brsozen
Centipat
- Katılım
- 3 Nisan 2024
- Mesajlar
- 64
- Makaleler
- 3
Daha fazla
- Cinsiyet
- Erkek
Sen tam benim yaşadıklarımı yaşıyon la aynen yaşıyordum bu dışlanmayı hani hayatımda önümü kapatıyorlar ama yanlız kalma korkusu onlar seni umursamasa bile sen onların yanında mutlu oluyorsun büyük ihtimal herkes söyle söyleyecek onları hayatından çıkar işte onu yapamamak bizim sorunumuz hala kimseyle sosyalleşemiyorum yani olmuyor küçük ilçede yaşıyorum çoğu kimse tanır birbirini beni öyle herkes tanımıyor eskiden bunu baya kafaya takardım he şimdi çokta umrumda değil çoğu da saçma sapan insanlar oluyor bu tipler genelde he senin bahsettiğin arkadaş grubu aynısını yaşadım yani biraz aralarına alıyorlar yalandan sonra umursayan yok dışarı çıkıyorlar haberin yok başka arkadaşın olsa umrunda bile olmaz ama o korkutuyor insanı işte doğru olan onları hayatından çıkarmak ama ben anlıyorum seni yapamıyorsun yani takıl vakit geçir ama ne kadar seni umursamadıklarını bilsen de senin yapman gereken onlar seni çağırmadığında veya seni uzaklaştırdıklarında üzülmemeyi bilmek sen yine aralarına katılmaya çalışacaksın yani yapmak istemiyorsun ama yapamıyorsun bi boşluk hissi oluşuyor yine yenik düşüyorsun ve yapıyorsun sen yeni arkadaşlar edinirsen gerçekten sevildiğin kişilerle tanışırsan onları hayatından çıkarmazsın ama değerini kaybeder sende o boşluğa düşüp kendini kötü ve kırgın hissetmezsin konuşmak istersen Instagram falan bırak daha konuşabiliriz derdini anlatırsın benim yanımda kimse olmadı sende aynı şeyleri yaşamaBaşlıktaki gibi hep birlikte dışarı çıkıyorlar beni çağırmıyorlar. 1 defa da değil özsaygımı kaybettirdim sırf gülsünler mutlu olsunlar diye 9. sınıftan beri şaklaban gibi takıldım. O yüzden kızların bakış acısı bana kötüleşti 12. sınıfa geldim şu ana kadar hiç sevgilim olmadı ve artık okula gitmiyor gibiyim stajdan dolayı. Üniversite gitmeyi düşünmüyorum direkt iş hayatına atılacağım maddi durumdan dolayı. Bu sefer sosyalleşemeyebilirim insanların en mutlu olarak geçirdiği yıllar bana ıstırap oldu çok canım yanıyor biraz duygusal iyi bir insanım bunu da yazarken biraz göz yaşı akıtmış olabilirim. Size içtenlikle soruyorum ne yapacağım? Birkaç gün sonra kız arkadaşlarıyla dışarı çıkıyorlar tamam belki buraya gelmemem doğru olabilir ama söylemiyorlar. Konu benim yanımda açılınca kapatıyorlar başkalarından duymam bunu beni yıkıyor normal gezilere ya da sohbetlere çağıran yok benim ise onlardan başka arkadaşım yok düşüncelerinizi bekliyorum iyi geceler.