki?" sorusu dolaşıyor kafasında. Ne özelliğim var diyorum içimden hep. Arabam var tamam ailem sağ işim var ama mutlu değilim. Allah'tan uzak mıyım diye düşünüyorum elhamdurillah ibadetlerimi tam olmasa da yerine getiriyorum yani aslında 4/4'lüğüm. Ama huzurum yok gün içinde sinirliyim mutlu değilim. Konu sahibi de bence benim gibi bir ruh halinde. Antidepresan mı yazılmalı acaba hepimize. :D
 
Haklısınız bunu bende yaşıyordum. Ülkemizin durumu mu diyeyim yoksa genel liseli psikolojisi mi diyeyim bilmiyorum ama bende böyleydim. Çalışsam yaparım aklım alıyor konuları ama çalışmıyordum. Derse otur soruyu oku düşün karşılaştır doğruyu seç işaretle ve kontrol et döngüsünü hiç sevmedim. Dediğiniz gibi farkında olup yapmamak çok ağır bir şey. Şu an 19 yaşına gireceğim 1 ay sonra ve geçen dönem mezun oldum liseden direk çalışmaya başladım. Belki de son sınıfta çalışsaydım güzel bölüm kazanıp 4 yıl daha çocukluğumu yaşayacaktım olgunlaşmak zorunda kalmayacaktım. Bunları düşününce insanın "neden varım ki?" sorusu dolaşıyor kafasında. Ne özelliğim var diyorum içimden hep. Arabam var tamam ailem sağ işim var ama mutlu değilim. Allah'tan uzak mıyım diye düşünüyorum elhamdülillah ibadetlerimi tam olmasa da yerine getiriyorum yani aslında 4/4'lüğüm. Ama huzurum yok gün içinde sinirliyim mutlu değilim. Konu sahibi de bence benim gibi bir ruh halinde. Antidepresan mı yazılmalı acaba hepimize. :D

Kesinlikle aynıyız. Ne fazla ne eksik. Aynı şeylerden muzdaribim belki de benim için değildir üniversite okumak. :(
 
Kesinlikle aynıyız. Ne fazla ne eksik. Aynı şeylerden muzdaribim belki de benim için değildir üniversite okumak. :(
Hocam kendi yolunuzu çizmek çok zor biliyorum bende kendi yolumu çizdim ama çizerken çok korkarak çizdim ki hala çiziyorum. Yöneldiğim yol doğru yol ama yani 18 yaşındayken çırak olmak zor, mesela 10dk önce sosyal medyadan story atmış üniversiteye giden arkadaşım ve kafede eğleniyorlar arkadaşlarıyla. Ben ise eve geldim ve yarın gelecek işleri düşünüyorum. Bu zor bir durum, sizin durumunuzu da geçen sene yaşadım hocam hayat zor bikere bunu göz önünde bulundurmak lazım. Bir yolu seçtiğinde diğeri çok güzel gelicek. Her zaman yan komşumuzun bahçesini kıskanırız ama kendi bahçemizi güzel yapmak için uğraşmalıyız kafasındayım ben. Yaklaşık 1 yıldır sinir krizleri geçire geçire gittiğim dükkana önümüzdeki pazar günü bir araç yapmak için gideceğim kendi müşterim yani, bunu görmekte gurur verici. Kendimden çok bahsettim kusuruma bakmayın.
 
Hocam kendi yolunuzu çizmek çok zor biliyorum bende kendi yolumu çizdim ama çizerken çok korkarak çizdim ki hala çiziyorum. Yöneldiğim yol doğru yol ama yani 18 yaşındayken çırak olmak zor, mesela 10dk önce sosyal medyadan story atmış üniversiteye giden arkadaşım ve kafede eğleniyorlar arkadaşlarıyla. Ben ise eve geldim ve yarın gelecek işleri düşünüyorum. Bu zor bir durum, sizin durumunuzu da geçen sene yaşadım hocam hayat zor bir kere bunu göz önünde bulundurmak lazım. Bir yolu seçtiğinde diğeri çok güzel gelecek. Her zaman yan komşumuzun bahçesini kıskanırız ama kendi bahçemizi güzel yapmak için uğraşmalıyız kafasındayım ben. Yaklaşık 1 yıldır sinir krizleri geçire geçire gittiğim dükkana önümüzdeki pazar günü bir araç yapmak için gideceğim kendi müşterim yani, bunu görmekte gurur verici. Kendimden çok bahsettim kusuruma bakmayın.

Yok hocam estağfurullah. Bende 19 yaşıma gireceğim bu sene. Akademik olarak hep başarısızdım. Bu yüzden hep bir ön yargı vardı. Ailem çok çabalıyor ama ben yapamıyorum. Daha doğrusu yapmıyorum. İçimde gram üniversite okumaya dair bir istek yok. Yani yok hani bakıyorum insanlara "kanka ortam falan çok iyiii" yok abi bende öyle değil. Canım direkt istemiyor. Anlam veremiyorum. Belki de başka bir yerden kazanacağız.
 
