Zorbalığa uğruyorum

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Ne kadar saçma bir ülke ya. Vatandaşın can güvenliği de yok.

Vallahi ben az çok yaşadiklarimdan ya da yaşanan olaylardan duyduklarimi söyliyorum polis olayinida bizzat kuzenimin olayinda yaşadim sen bu adamlarla hala korkak biri olup polisla falan tehdit edersen sonun daha kötü olur sosyalleşemiyorsan akrabalarina söyle onlarin illaki tanidiklari vardir en kötu para toplayip kürtlere dovturtursun.
 
@t2005cpkn videolu olursa daha iyi olur hatta arkadaşlarınız çekerse ve yüzleri belli bir şekilde olursa tam elinize kanıt geçer.

Ardından onu hastaneye gittiğinizde doktora ve hastane polisine gösterip darp raporu çıkartıp hastane polisinden kağıt alıp direk savcılığa gidebilirsiniz. Normal karakol emniyet bunlara bakmaz sadece geçiştirir.

Savcıya kanıt sunarsanız savcı yeterli görür mahkemeye sevk ederse adliye acımaz ve polisler rahat davranamazlar çünkü idari işten çıkıyor hukuki işe giriyor süreç.

Onları tehdit edecekseniz kısaca bu onları ya daha sinirli yapıp size saldırtır veya korkmamış gibi yapıp geri çekilirler.

Böyle olaylar çok oluyor kimse uğraşılmaz deyip polislik olmak istemiyor ki tanık olduğum dava 3 yıl sürmüştü. Bence üstüne düşülmesi lazım yoksa bunlar temizlenmez.

Aradan 1yıl geçer gene size sataşabilirler.
Durumu ailenize anlatın en iyi çözümü bulursunuz bence.

Anladım, her şekilde olayı aileme anlatayım akşam.
Sonrasına bakacağız artık...
Sokaklarda can güvenliğimiz yok... Yazık.
az önce bisikletimle ekmek almaya giderken motordaki 2 çocuk beni takip ettiğini fark ettim, çocuklar benden küçük olduğu kesindi fakat onlardan biri olduğuna eminim.
Giderken cesaretimi topladım ve durdum buyur dedim, merhaba kanka dedi ve kornaya basıp uzaklaştı, fakat evime kadar takip etti. Artık evimi de biliyorlar :D

Cebimden telefonu çıkarıp ne olur ne olmaz ses kaydına alacaktım fakat uzaklaştırlar direk.
 
Son düzenleyen: Moderatör:
Bu durumu aynen burada yazdığın gibi en ince detayına kadar karakolda anlat.
Evet yaşamadan senin psikolojini bilemeyiz.
Kavga evet kötü birşey. Etliye sütlüye olabildiğince bulaşmamaya bende her zaman dikkat ederim ki sende öyle birisindir diye düşünüyorum.
Kavga etmemek bir yere kadar gerçekten çok iyi. Fakat iş çıkmaza girdiğinde yani köşeye sıkıştığında kavga tek çare oluyor. Ama çare olan bu kavganın sonuçlarını o sıra düşünmek insanı daha da etkiliyor. Ya eli boş değilse(ne dediğimi anlıyorsun.).

Bir an önce durumu en yakınlarındakine anlat bunlar arkadaşların olur ailen olur. Anlattıkça yanlızlık duygunu ezmiş olursun. Bir yere kadar kendine olan güveni toparlayabilirsin. Kafanda senaryolar da kuruyor olabilirsin. Olabildiğince kurmamaya çalış. Ya da gerçekten arkadaşlarınla onların sana ne yapacağını düşünerek onlardan önce arkadaşlarınla birlikte davran.

Geçmiş olsun tekrardan. Burada en önemli etmen gerçekten psikoloji ve düşüncen. Bunlara hakim ol yeter.
 
