Herkese merhaba,
Üniversitedeyim, 4. sınıfa geçtim. Seneye mezun olacağım inşallah.
Lisede iyi bir Anadolu lisesindeydim. İyi bir arkadaş ortamım vardı, güzel arkadaşlıklar edindim. Samimi olduğum bir kız arkadaşım vardı, iyi anlaşıyorduk; sohbetlerimizden, onunla vakit geçirmekten gerçekten keyif alıyordum. Sonra maalesef arkadaşlarımın yakıştırmaları ve gazlamaları sonucu bu arkadaşlığı ilişkiye döndürme denemem oldu. Arkadaşıma ondan hoşlandığımı söyledim, o ise duygusal olarak bir şey hissetmediğini ve bu konuyu uzatmamamı rica etti. Tahmin ettiğiniz üzere, o olaydan sonra arkadaşlığımız devam etmedi. Aynı sınıftaydık, tabii ki selamlaşma vs. oluyordu ama eski samimiyet asla olmadı. Arkadaşlığımızın bitmesine inanılmaz üzüldüm, hâlâ da üzülüyorum. Çok fazla arkadaşı olan bir insan değilim, o yüzden benim için değerliydi o arkadaşım.
Ergenliğin de etkisiyle lisede çok iyi bir psikolojide değildim açıkçası. Dersleri de saldım. Şu an istemediğim bir üniversitede, istemediğim bir bölümde okuyorum. Üniversite, meslek lisesinden hallice olduğundan dolayı 4. sınıfa geçmeme rağmen okulda en fazla 10 arkadaşım falan vardır, onlarla da sadece okulda görüşüyorum ve hepsi erkek.
“Niye benim sevgilim yok?” diye oturup ağlayan ya da bunu dert eden tiplerden değilim ama sevgili olarak olmasa bile kız arkadaşı olmalı, çevresinde karşı cinsten insanlar da olmalı diye düşünüyorum insanların. Ve ben, yukarıda bahsettiğim arkadaşımdan sonra hiçbir kızla böyle samimi bir arkadaşlık kuramadım. Şu an da düzenli görüştüğüm, konuştuğum bir kız arkadaşım bile yok ve bu can sıkıcı. Sıfırdan insanlarla tanışmak, onları tanımak zor geliyor. Yeni insanlarla da tanışmak istemiyorum artık. Zaten en iyi arkadaşlarım da ortaokuldan beri tanıdığım arkadaşlarım.
Okuyan olacak mı bilmiyorum ama ben yazmış oldum.
Üniversitedeyim, 4. sınıfa geçtim. Seneye mezun olacağım inşallah.
Lisede iyi bir Anadolu lisesindeydim. İyi bir arkadaş ortamım vardı, güzel arkadaşlıklar edindim. Samimi olduğum bir kız arkadaşım vardı, iyi anlaşıyorduk; sohbetlerimizden, onunla vakit geçirmekten gerçekten keyif alıyordum. Sonra maalesef arkadaşlarımın yakıştırmaları ve gazlamaları sonucu bu arkadaşlığı ilişkiye döndürme denemem oldu. Arkadaşıma ondan hoşlandığımı söyledim, o ise duygusal olarak bir şey hissetmediğini ve bu konuyu uzatmamamı rica etti. Tahmin ettiğiniz üzere, o olaydan sonra arkadaşlığımız devam etmedi. Aynı sınıftaydık, tabii ki selamlaşma vs. oluyordu ama eski samimiyet asla olmadı. Arkadaşlığımızın bitmesine inanılmaz üzüldüm, hâlâ da üzülüyorum. Çok fazla arkadaşı olan bir insan değilim, o yüzden benim için değerliydi o arkadaşım.
Ergenliğin de etkisiyle lisede çok iyi bir psikolojide değildim açıkçası. Dersleri de saldım. Şu an istemediğim bir üniversitede, istemediğim bir bölümde okuyorum. Üniversite, meslek lisesinden hallice olduğundan dolayı 4. sınıfa geçmeme rağmen okulda en fazla 10 arkadaşım falan vardır, onlarla da sadece okulda görüşüyorum ve hepsi erkek.
“Niye benim sevgilim yok?” diye oturup ağlayan ya da bunu dert eden tiplerden değilim ama sevgili olarak olmasa bile kız arkadaşı olmalı, çevresinde karşı cinsten insanlar da olmalı diye düşünüyorum insanların. Ve ben, yukarıda bahsettiğim arkadaşımdan sonra hiçbir kızla böyle samimi bir arkadaşlık kuramadım. Şu an da düzenli görüştüğüm, konuştuğum bir kız arkadaşım bile yok ve bu can sıkıcı. Sıfırdan insanlarla tanışmak, onları tanımak zor geliyor. Yeni insanlarla da tanışmak istemiyorum artık. Zaten en iyi arkadaşlarım da ortaokuldan beri tanıdığım arkadaşlarım.
Okuyan olacak mı bilmiyorum ama ben yazmış oldum.
Son düzenleyen: Moderatör:
