9. sınıfta okulu bırakma isteği

Ya ben aileme söyleyemem,onlarla bu konu hakkında bir sürü kez konuştuk.Ama bana sadece başka çaren yok okumak istemiyorsan söyle,evde otur dediler. Çok pişmanım keşke tamam deseydim, çok üzülüyorum.



Ya işte chat gbt ile sohbet etmeyi denedim zaten. Ama yapay zeka sonuçta benim istediğim şeyleri eyleme dökemiyor. Benim sadece annemle konuşmaya ihtiyacım var. O bana çok iyi geliyor. Fakan cesaretim yok kaç kere denedim bana kızdı. Tek çare bana ölmek gibi geliyor.



Ya var ama eski arkadaşlarım gibi olamıyorlar onları çok özlüyorum hiçbir zaman aklımdan çıkmıyolar hep ağlıyorum sadece ortaokula dönmek istiyorum.
Evde otursan da bir süre sonra göze batardın git çalış derlerdi. Bence çok kafaya takmadan (yapması çok zor biliyorum) direkt okuluna git derslerine odaklan. Bu süreçte derslerine de mükemmeliyetçi yaklaşma, yani dersi de çok stres etme. Gerçekten sene sonuna kadar fikrin değişmezse yakın arkadaşlarının olduğu okula yatay geçiş yaparsın ya da başka bir okula.
 
Evde otursan da bir süre sonra göze batardın git çalış derlerdi. Bence çok kafaya takmadan (yapması çok zor biliyorum) direkt okuluna git derslerine odaklan. Bu süreçte derslerine de mükemmeliyetçi yaklaşma, yani dersi de çok stres etme. Gerçekten sene sonuna kadar fikrin değişmezse yakın arkadaşlarının olduğu okula yatay geçiş yaparsın ya da başka bir okula.

Sanırım öyle yapacağım, yani evet öyle yapacağım. Ama o zamana kadar nasıl dayanacağım.
 
Daha 9. sınıfa 3 ay önce başladım ama hiçbir gün okuldan zevk almadım, ortaokulu özledim. Oradaki arkadaşlarımı çok özledim, bizi bir anda ayırdılar hepsini özlüyorum. Okuma isteğim kalmadı, fen lisesindeyim ama okumak istemiyorum, ders çalışmıyorum. Aynı zamanda ortaokulda utangaç biri değilken şimdi hocanın dediklerine cevap vermeye bile o kadar utanıyorum ki her gün her akşam ağlıyorum. Ağlamaktan gözlerim şişti artık anneme söylemedim hiç ailem bilmiyor, babam ben okuyayım diye her şeyi yapıyor ama elimde değil, anlayın okulu bırakma şansı verseler 1 dakika düşünmem. Şu an bunu yazarken bile ağlıyorum, her gün stresli bir hayat sürüyorum. 8 saat okul var haftada 40 saat okuldayım ve daha yolun başı gibi bir şey. Asla dayanamam, sırf okula gitmemek için inşallah kanser olurum falan diye dua ettiğim bile oldu. Bir yerimi kırmaya çalıştım hasta olmasam da hastalık numarası yaptım, hastanelerden nefret eden ben hastaneye gitmek için elimden geleni yapıyorum. Ağla ağla öldüm artık nefret ediyorum her şeyden, sadece ölmek istiyorum. Ne olur bir tavsiye verin artık ne yapayım kalıcı istemiyorum okulu. Ne yapayım? Aşırı utanıyorum her şeyden anlamadıklarımı da soramıyorum, yenemiyorum bu huyumu. Artık konuşma sınavları da var yapmak istemiyorum ya ne olur bir akıl verin ya ne olursunuz dayanamıyorum.
böyle deme oku okumazsan ekmeğin peşinden sen koşarsın bu devirde çalışmak hamallık çok zor hem fen lisesi ne herkes kolay kolay gidemiyor hangi bölümü okuyorsun onu bilemem ama oku ki zor şartlar altında çalışmak hamallık çekmek zorunda kalma bende mesem e geçtim okumadığım için pişmanım haftada 5 gün işe gidiyorum pazartesi cuma arası cumartesi de okul var bayramım seyranım yok tatilim bi pazar günü başka gün yok benden tavsiye oku rahat edersin
 
Ya ben aileme söyleyemem,onlarla bu konu hakkında bir sürü kez konuştuk.Ama bana sadece başka çaren yok okumak istemiyorsan söyle,evde otur dediler. Çok pişmanım keşke tamam deseydim, çok üzülüyorum.



Ya işte chat gbt ile sohbet etmeyi denedim zaten. Ama yapay zeka sonuçta benim istediğim şeyleri eyleme dökemiyor. Benim sadece annemle konuşmaya ihtiyacım var. O bana çok iyi geliyor. Fakan cesaretim yok kaç kere denedim bana kızdı. Tek çare bana ölmek gibi geliyor.