Bu durumu aynen burada yazdığın gibi en ince detayına kadar karakolda anlat.
Evet yaşamadan senin psikolojini bilemeyiz.
Kavga evet kötü bir şey. Etliye sütlüye olabildiğince bulaşmamaya bende her zaman dikkat ederim ki sende öyle birisindir diye düşünüyorum.
Kavga etmemek bir yere kadar gerçekten çok iyi. Fakat iş çıkmaza girdiğinde yani köşeye sıkıştığında kavga tek çare oluyor. Ama çare olan bu kavganın sonuçlarını o sıra düşünmek insanı daha da etkiliyor. Ya eli boş değilse(ne dediğimi anlıyorsun.).

Bir an önce durumu en yakınlarındakine anlat bunlar arkadaşların olur ailen olur. Anlattıkça yanlızlık duygunu ezmiş olursun. Bir yere kadar kendine olan güveni toparlayabilirsin. Kafanda senaryolar da kuruyor olabilirsin. Olabildiğince kurmamaya çalış. Ya da gerçekten arkadaşlarınla onların sana ne yapacağını düşünerek onlardan önce arkadaşlarınla birlikte davran.

Geçmiş olsun tekrardan. Burada en önemli etmen gerçekten psikoloji ve düşüncen. Bunlara hakim ol yeter.

Söylediklerin gerçekten doğru, geceleri seneryolar kuruyorum kafamda.
O an ya bıçağı çıkarsaydı veya yarın ya önümü keserlerse vs.
paranoyak oldum artık.
Ben asla kavga eden birisi değilim.
Aileme anlatmaktan çekiniyorum, hala anlatsam mı anlatmasam mı diye düşünmekten duramıyorum.
Arkadaşımın da babası polis, ona söyleyelim diyor diğeri söylemeyelim olay daha da büyür diyor.
Sanırım ailemden önce arkadaşımın babasına polise söyleyeceğim...
Ailemin öğrenmesini kesinlikle istemiyorum.
Eğer öğrenirse artık her şeyde endişeli olurlar...
 
Son düzenleyen: Moderatör:
17 yaşında boyu 1.74 civarlarında olan 51 kilo çok zayıf zargana bir çocuğum.

Kilo almak ve öz güvenimi yükseltmek için 6 ay önce fitness a başladım.

Sırf başlama sebebim dışarıda zorbalığa uğramamdı.

Açık lisedeyim.

Olayı anlatıyorum.

Yaklaşık 1 yıl önce dışarıda dolaşırken benim yaşımda bir kız yanıma gelip telefonumu istedi birini aramak için.

Bende insanlık namına verdim, birini aradı fakat telefonu açmadı.

Telefonu geri alırken sevgilisi uzaktan bizi görmüş ve olayı yanlış anlamış.

Yanıma hızlı adımlarla gelip çeneme yumruk attı yere düştüm.

Bu arada bendeki öz güven cesaret 0.

Yerden kalkıp yanlış anladın dedim.

Tabii o sırada stressten korkudan elim ayağım titriyor.

Tam konuşamıyorum kekemeyim de.

Neyse yanlış anladın dedim ve kız çocuğu tutuyor bana saldırmaya devam etmesin diye o sırada 2 arkadaşı daha geldi yine biri çocğu tutuyor diğeri bana git bir daha görmeyim seni buralarda diyor.

O diyen çocuk kilolu ve benden 2-3 yaş küçük diye düşünüyorum.

Bende o sırada tamam dedim ve korkarak uzaklaştım.

Normalde asla ciddi kavga eden biri değilim.

Benim elim ayağım titrerken evime doğru koşarak gittim.

Ardından 1 hafta sonra tekrar dışarı dolaşmaya çıktım ve 3 çocuk önümü kesti biri o yumruk atan çocuk biri ikiz kardeşi diğeri arkadaşıydı sanırım.

Ben tabii elim ayağım titremeye başladı kavga etmeyelim dedim o da gel konuşucaz gelmezsen döveriz dedi.

Bende kaçmadım gittim ve o kızla ne bağlantın var diye sordu yemin ederim hiçbir bağlantım yok dedim ve üzerime yürüdü yere düşürdü o sırada yoldakiler bırakın çocğu diye bağırdı ve ben itip kaçtım.