Yok hocam estağfurullah. Bende 19 yaşıma gireceğim bu sene. Akademik olarak hep başarısızdım. Bu yüzden hep bir ön yargı vardı. Ailem çok çabalıyor ama ben yapamıyorum. Daha doğrusu yapmıyorum. İçimde gram üniversite okumaya dair bir istek yok. Yani yok hani bakıyorum insanlara "kanka ortam falan çok iyiii" yok abi bende öyle değil. Canım direkt istemiyor. Anlam veremiyorum. Belki de başka bir yerden kazanacağız.
Aynı duyguları bende yaşadım ve hala içimde bir ukte kaldı. Ortam iyi falan lafı değilde beni lisenin devamı olması mutlu ediyordu. Arkadaşların var yaşıtların. Lise bitince kim yanında kalacak? En yakın 2 arkadaşım vardı ama şuan yalnızım, bazen tiktoktan attığım videoları beğeniyorlar bazen bende onların videolarına kalp atıyorum. Sana önerim ders çalışmak istemiyorsun hedefin yok yani kısaca. Bende bu durumdaydım ve keşke daha çok yapsaydım diyorum. Öğretmenlerimle daha çok konuşurdum daha çok okuldan kaçardım (tavsiye değildir başka arkadaşlar, dost sohbeti yapıyorum) daha çok dışarıdan izinsiz yemek söylerdim daha çok telefon vermezdim daha çok arkadaş edinip konuşurdum daha çok küçük sınıflara girip kardeşlerimin omuzlarından tutup onlara aslan parçası derdim daha çok sınav zamanı yanımdakinin kağıdını alıp sınavını fulleyip ondan teşekkür almak isterdim. Yani her şeyi yap hocam. Son yılın muhtemelen hatırlamıyorum dediysen ama yaşa yani. Çünkü sonra hayatın eskisi gibi olmayacak ve her gün üzüleceksin hayatın yaşanmaya değer olmadığını anlayacaksın.
 
Ya aslında her şeyin farkında olup hiçbir şey yapmamak insanın üzerine daha da büyük bir işkence bırakıyor. Şahsi adıma konuşursam ne sorunum var? Sabah kalkacağım oturup ders çalışacağım ama sabah kalkamadığım zaman tüm günümün iptal olduğunu düşünüyorum. O iğrenç psikolojiye giriyorum ve günüm tamamen iğrenç geçiyor. Sabah erken kalksam da bu sefer diyorum ki "sabah erken kalktın neden daha fazla çalışmadın? Daha fazla çalışma imkanın vardı." böyle diyerekde kendimi yiyorum bu sefer. Başka hayatımda hiçbir yükümlülüğüm yok, ileride pişman olacağımı da çok iyi biliyorum ama bunu bile bile çalışmamak insanı çok üzüntüye götürüyor. Nerede kaçırıyorum anlamadım.



Hocam inanın bazı insanlar için "arkadaş" edinmek bile zor. İnsan fazla darlanabiliyor. Öyle her gelen ile de konuşulmuyor. Ha dost bulmak gerçekten çok çok zor. Lisede bir sürü arkadaşlığım vardı. Okul bittikten sonra bir tanesi gelip "nasılsın?" yazmadı. 9 senelik arkadaşım bile sadece para istemeye yazıyor.
Bak işte o dediğin arkadaş modeline şunu yapacaksın. Sen de onu o şekilde kullanacaksın ki biraz imana gelsin. Ben de öyle yapıyordum mesela.

Aynı duyguları bende yaşadım ve hala içimde bir ukte kaldı. Ortam iyi falan lafı değilde beni lisenin devamı olması mutlu ediyordu. Arkadaşların var yaşıtların. Lise bitince kim yanında kalacak? En yakın 2 arkadaşım vardı ama şuan yalnızım, bazen tiktoktan attığım videoları beğeniyorlar bazen bende onların videolarına kalp atıyorum. Sana önerim ders çalışmak istemiyorsun hedefin yok yani kısaca. Bende bu durumdaydım ve keşke daha çok yapsaydım diyorum. Öğretmenlerimle daha çok konuşurdum daha çok okuldan kaçardım (tavsiye değildir başka arkadaşlar, dost sohbeti yapıyorum) daha çok dışarıdan izinsiz yemek söylerdim daha çok telefon vermezdim daha çok arkadaş edinip konuşurdum daha çok küçük sınıflara girip kardeşlerimin omuzlarından tutup onlara aslan parçası derdim daha çok sınav zamanı yanımdakinin kağıdını alıp sınavını fulleyip ondan teşekkür almak isterdim. Yani her şeyi yap hocam. Son yılın muhtemelen hatırlamıyorum dediysen ama yaşa yani. Çünkü sonra hayatın eskisi gibi olmayacak ve her gün üzüleceksin hayatın yaşanmaya değer olmadığını anlayacaksın.
Dediklerinin çoğunu yapmış biri olarak aynı durumdayız hocam sanırım.😁
 

Bu konuyu görüntüleyen kullanıcılar

Technopat Haberler

Yeni konular

Geri
Yukarı