Ya var ama eski arkadaşlarım gibi olamıyorlar onları çok özlüyorum hiçbir zaman aklımdan çıkmıyolar hep ağlıyorum sadece ortaokula dönmek istiyorum.
Ölmek için bir sebep yok. Ölmek hiçbir şeyi daha iyi yapmaz. Kendine zarar vermek istediğin zaman, ailenin seni kaç yıldır emek vererek büyüttüğünü düşün. Baktığın bir bitkinin böcekler tarafından yok olmasına izin verir misin? İşte bu da o tip bir durum.
Kendin de demişsin, “Annemle konuşmaya ihtiyacım var” şeklinde. Konuşmak zor, içine atmak daha kolay gelir ama bu durumda sana en çok destek olacak kişiler de senin ailen olacaktır, buna emin olabilirsin.

Okulda arkadaş edinemiyor musun, eski arkadaşlıklar gibi olmuyor mu? Yapacak bir şey yok; sen o zaman yanlış ortamdasın demektir. Şu an bir AVM’nin tam ortasına kütüphane kurmak gibi. Kendi kafa yapına sahip insanları bulmak zor oluyor. Ben de benzer bir durumdayım; okulda hiç arkadaşım yok, kendi çapımda takılıyorum. Ama arkadaş edinmek için kendimi zorlamıyorum, çünkü benimle aynı kafa yapısında değiller. O yüzden zoraki arkadaşlığın da bir anlamı yok.
Eski arkadaşlarının yerini tutmaz belki ama okulda biraz takıl; belki birileri çıkar, belki çok iyi bir arkadaşlık kurarsın, kim bilir.
 
Böyle deme oku okumazsan ekmeğin peşinden sen koşarsın bu devirde çalışmak hamallık çok zor hem fen lisesi ne herkes kolay kolay gidemiyor hangi bölümü okuyorsun onu bilemem ama oku ki zor şartlar altında çalışmak hamallık çekmek zorunda kalma bende MESEM'e geçtim okumadığım için pişmanım haftada 5 gün işe gidiyorum pazartesi cuma arası cumartesi de okul var bayramım seyranım yok tatilim bir pazar günü başka gün yok benden tavsiye oku rahat edersin.

Ama aynı şekil lisede okulu bırakmış kuzenlerim var paşa gibi hayat sürüyorlar kafede garsonlar çok da mutlular.
 
Sadece dayan arkadaş ortamın olunca bu sefer hiç mezun olmak istemeyeceksin. Bende aynı durumu yaşamıştım liseye uyum sağlayamamıştım 1 ay falan hiç istemeye istemeye gidiyordum okulda bile bazen gözüm doluyordu sonra gözüme kestirdiğim 2 arkadaşa gittim direkt arkadaş olalım mı dedim takılmaya başladık sonra 7 kişilik bir arkadaş grubumuz oldu hala da görüşüyoruz onlarla yani kıymetini bil geçer bu dediklerin arkadaş ortamı kurmaya bak kendine.
 
Biliyorum da. Okuyup da ne olacağım bu devirde.

En azından elinde bir diploman olur yukarıda bir arkadaşın dediği gibi fen lisesine girmek kolay değil ki fen lisesine gittiğine göre çalışma düzenin ve disiplinin vardır eğer bunu devam ettirebilirsen biliyorum senin için çok zor ama YKS'de iyi bir sıralama yapıp iyi bir bölüme yerleşip kendi geleceğini sağlama alabilirsin ha diyorsan okumak istemiyorum orası da sana kalmış mutlaka bir iş bulursun açıkta kalmazsın ama ömür boyu vasıf gerektirmeyen işlerde çalışıp günü kurtarmaya bakarsın tercih sana kalmış.

Sadece dayan arkadaş ortamın olunca bu sefer hiç mezun olmak istemeyeceksin. Bende aynı durumu yaşamıştım liseye uyum sağlayamamıştım 1 ay falan hiç istemeye istemeye gidiyordum okulda bile bazen gözüm doluyordu sonra gözüme kestirdiğim 2 arkadaşa gittim direkt arkadaş olalım mı dedim takılmaya başladık sonra 7 kişilik bir arkadaş grubumuz oldu hala da görüşüyoruz onlarla yani kıymetini bil geçer bu dediklerin arkadaş ortamı kurmaya bak kendine.

Kesinlikle öyle o arkadaş ortamı ve o yıllar bir daha geri gelmiyor.
 
