Ülkenin sahibiyiz. Bunun tartışması var mı ki? İstiklal Marşı apaçık ortada. Kurtuluş Savaşı'ndaki ruhu gayet net olarak ortaya koyuyor. Özgürlüğün çifte standardı Atatürkçü zihniyettedir. Lütfen karıştırmayınız. Ben örneğin; Yahudilere veya Hristiyanlara zorbalık yapmam, yaptırmam. Bu düşüncem de benden kaynaklı değil, peygamberimin ve dinimin bana öğrettiğidir.
Maalesef özgürlüğün çifte standardi bal gibi İslamcı zihniyette. Alın bakın burada da görmüyor muyuz şuan bu durumu? Hem ezan duymak istemiyorsan dağa çık ya da bir şehre koyalım seni diyorsun, hem çifte standartci biz mi oluyoruz? İlgincsiniz. Ülkenin sahibinden kastınız muslümanlar ise hiçbir şeyin sahibi değilsiniz üzgünüm. Türk'üm, bu ülkenin sahibi de Türklerdir. Belli bir dine mensup olanlar değil. Ben de turksem siz de turkseniz birbirimizin özgürlüğünü işgal edemeyiz. Esit olmalıyız.
Ezan duymak istememek özgürlük değildir. Bu sebeple çifte standart da söz konusu değildir. Ezan, Müslümanlar için yemek ve su gibidir. Ezanı kişisel tercih düzlemine indirgeyip çifte standarda bağlayamazsınız. Ülkenin kurtuluşunun temel ideolojisi apaçıktır. Sonradan üretilen suni akımlarla sahiplik iddiasında bulunamazsınız. Bu topraklar için bu topraklardaki bütün ırklar bir araya gelmiş, vatanımızı savunmuşlardır. Bir şehre toplanın dediğimde de bir ayrımcılık yapmıyorum. Sizin isteğinizi değerlendirip çözüm üretmeye çalışıyorum sadece. Bu durumdan dahi İslam'ın İ harfini gördüğü anda "Laiklik elden gidiyor. Hain bu, linç edin." diyenlerle aynı kefede olmadığımız rahatlıkla anlaşılabilir.
Allah rızası için açın, Kur'an'ı okuyun. Saçma dediğiniz "Şeriat" Kur'an'da geçiyor zaten. Direkt Kur'an'ı inkar ediyorsunuz, haberiniz yok. Dininizi iyi öğrenin yoksa yaşadığınızı din zannedersiniz.
İşte bahsettiğim de o zaten. Siyasi olan veya olmayan İslam yoktur. İslam temelinde siyasettir. Hz. Muhammed de (s.a.v.) devlet başkanıdır. Din sadece kişiye hüküm vermez, toplumu da şekillendirir. Eğer İslam'ın kişisel hükümlerini kabul eder, toplumsal hükümlerini redderseniz Müslüman olamazsınız. Şeriat, herkesin İslam'ın bütün hükümlerini uygulamak zorunda olduğu bir hukuk değildir. Atatürkçülük de büyük oranda İslam'a zıttır.
Öncelikle belirteyim "bana göre" diye bir tabiri kullanamazsınız. İslam'da sınırlar bellidir. Evet, her resul devlet başkanıdır veya getirdiği şeriatla başkan olma statüsüne sahiptir. Her peygamber resul değildir. Laiklik taban tabana İslam ile zıttır. İslam'da devlet işleri ile din işleri ayrımı yoktur. İslam şeriatında herkes inancını özgürce yaşama hakkına sahiptir. Din dayatması da yoktur. Örneğin, toplumsal olmayan konularda Hristiyanlar, kendi şeriatına tabidir. Tevhit Müslüman olmanın koşuludur. Bir kişi, Allah'ın hüküm koyma yetkisini insana devrederse Müslüman değildir.
İslam'da bazı konular yoruma açıkken, bazı konular yoruma kapalıdır. Yoruma kapalı olanların kesin ikrarı mutlaklaştırma anlamına gelmez. İslam'da fıkıh, kelam ve tefsir ekolleri oluşu Tevhit anlayışını değiştirmez. Allah'ın hüküm koyma yetkisi de sadece bireysel değil, toplumsal meseleler için de geçerlidir. Peygamberimiz de meselelere devlet başkanı statüsü ile yaklaşmış, Allah'ın şeriatını gerektiği gibi uygulamıştır. Bunu sadece evine kapanarak bireysel düzlemde yaşamamıştır. Atatürkçülük ve laiklik de İslam'ın bu yönünü göz ardı etmiş ve İslam ile zıt konuma yerleşmiştir.
