Hayattan bıktım

Enes4535

Centipat
Katılım
12 Mayıs 2024
Mesajlar
16
Daha fazla  
Cinsiyet
Erkek
16 yaşındayım. Hayattan bıkmışa yakınım. Neden mi? Tipsiz olduğunu düşünüyorum. Akademik hayatta başarım düştü. Tipsiz olduğum için öz güvenim kalmadı. Yüzümde sivilceler var. Sevdiğim kıza açılamıyorum. Saçım kötü. Kabarık. Şekil almıyor. Çevrem var. Eğlenceli birisiyim ama bu durumlar beni mutsuz ediyor. Durumlardan dolayı yemek yeme iştahım dahi kalmıyor. Günde 1 öğüne düştü yemeğim. Düşüncede zayıfladım. Ben küçük olayları dahi takan birisiyim. Belki de bütün sorunların sebebi budur. Bunu sizinle paylaşmamım sebebi sizin tecrübelerinizi ya da fikirlerinizi öğrenmek. Yanlış anlamazsınız sevinirim.
 
Son düzenleyen: Moderatör:
Maddi durumu ne yapacağım. Pederin bu saç konusunda takıntılığını ne yapacağım peki. Ben de düzeltmek isterim ama önüme her bir şeyde engel çıkıyor. Tabii ki başkaları da bu durumları yaşıyor ama nedenini bilmiyorum ama beni çok etkiliyor
Pdder saçın kabarık mı olsun diyor? Belediyelerin spor salonları varsa onlar öğrencilere bedava oluyor oralara bir bak istersen.
 
16 yaşındayken sivilcelerim vardı ve bazı şeylerin bahanesi olarak sivilcelerimi öne sürüyordum. Sonrasında ilaca başladım sivilcelerim geçti ancak ben hala aynıydım. Sivilceler gidince başka şeyleri bahane etmeye başladım... İşin özü: insan bahane uydurur.
Mantıklı şekilde çevrene baksana. Hayattan keyif alan herkes çok yakışıklı, boylu poslu, inanılmaz cilt kalitesi olan insanlar mı sence? Okula kalem silgi getirmekten aciz olup kuş gibi cıvıl cıvıl olan insanlar yok mu? Bu liste böyle uzar gider... Bir yerde okumuştum: ''Beynine ne kadar negatif düşünce verirsen o kadar negatif insan olursun''. Bu yaşadığın ergenlikten dolayı normal karşılanabilir ancak unutma depresyon dediğin şey de böyle gerçekleşiyor. Sen hiç depresyonda olduğunu söyleyip neşeli şarkılar, İsmail YK falan dinleyen gördün mü :D
 
16 yaşındayım. Hayattan bıkmışa yakınım. Neden mi? Tipsiz olduğunu düşünüyorum. Akademik hayatta başarım düştü. Tipsiz olduğum için öz güvenim kalmadı. Yüzümde sivilceler var. Sevdiğim kıza açılamıyorum. Saçım kötü. Kabarık. Şekil almıyor. Çevrem var. Eğlenceli birisiyim ama bu durumlar beni mutsuz ediyor. Durumlardan dolayı yemek yeme iştahım dahi kalmıyor. Günde 1 öğüne düştü yemeğim. Düşüncede zayıfladım. Ben küçük olayları dahi takan birisiyim. Belki de bütün sorunların sebebi budur. Bunu sizinle paylaşmamım sebebi sizin tecrübelerinizi ya da fikirlerinizi öğrenmek. Yanlış anlamazsınız sevinirim.

Merak etme bende öyleyim. Sal kendini. Keyfini yerine getiren şeylerle ilgilen tamamen. Kafayı toparla. Düzenli ders çalışmayla akademik başarın artar sorun etme. Sivilcen olacaktır. Ergenlik döneminde gayet normal. Bunun için doktora gidebilirsin. Kafana takmamaya çalış. Bunun için başka bir şey diyemem. Benim de rehberimde kayıtlı olmayan birisi arayınca tedirgin oluyorum, kafaya takıyorum. Onu bende çözemedim. Saçlarına uygun stil oluştur. Kabarıksa jöle kullanabilirsin. Benim de sağ üst kabarıyor, jöle ile kapatıyorum.
 
Çok düşünmekten bu hale gelmişsin bence her şeyi oluruna bırakman en iyisi olur. Ayrıca sen kendini sevemedikten sonra başkasını nasıl seveceksin veya bir başkası seni nasıl sevsin ki? Önce kendini sevmeyi öğren eğer bunu yapabilirsen burada anlattığın çoğu dertlerin de uçup gidecektir.
 
Kardeş daha gensçin merak etme bizim de ergenlik zamanlarında sıkıntılarımız vardı. Şuan 27 yaşındayım tatlı bir yüzüm, ipeksi bir tenim var. Sivilce de çıkmıyor. 22 yaşımda filan herşey güzelleşmeye başladı.