O olaydan sonra fitness a yazıldım çünkü o sırada korktuğum ve cesaretsiz kaldığım için üzüldüm.

Ve 1 yıl sonra yani 1 hafta önce başka 2 motorlu çocuk önümü akşam.
Vakti kesti ve **** kafe nerede dedi fakat çok boş bir soruydu çünkü dinlemediler bile beni tarif ederken.

O sırada yanımda 2 arkadaşım vardı ve yolu ben tarif ettikten sonra bir şey demedi telefonunu çıkardı ve birini aradı tabii o sırada ben bir bokluk olduğunu anladım ve arkadaşlarımla sessizce uzaklaşmaya başladık ve o sırada motorlu çocuk telefondakine *çocukları bulduk dedi* bunu duyar duymaz ben arkadaşlarıma kaç dedim ve olabildiğince hızlı koşarak uzaklaşırken arkadan motorlu çocuk durun LAN gelin buraya diye bağırdı.

Ben o korkuyla nasıl koştuysam evime giden yoldaki polis karakoluna kadar gelmişim.

Diğer 2 arkadaşım da korkup kaçmış ve onları buldum.

Neyse çok korktuk fakat olay benimle ilgili olduğu kesindi.

Yaklaşık 2 gün önce de arkadaşımla yine bankaya gittik ve o çocuklardan biri yanımdaki ATM'ye geldi ve biz tabii şüphelendik ve işimizi bitirp yavaşça yürüdük o sırada arkamıza baktık çocuk bize doğru geliyor.

Korkup kaçmaya başladık.

Kaçarken çocuk da koşmuş gel buraya LAN diye bağırdı.

Biz tabii yine o korkuyla direk kaçtık.

Olay bu arkadaşlar.

Öneriniz var mı? Nasıl kurtulabilirim şu olaydan?

Bu çocuklar pek tekin birileri değil.

Bıçaklanmaktan korkuyorum.

Polise başvurmalı mıyım sizce?

O arkqdaşımın babası polis ama daha söglemedik bir şey...

Sizce cesaretimi toplayıp çocuğu gördüğüm yerde ilk yumruğu ben atıp ağız burun kırmaya mı çalışayım?

Yoksa polise mi söyleyeyim?

Yorumlarınız benim için önemli.

Bunu yazarken bile elim titriyor geceleri uyuyamıyorum düşünmekten.
Az önce konuyu yayınladım ama kaldırdınız galiba bir şey söylemedi de yetkililer neden acaba?

La olum gordugun yerde salla yumrugu dayak yesende 1 2 vur daha bulasmaz korkmayin sole seylerden.
 
17 yaşında boyu 1.74 civarlarında olan 51 kilo çok zayıf zargana bir çocuğum.

Kilo almak ve öz güvenimi yükseltmek için 6 ay önce fitness a başladım.

Sırf başlama sebebim dışarıda zorbalığa uğramamdı.

Açık lisedeyim.

Olayı anlatıyorum.

Yaklaşık 1 yıl önce dışarıda dolaşırken benim yaşımda bir kız yanıma gelip telefonumu istedi birini aramak için.

Bende insanlık namına verdim, birini aradı fakat telefonu açmadı.

Telefonu geri alırken sevgilisi uzaktan bizi görmüş ve olayı yanlış anlamış.

Yanıma hızlı adımlarla gelip çeneme yumruk attı yere düştüm.

Bu arada bendeki öz güven cesaret 0.

Yerden kalkıp yanlış anladın dedim.

Tabii o sırada stressten korkudan elim ayağım titriyor.

Tam konuşamıyorum kekemeyim de.

Neyse yanlış anladın dedim ve kız çocuğu tutuyor bana saldırmaya devam etmesin diye o sırada 2 arkadaşı daha geldi yine biri çocğu tutuyor diğeri bana git bir daha görmeyim seni buralarda diyor.

O diyen çocuk kilolu ve benden 2-3 yaş küçük diye düşünüyorum.

Bende o sırada tamam dedim ve korkarak uzaklaştım.

