Arkadaşlarım tarafından dışlanıyorum

Enzo St. John

Hectopat
Katılım
16 Mart 2023
Mesajlar
1.095
Makaleler
1
Çözümler
6
Yer
Gaziantep
Daha fazla  
Sistem Özellikleri
MSI B450M GAMING PLUS | AMD Ryzen 5 2600 | Sapphire RX580 8GB | Corsair 2x8GB Vengeance LPX | Thermaltake V200TG | 1TB HDD | 512GB M2 SSD
Cinsiyet
Erkek
Merhaba, ben bir lise öğrencisiyim ve Gaziantep'te yaşıyorum. Liseye bu sene başladım lisem nitelikli ve yüksek puanlı olmasına rağmen arkadaşlarım beni dışlıyor. Olaylar şöyle başladı bir grubumuz vardı ve hatta grubu kuran ortaokul sınıf arkadaşımdı. Ben bir kaç kere şakasına grubumuz arasında arkadaşlarımın komik fotoğraflarını yolladım. Bundan sonra ise benim olmadığım bir grup kurmuşlar ve bu benim kulağıma geldi. Grubu kuran kişi ortaokul arkadaşım. Ben buna baya sinirlendim ve gruptan çıktım iletişimi kestim ama yazarlarsa veya okulda konuşurlarsa terslemezdim. Hatta benim olmadığım grupta topluca plan yapıp kafeye falan gitmişler. Karne gününde de hepsi anlaşıp gömlekle geldi ve oradan Playstation kafeye gittiler. Dilim bende gelebilir miyim cümlesini kurmaya ermedi. Bu ortam yüzünden okulumada gitmiyorum devam zorunluluğu olmadığı için. Ailemde sürekli üstüme iş yüklüyorlar bir şey diyince okula bile gitmiyorsun diyorlar. Ayakkabı istedim çakma Adidas kullanıyorum okula bile gitmiyorsun ne yapacaksın dedi. Okula gitmeme sebebimi söyleyemiyorum dışlanıyorum diyemiyorum. Bir gün içimi dökücem diyorum söyleyemiyorum. İnt*har eşiğine geldim yalnızlıktan ve ailemin bu tavırından. Elime evde yatağın altında olan t*bancayı aldım şarjörünü taktım devamına cesaret edemedim ve orda int*harın mantıksız olduğunu anladım. Ama yine de çok sıkılıyorum. Ne yapabilirim dostlar yazılıların zorunlu olup olmayacağı da belli değil yazılılar zorunlu olursa kalırım sınıfta. Çok sıkıcı geçiyor hayatım hep odama kapanığım. Yalnız olduğumu belli etmemeye çalışıyorum ufak bir yalnızlıkla ilgili video görünce bile ağlıyorum hatta bu yazıyı yazarken bir kaç gözyaşı damlattım. Yazım uzun olmuşsa kusuruma bakmayın.

.
 
Yalnızlığa alışman gerek her zaman yanında birileri olmayacak ve kendinle güzel vakit geçirmesini öğrenmen lazım. Okulda yapılan etkinliklere veyahut kurslara katılabilirsin arkadaşların çoğalır. İntihar gibi saçma sapan fikirlere kapılma. Sorunlarınla yüzleş ve onları çözmeye çalış.
 
Merhaba, ben bir lise öğrencisiyim ve Gaziantep'te yaşıyorum. Liseye bu sene başladım lisem nitelikli ve yüksek puanlı olmasına rağmen arkadaşlarım beni dışlıyor. Olaylar şöyle başladı bir grubumuz vardı ve hatta grubu kuran ortaokul sınıf arkadaşımdı. Ben bir kaç kere şakasına grubumuz arasında arkadaşlarımın komik fotoğraflarını yolladım. Bundan sonra ise benim olmadığım bir grup kurmuşlar ve bu benim kulağıma geldi. Grubu kuran kişi ortaokul arkadaşım. Ben buna baya sinirlendim ve gruptan çıktım iletişimi kestim ama yazarlarsa veya okulda konuşurlarsa terslemezdim. Hatta benim olmadığım grupta topluca plan yapıp kafeye falan gitmişler. Karne gününde de hepsi anlaşıp gömlekle geldi ve oradan Playstation kafeye gittiler. Dilim bende gelebilir miyim cümlesini kurmaya ermedi. Bu ortam yüzünden okulumada gitmiyorum devam zorunluluğu olmadığı için. Ailemde sürekli üstüme iş yüklüyorlar bir şey diyince okula bile gitmiyorsun diyorlar. Ayakkabı istedim çakma Adidas kullanıyorum okula bile gitmiyorsun ne yapacaksın dedi. Okula gitmeme sebebimi söyleyemiyorum dışlanıyorum diyemiyorum. Bir gün içimi dökücem diyorum söyleyemiyorum. İnt*har eşiğine geldim yalnızlıktan ve ailemin bu tavırından. Elime evde yatağın altında olan t*bancayı aldım şarjörünü taktım devamına cesaret edemedim ve orda int*harın mantıksız olduğunu anladım. Ama yine de çok sıkılıyorum. Ne yapabilirim dostlar yazılıların zorunlu olup olmayacağı da belli değil yazılılar zorunlu olursa kalırım sınıfta. Çok sıkıcı geçiyor hayatım hep odama kapanığım. Yalnız olduğumu belli etmemeye çalışıyorum ufak bir yalnızlıkla ilgili video görünce bile ağlıyorum hatta bu yazıyı yazarken bir kaç gözyaşı damlattım. Yazım uzun olmuşsa kusuruma bakmayın.

.
Dostum yaşın gereği her şey çok ağır geliyor zaten o dönemlerde. Yalnızlık ve dışlanmak çok zor fakat çözüm olarak ben de okul değiştirmeni öneririm. Okuyamdıktan sonra okulun ve hocaların niteliğinin bir önemi kalmaz. Önce psikolojini düzeltmen lazım, bu halde zaten derse odaklanamazsın.
 
Elime evde yatağın altında olan t*bancayı aldım şarjörünü taktım devamına cesaret edemedim ve orda int*harın mantıksız olduğunu anladım. Ama yine de çok sıkılıyorum. Ne yapabilirim dostlar yazılıların zorunlu olup olmayacağı da belli değil yazılılar zorunlu olursa kalırım sınıfta. Çok sıkıcı geçiyor hayatım hep odama kapanığım. Yalnız olduğumu belli etmemeye çalışıyorum ufak bir yalnızlıkla ilgili video görünce bile ağlıyorum hatta bu yazıyı yazarken bir kaç gözyaşı damlattım.
Bunları zırf bir avuç pislik için yaptın, evlat...

Bunlar, belki ileride karşılaşacağın zorluklar karşısında bir hiç. Bu kadar kolay yıkılmamalısın.
 

Bu konuyu görüntüleyen kullanıcılar

Technopat Haberler

Geri
Yukarı