Kız meselesine gelince çok takılma olacağı varsa oluyor. Benim 7-8 kere sevgilim olmuştu, hiçbiri ile Ciddi bir ilişki içerisinde olmadım ve hayatımı kurana kadar ara verdim. Bunun yarısı zaten senin yaşındayken oldu zaten şuan hayatını şekillendirme aşamasındasın. Üniversiten cartın curtun vardır. Üniversiteye geçince daha iyi birisi bulursun.
 
16 yaşındayım. Hayattan bıkmışa yakınım. Neden mi? Tipsiz olduğunu düşünüyorum. Akademik hayatta başarım düştü. Tipsiz olduğum için öz güvenim kalmadı. Yüzümde sivilceler var. Sevdiğim kıza açılamıyorum. Saçım kötü. Kabarık. Şekil almıyor. Çevrem var. Eğlenceli birisiyim ama bu durumlar beni mutsuz ediyor. Durumlardan dolayı yemek yeme iştahım dahi kalmıyor. Günde 1 öğüne düştü yemeğim. Düşüncede zayıfladım. Ben küçük olayları dahi takan birisiyim. Belki de bütün sorunların sebebi budur. Bunu sizinle paylaşmamım sebebi sizin tecrübelerinizi ya da fikirlerinizi öğrenmek. Yanlış anlamazsınız sevinirim.

Şu anda 22 yaşındayım. 16 yaşında iken bende hemen hemen sizin gibiydim hocam. Dış görünüşünüze takılmanız normal çünkü siz kendinizi kusurlu, hatalı veya eksik olarak görüyorsunuz. Aslında öyle değilsiniz. Dış görünüş emin olun bir yere kadar cidden önemli değil. İlla sorun olarak görüyor iseniz bunu sadece kıyafetlerini şık hale getirerek bile çözebilirsiniz. Samimi söylüyorum çünkü bende bu evreden bizzat geçtim. Çoğumuz geçtik. Kız meselesi için birçok farklı yol var. İlla bir anda açılmanıza gerek yok. Yavaş yavaş ilerleyin konuşun anlaşın. Uygun zamanı görünce harekete geçin. Ancak bunu önemli bir mesele haline getirmeyin. Birçok insan belki de hayatında unutup gideceğin veya uzun zaman beraber olacağın kişilerden ibarettir. Çok takıntı yaptığın birisi belki de bir daha karşına bile gelmeyecek olan kişi bile olabilir. Ben bunu bu şekilde düşünmeye başladıktan sonra hayata bakış açım çok değişti. Küçük şeylere takılmak yerine onları üzerine gidin veya bir kenara atın, atmaya çalışın, kendinizi zorlayın. Hayattan zevk almanın birçok yolu var. Sadece biraz gözlerinizi açıp etrafa daha dikkatli bakıp onları bulmanız gerekiyor. Önemli zamanların kıymeti bilinmesi gerekir. Elinizden geleni yapın değişimi yavaş yavaş illaki hissedeceksiniz...
 
16 yaşındayım. Hayattan bıkmışa yakınım. Neden mi? Tipsiz olduğunu düşünüyorum. Akademik hayatta başarım düştü. Tipsiz olduğum için öz güvenim kalmadı. Yüzümde sivilceler var. Sevdiğim kıza açılamıyorum. Saçım kötü. Kabarık. Şekil almıyor. Çevrem var. Eğlenceli birisiyim ama bu durumlar beni mutsuz ediyor. Durumlardan dolayı yemek yeme iştahım dahi kalmıyor. Günde 1 öğüne düştü yemeğim. Düşüncede zayıfladım. Ben küçük olayları dahi takan birisiyim. Belki de bütün sorunların sebebi budur. Bunu sizinle paylaşmamım sebebi sizin tecrübelerinizi ya da fikirlerinizi öğrenmek. Yanlış anlamazsınız sevinirim.
Dostum selam,
Kimse tipsiz değildir. Saç kesim şeklin yüzüne oturmamış olabilir yaşın daha 20 yüz şeklin ve kemik yapın yavaş yavaş oturacak. Sakalların çıkıyorsa sakal bırakarak veya kısaltarak yeni tarzlar deneyebilirsin. Özgüvenini asla kaybetme ömür boyu seninle olacak şeyin o onu hiç bir zaman kaybetme. Kaybetmiş biri olarak sana söylüyorum iş hayatına atıldığında aile içerisinde yada arkadaş ortamında her zaman 1-0 arkada kalıyorsun. Yüzündeki sivilceler insan psikolojisini bozan şeyler, bir hastaneye gidip sivilce için ilaç yazdırabilirsin. Sivilcelerin gittikten sonra özgüvenin az da olsa yerine gelecek. Saç kabarıklığı için ise kullandığın şampuanı değiştir ve duş alırken kullandığın sıcak suyun ayarını düşür. Aklıma gelen şeyler bunlar ama bunlar gelip geçici şeyler.
 

Bu konuyu görüntüleyen kullanıcılar

Technopat Haberler

Yeni konular

Geri
Yukarı