Normalde asla ciddi kavga eden biri değilim.

Benim elim ayağım titrerken evime doğru koşarak gittim.

Ardından 1 hafta sonra tekrar dışarı dolaşmaya çıktım ve 3 çocuk önümü kesti biri o yumruk atan çocuk biri ikiz kardeşi diğeri arkadaşıydı sanırım.

Ben tabii elim ayağım titremeye başladı kavga etmeyelim dedim o da gel konuşucaz gelmezsen döveriz dedi.

Bende kaçmadım gittim ve o kızla ne bağlantın var diye sordu yemin ederim hiçbir bağlantım yok dedim ve üzerime yürüdü yere düşürdü o sırada yoldakiler bırakın çocğu diye bağırdı ve ben itip kaçtım.

O olaydan sonra fitness a yazıldım çünkü o sırada korktuğum ve cesaretsiz kaldığım için üzüldüm.

Ve 1 yıl sonra yani 1 hafta önce başka 2 motorlu çocuk önümü akşam.
Vakti kesti ve **** kafe nerede dedi fakat çok boş bir soruydu çünkü dinlemediler bile beni tarif ederken.

O sırada yanımda 2 arkadaşım vardı ve yolu ben tarif ettikten sonra bir şey demedi telefonunu çıkardı ve birini aradı tabii o sırada ben bir bokluk olduğunu anladım ve arkadaşlarımla sessizce uzaklaşmaya başladık ve o sırada motorlu çocuk telefondakine *çocukları bulduk dedi* bunu duyar duymaz ben arkadaşlarıma kaç dedim ve olabildiğince hızlı koşarak uzaklaşırken arkadan motorlu çocuk durun LAN gelin buraya diye bağırdı.

Ben o korkuyla nasıl koştuysam evime giden yoldaki polis karakoluna kadar gelmişim.

Diğer 2 arkadaşım da korkup kaçmış ve onları buldum.

Neyse çok korktuk fakat olay benimle ilgili olduğu kesindi.

Yaklaşık 2 gün önce de arkadaşımla yine bankaya gittik ve o çocuklardan biri yanımdaki ATM'ye geldi ve biz tabii şüphelendik ve işimizi bitirp yavaşça yürüdük o sırada arkamıza baktık çocuk bize doğru geliyor.

Korkup kaçmaya başladık.

Kaçarken çocuk da koşmuş gel buraya LAN diye bağırdı.

Biz tabii yine o korkuyla direk kaçtık.

Olay bu arkadaşlar.

Öneriniz var mı? Nasıl kurtulabilirim şu olaydan?

Bu çocuklar pek tekin birileri değil.

Bıçaklanmaktan korkuyorum.

Polise başvurmalı mıyım sizce?

O arkqdaşımın babası polis ama daha söglemedik bir şey...

Sizce cesaretimi toplayıp çocuğu gördüğüm yerde ilk yumruğu ben atıp ağız burun kırmaya mı çalışayım?

Yoksa polise mi söyleyeyim?

Yorumlarınız benim için önemli.

Bunu yazarken bile elim titriyor geceleri uyuyamıyorum düşünmekten.
Az önce konuyu yayınladım ama kaldırdınız galiba bir şey söylemedi de yetkililer neden acaba?

Arkadaşının babası polismiş zaten eşgal versen yeter.
 
La olum gordugun yerde salla yumrugu dayak yesende 1 2 vur daha bulasmaz korkmayin sole seylerden.

Surekli korkup kactigin icin seni makaraya almislar keyif icin belki dovmuyecekler kendi egolarini tatmin etmek icin bulasiyorlar böyle seylerde dayagini ye 2-3 de sen vur cesaret kazanirsin korkunun ecele faydasi yok ha su icerken olmussun ha kavga ederken böyle aciz olmayin.
 
Ağız, burun girişin bence. Suyu çıkmış gibi gözüküyor, başka yollara baş vurmanız daha iyi ama.
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.

Bu konuyu görüntüleyen kullanıcılar

Technopat Haberler

Geri
Yukarı