Füzelerde Fire-and-Forget Nedir?

Fire-and-Forget(Ateşle ve Unut) özelliği, mühimmat ateşlendikten sonra hedefin atılan uçaktan veya başka bir kaynak tarafından aydınlatılmasına(yol gösterilmesine) gerek duymayan mühimmatlardır. Eski nesil füzelerde o füzelerin atıldığı uçağın veya başka bir kaynağın füzeye yol göstermesi gerekiyordu. Uçak, füze yada bombanın düşmanı vurana kadar radar kilidini tutması veya başka bir kaynağın(AWACS veya başka dost savaş uçağı gibi) füzeye yada bombaya yol göstermesi gerekiyordu. Aksi taktirde füzenin herhangi bir sensörü olmadığı için kör kalacak ve hedefi vuramayacaktır. Bundan dolayı füzenin hedefi imha etme oranı ciddi anlamda düşmekte ve düşman tarafından vurulma/fark edilme riski ciddi oranda artmakta.

aktif-radar-güdüm.jpg

Fire-and-forget özelliğine sahip olmayan bir füze çalışma örneği. Füzenin herhangi bir sensörü bulunmamakta. Füzeyi yönlendiren şey uçağın radarı. Radar kilidi kaybolursa füze kör kalacak ve hedefi vuramayacak. Ayrıca uçağa sürekli radar kilidi tuttuğundan karşı tarafın farketme ve füze atma şansı artar.

Yeni nesil mühimmatlarda fire-and-forget özelliği standart hale getirilmiştir. Bu özelliğe sahip füzeler ve bombalar kendine ait radar, GPS ve IR(Kızılötesi) gibi sensörlere sahiptir. Uçağın radarından veya diğer sensörlerinden düşmanın bilgisi mühimmatın kendi bilgisayarına girilir ve atıldıktan sonra füze herhangi bir dış desteğe ihtiyaç duymadan kendi sensörlerini kullanarak düşmanı imha edebilir.

yarı-aktif-radar.jpg

Fire-and-forget özelliğine sahip olan bir füze örneği. Füzenin kendine ait bir radarı veya kızılötesi tarayıcısı vardır. Uçak füzeyi bıraktıktan sonra oradan ayrılabilir. Kendi sensörlerini ve bazı füzelerde uyduları kullanarak füze kendi kendine hedefe doğru ilerler ve hedefi vurur.

Bu sayede mühimmat ateşlendikten sonra fırlatılan uçak üsse direkt geri dönebilir ve düşman tarafından vurulma/fark edilme oranı ciddi anlamda düşer. Bunun yanı sıra kendi sensörleri sayesinde füzenin hassasiyeti ciddi oranda artar ve hedefi imha etme olasılığı ciddi anlamda artar. Günümüzde kullanılan AIM-120 AMRAAM, AIM-9 Sidewinder gibi güncel hava-hava mühimmatları ve JDAM, Paveway, SOM gibi güncel hava-kara mühimmatlarında bu özellik bulunmaktadır.

Son incelemeler

Artıları: Açıklayıcı olmuş.
Eksileri: Yazdığımı türkçeye de çevirebilirdin :D
The missile knows where it is at all times. It knows this because it knows where it isn't, by subtracting where it is, from where it isn't, or where it isn't, from where it is, whichever is greater, it obtains a difference, or deviation. The guidance sub-system uses deviations to generate corrective commands to drive the missile from a position where it is, to a position where it isn't, and arriving at a position where it wasn't, it now is. Consequently, the position where it is, is now the position that it wasn't, and it follows that the position where it was, is now the position that it isn't. In the event of the position that it is in is not the position that it wasn't, the system has required a variation. The variation being the difference between where the missile is, and where it wasn't. If variation is considered to be a significant factor, it too, may be corrected by the GEA. However, the missile must also know where it was. The missile guidance computance scenario works as follows: Because a variation has modified some of the information the missile has obtained, it is not sure just where it is, however it is sure where it isn't, within reason, and it knows where it was. It now subracts where it should be, from where it wasn't, or vice versa. By differentiating this from the algebraic sum og where it shouldn't be, and where it was. It is able to obtain a deviation, and a variation, which is called "air"

Yorumlar

Blog girdisi detayları

Ekleyen
Cruslan
Görüntüleme
484
Yorumlar
3
İncelemeler
1
Son güncelleme
Değerlendirme
5,00 yıldız 2 değerlendirme

Teknoloji kategorisindeki diğer girdiler

Cruslan adlı kullanıcının diğer girdileri

Bu girdiyi paylaş

Yukarı