Kendimle barışık değilim. Aynaya baktığım zaman direkt oradan gitmek istiyorum, kalabalıkta insanlardan utanıyorum sanki suç işlemiş gibi fakültede utanıyorum ve bazen gitmiyorum. Okulum da uzadı ve bu yüzden kendime güvenim asla yok, boyum kısa ve kilom fazla. Özgüvenim, çevrem yok. Kız arkadaş falan zaten yok, tek vakit geçirdiğim şey telefonum veya kitaplar. Sosyal çevrem yok, ezik damgası yiyorum. Lise aynı, üniversite aynı, artık ölümden de korkmuyorum belki kurtuluş. İnsanlar arkadaşları ile el ele geziyor ve ben bir şey yapmak istemiyorum, yemeği bile yalnız yiyorum. Konuştuğum kimse yok. Ne yapmalıyım? Yaş 21.