Daha 9. sınıfa 3 ay önce başladım ama hiçbir gün okuldan zevk almadım, ortaokulu özledim. Oradaki arkadaşlarımı çok özledim, bizi bir anda ayırdılar hepsini özlüyorum. Okuma isteğim kalmadı, fen lisesindeyim ama okumak istemiyorum, ders çalışmıyorum. Aynı zamanda ortaokulda utangaç biri değilken şimdi hocanın dediklerine cevap vermeye bile o kadar utanıyorum ki her gün her akşam ağlıyorum. Ağlamaktan gözlerim şişti artık anneme söylemedim hiç ailem bilmiyor, babam ben okuyayım diye her şeyi yapıyor ama elimde değil, anlayın okulu bırakma şansı verseler 1 dakika düşünmem. Şu an bunu yazarken bile ağlıyorum, her gün stresli bir hayat sürüyorum. 8 saat okul var haftada 40 saat okuldayım ve daha yolun başı gibi bir şey. Asla dayanamam, sırf okula gitmemek için inşallah kanser olurum falan diye dua ettiğim bile oldu. Bir yerimi kırmaya çalıştım hasta olmasam da hastalık numarası yaptım, hastanelerden nefret eden ben hastaneye gitmek için elimden geleni yapıyorum. Ağla ağla öldüm artık nefret ediyorum her şeyden, sadece ölmek istiyorum. Ne olur bir tavsiye verin artık ne yapayım kalıcı istemiyorum okulu. Ne yapayım? Aşırı utanıyorum her şeyden anlamadıklarımı da soramıyorum, yenemiyorum bu huyumu. Artık konuşma sınavları da var yapmak istemiyorum ya ne olur bir akıl verin ya ne olursunuz dayanamıyorum.
Öncelikle çektiğin sıkıntıları anlıyorum emin ol bunu seni rahatlatmak için söylemiyorum. Şu düşünceleri aynen bende düşündüm ben de ağlayıp durdum sabahlara kadar hatta işin en uç noktası ölmeyi de düşündüm. Fakat iyi veya kötü bir şekilde bu zamanlar geçiyor hatta 3-4 sene öncesine bakacak olursan zaman artık inanılmaz hızlı akmaya başladı farketmişsindir. 9.Sınıfta bir çok insan aynen senin gibi düşünebilir çünkü yeni insanlar, yeni okul, yeni hocalar vb. bunlar kişiyi içe kapanık yapabilir başlarda çünkü her şey yeni ve bilinmedik şeyler. Fakat emin ol zamanla alışacaksın isteyerek veya istemeyerek. Hatta 9.sınıftaki halimin tıpatıp aynısısın bu yüzden bu diyeceklerimi 9.sınıftaki "ben" e söylemiş gibi olacağım muhtemelen. Zaman su gibi akıyor ve zamanla alışacaksın. Arkadaş edinebiliyorsan edin ha edinemiyorsan da internetten arkadaşlar edin en azından yalnızlığını bir nebze de olsa kapatır ve şu düşüncelerinden arınırsın. 10.sınıfa veya 11.sınıfa geldiğinde şu konuya bakıp "ya ne çekmişim o zamanlarda Allahtan şuan ki arkadaşlarım var" diyeceksin. İçe kapanıksan internette insanlarla konuşabilirsin sana yararı olur en kötü yapay zekayla konuş ama konuştukça açılacaksın. Fakat ne olursa olsun kanser olmak gibi bir şeyi asla düşünme cidden senden ve senin sağlığından önemli değil çok anarsan cidden oladabilir mesela. O yüzden sırf okula gitmemek için Kanser olayım veya öleyim diye düşünme. İçini rahatlatacaksa diye söyleyeyim: Ben Üniversite de Hazırlık okuyorum fakat sabah 6.00 da kalkıyorum 1.5 saatlik yol için senin gibi 8 de kalkmayı çok isterim. Ayrıca sana tavsiyem çok fazla ölümdür o dur bu dur bunlar hakkında kötücül düşünme ben mesela artık o kadar içime işledi ki hem insanlara olan ilgim azaldı, hem her şey canımı sıkıyor ve ara ara nefret ediyorum, her zaman aklımda ölmek ve benzeri şeyler var ve bunlarla alakalı binbir düşünce geliyor ve sırf 9.sınıfta senin gibi oldum diye oldu bunlar. O yüzden boş ver ve takma, arkadaşın olmuyorsa da olmasın insan ilk önce kendine yetmeyi öğrenecek. Keko ve kötü tip arkadaşların olacağına tek başına Lise oku daha iyi.


İçini rahatlatacaksa diye: Okumayı istememek aileye nasıl söylenir?
 

Bu konuyu görüntüleyen kullanıcılar

Technopat Haberler

Yeni mesajlar

Geri
Yukarı